Άνθρωποι και ποντίκια,Εκλεγμένοι και παρίες

Λοιπόν,έτσι είναι τα πράγματα είτε μας αρέσει είτε όχι.
Υπάρχει ένα μικρό νούμερο ατόμων,αυτών που βρίσκοντε ψηλά,πιό ψηλά από όλους που για τον νόμο είναι υπερ άνω του δικαίου.Και επειδή είναι τόσο ψηλά μπορούνε να κάνουν ότι θέλουν,οι λεγόμενοι ενέγκιχτοι.
Υπάρχει και μια άλλη ομάδα ανθρώπων που βρίσκετε χαμηλά,πιό χαμηλά από όλους,τόσο που αν και είναι μεγάλη είναι ρατσιστικά περιορισμένη και ξέχωρη από τους λίγους και «καλούς».Αυτή ή ομάδα ανθρώπων για τον νόμο είναι ένοχοι,τουλάχιστον εν δυνάμη ένοχοι.Υπόδικοι.
Τους πρώτους δεν θα τους ψάξουν ποτέ στην τσέπη ακόμα και αν τους έχουν πιάσει επαυτοφόρω για υπερβολική κλεπτομανία.
Τους δεύτερους τους παίρνουν τα δαχτυλλικά αποτυπώματα από μωρά ακόμα,τους φωτογραφίζουν,τους ερευνούν,τους φακελώνουν και τους ελένχουν χωρίς κανέναν περιορισμό,όπως ακριβώς γίνετε με τους κοινούς εγκληματίες.
Αυτή είναι σήμερα η Ελλάδα από πολιτική και δικονομική άποψη.
Μέσα σε λίγα χρόνια στο όνομα του κρατικού συμφέροντος καταρίψαμε έναν μετά τον άλλον αρκετούς θεμέλιους λίθους της μοντέρνας κοινωνίας,αρχίζοντας από την βασική αρχή του δικαίου.Από το ότι,όλοι οι πολίτες είναι ίσοιι απέναντι στον νόμο.
Η εικόνα που παρουσιάζει η χώρα αυτή την στιγμή,είναι αυτή της βίαιης και αξιοθρήνιτης επιστροφής σε μια κοινωνία που διαχωρίζεται από κάστες,κόσμους διαφορετικούς ιεραρχικά διαστρωματωμένους…
Τα αφεντικά και οι δούλοι.
Εκλεγμένοι και παρίες,
Άνθρωποι και ποντίκια.
Μια εικόνα που δεν βέπετε.Μια εικόνα που θα έπρεπε να προκαλεί αυτόματα αηδία,απέχθεια και ντροπή σε καθέναν που έχει στοιχειώδες αξίες μιάς έστω και αδύναμης δημοκρατίας.
Αυτό συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα.Ο οικονομικός και ο κοινωνικός αποκλεισμός που χτυπάει ολοένα και μεγαλύτερα κομμάτια της κοινωνίας μας μετατρέπεται σε ηθική κατάπτωση και καταράκωση των αξιών,μέσα σε ένα οικονομο-κοινωνικό περιβάλον όπου βλεπεις αυτούς που είναι ψηλά να γίνοντε ολοένα και πιο ανέγκιχτοι.
Για όποιον δεν το αντέχει δεν μένει παρά να ζήσει σαν πρόσφυγας στην πατρίδα.

Call center..my ass

Υπάρχει μια εταιρία(τα γνωστά call center ονόματα δεν λέω γιατί δεν έχω μία για να τρέχω στα δικαστήρια)μεγάλου επιχειρηματικού ομίλου με εγκαταστάσεις στην Αθήνα και την Ξάνθη που εφαρμόζει την πάγια τακτική με τους εργαζομένους της.Εννοώ τα κλασικά,δεν έχει επίδομα μικροφώνου και υπολογιστή,άδειες δίνονται κατά το δοκούν της εταιρίαςια κατούρημα πρέπει αν πηγαίνουν στα 15 λεπτά που έχουν το break για φαγητό και την κλασική απαίτηση από τους εργαζομένους να προσβάλουν τους κατα καιρούς οφειλέτες τραπεζών,τηλεφωνικών εταιριών(και αυτοί έχουν το λεγόμενο τομέα κοινωνικής ευθήνης).
Κατά τα άλλα η εταιρία(αυτή και άλλες πολλές) έχει πρόγραμμα κοινωνικής ευθήνης και είναι ευαίσθητη στο πόνο και την στέρηση του τρίτου κόσμου μην χέσω.
Διαβάστε το πόστ του e-epiloges που ζωγραφίζει όπως λέει και ίδιος τις καταστάσεις.
Τα παρακάτω,περι κοινωνικής ευθήνης τα βρήκα σε σάιτ της εταιρίας και είναι για να γελάς και να κλαίς.

10 ευρώ
αρκούν για να αγοραστούν βιβλία για ένα ολόκληρο σχολείο στην Αιθιοπία.


24 ευρώ
αρκούν για να εξασφαλίσει τροφή, για δύο μήνες, ένα υποσιτισμένο παιδί στη Γουατεμάλα.


45 ευρώ
καλύπτουν το μηνιαίο μισθό ενός δασκάλου στη Γκάνα.


80 ευρώ
αρκούν για να πάρει δάνειο μια γυναίκα στο Νεπάλ και να ξεκινήσει τη δική της μικρή επιχείρηση, με κατασκευή υφασμάτων, πώληση τροφίμων κ.λπ. και να μπορέσει έτσι να ενισχύσει το οικογενειακό της εισόδημα.


150 ευρώ
καλύπτουν το μηνιαίο μισθό ενός γιατρού σε ένα Κέντρο Υγείας στο Μπανγκλαντές.


600 ευρώ
καλύπτουν το κόστος αγοράς του απαραίτητου ιατρικού εξοπλισμού, για να λειτουργεί για ένα χρόνο ένα Κέντρο Υγείας στο Πακιστάν.


Λίγα για μας, μπορεί να σημαίνουν πολλά για έναν άνθρωπο, ένα παιδί ή μία κοινότητα του αναπτυσσόμενου κόσμου.

Η XXXXXX ένας διεθνής, μη-κυβερνητικός, μη-κερδοσκοπικός οργανισμός, δραστηριοποιείται σήμερα σε συνολικά 47 χώρες της Αφρικής, της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής υποστηρίζοντας 14 εκατομμύρια φτωχούς και περιθωριοποιημένους ανθρώπους.

Η xxxxxxx υποστηρίζει την προσπάθεια της Action Aid πιστεύοντας βαθιά στο όραμα της

«Ένας κόσμος χωρίς φτώχια όπου ο κάθε άνθρωπος θα μπορεί να ζει με αξιοπρέπεια»

Μια κρίση…στο κενό

ist2_279137_money_mind.jpgΟ παγκόσμιος καπιταλισμός περνάει ζόρια τελευταία,το είπε άλλωστε και ο μάγος της φυλής Άλαν Γκρίνσπαν ότι ο κόσμος όλος είναι για να τον κλαίνε οι ρέγγες.Χαμός παντού,εκτός φυσικά από εδώ στην Ελλάδα.Πέρα βρέχει,μας απασχολεί το ασφαλιστικό(το βιοποριστικό μας περιμένει στην επόμενη γωνια φυσικά).
Πολύ παλιά,πάνε καμιά ενενηνταριά χρονάκια η Ρόζα Λούξεμπουργκ έκανε μια υπέροχη ανάλυση για την τότε ας την πούμε..παγκοσμιοποίηση,για το άνοιγμα των αγορών,για την προμήθεια πρώτων υλών από τις τότε βιομηχανικά αναπτυγμένες χώρες και την δημιουργία αγορών εκτόνωσης ώστε να μπορεί να αποροφηθεί η υπερπαργωγή τους.
Τα τελευταία χρόνια η κατάσταση έχει αλλάξει,οι ανερχόμενες χώρες έχουν γίνει,εκτός από ένας τεράστιος πόλος ζήτησης αγαθών και ένας τεράστιος παροχέας προιόντων στις ανεπτυγμένες χώρες.
Σε αυτό το σημείο η αντίθεση της υπερπαραγωγής προιόντων έχει δημιουργηθεί ήδη…με μια σοβαρή επιδείνωση φυσικά,τον καιρό που ήταν εύρωστη η ΕΣΣΔ το προλεταριάτο του δυτικού κόσμου απολάμβανε(την έκρηξη του κοινωνικού κράτους) μια σειρά από προνόμια λόγω του ψυχρού πολέμου.
Από τότε όμως που εξαφανίστηκε η ΕΣΣΔ,το κοινωνικό κράτος άρχισε σιγά σιγά να συρικνώνεται ώσπου σχεδόν εξαφανίστηκε σχεδόν σε μερικές χώρες(όπως η Η.Π.Α)και υπάρχει μόνο με την μορφή παροχών ανεργίας.
Η τωρινή κρίση γεννήθηκε από τον θρίαμβο της παγκοσμιοποίησης και του φιλελευθερισμού και δεν είναι τυχαίο ότι μια από τις πρώτες χώρες που χτύπησε είναι η Η.Π.Α.
Παράληλα ξέσπασε και η κρίση της χρηματιστηριακής κεφαλαιοποίησης που ουσιαστικά με τα
συνταξιοδοτικά κεφάλαια θα έπρεπε να εγγυηθεί το μέλλον σε εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων.
Τα τελευταία 10 χρόνια αυτού του είδους η οικονομία,χωρίς κανέναν έλενγχο(ποιός θυμάται τα δικά μας δομιμένα ομόλογα?) είχε γνωρίσει άνθηση και τα κεφάλαια που κινεί είναι εκατοντάδες φορές περισσότερα από το ακαθάριστο παγκόσμιο προϊόν.Έχει ουσιαστικά άφεση (φορολογικών αμαρτιών) και με έναν διαβολικό μηχανισμό της επιτρέπεται με πενταροδεκάρες να κινεί δισεκατομμύρια!
Φυσικά,όταν τα πράγματα πάνε καλά τα κάνει να πάνε ακόμα καλύτερα,ενώ όταν κάτι στραβώσει η πραγματική οικονομία είναι αυτή που υποφέρει.Οι μηχανισμοί ελένχου..που υπάρχουν θεωριτικά(κεντρικές τράπεζες)ευνόησαν την κερδοσκοπεία που έτρεχε όλο αυτό το διάστημα σαν το νερό στο αυλάκι.
Και το αποτελέσματα είναι κάτω από τα μάτια όλων!
Με λίγα λόγια όταν μιλάμε για κεφαλαιοποίηση και χρηματιστήρια είναι σαν να μιλάμε λίγο πολύ για πραγματική οικονομία,για την ζωή των ανθρώπων που εξαναγκάζονται να δεχτούν τα αστρονομικά επιτόκια δανισμού,χωρίς φυσικά να βάλουμε στο καλάθι τις συνέπειες που θα έχει στις γενιές των μελλοντικών συνταξιούχων.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά,έχουμε και την κυβέρνηση να πέρνει μέτρα υπόθετο που είναι για γέλια.Αλλά τι να πει κανένας..στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα(στου κλέφτη μην βαράτε,είναι ενισχημένη).Όμως όλα είναι μάταια αν από την κρίση αυτή δεν ωριμάσει μια μεταρρυθμιστική ιδέα,αυτός ο κόσμος έτσι όπως είναι..είναι καταδικασμένος να πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο αν δεν βάλουν σε πρώτο πλάνο τις βασικές ανάγκες των πολλών και δεν θεσπίστεί ένας έλενχος της παραγωγής και κατανομής του πλούτου.

Μαύρος ήλιος

small_black-sun.jpgΠολτοποιημένη μάζα,αδιάφορη στο μέλλον και αναδιπλωμένη στον ίδιο της τον εαυτό.Αδρανή κομμάτια κοινώνιας χωρίς σκοπό.Σπόροι ατομικότητας που αιωρούντε στο χώρο με αποκλειστικό σκοπό και όνειρο την απόλυτη αστικοποίηση τους.Φιλοδοξίες χωρίς σκοπό  και πρόστυμμα που χωρίζουν και ενώνουν.
Και σαν μην φτάνουν όλα αυτά,έχουμε θεσμικά όργανα και μέσα που αδυνατούν να δραστηριοποιήσουν τις διαδικασίες της κοινωνικής συνοχής στον τόπο μας.
Στο παρελθόν,πολλοί προσπάθησαν να περιγράψουν με χρώματα ευφορίας την κατάσταση,άλλοι τόσοι μυξόκλεγαν προβλεποντας ένα μέλλον παρακμιακό και άλλοι στοιχημάτιζαν στο λεγόμενο «Σιωπηλό
Boom».
Που υπήρξε και εξακολουθεί να ιφίστατε στις μέρες μας χάρη στις στρατηγικές κατανάλωσης ποστ-ευρώ των Ελλήνων.Και παρόλο που σαμποταρίστηκε από τους σκανδαλιστικά χαμηλούς μοισθούς και από το δημόσιο χρεός χαίρει άκρας υγείας.
Έλα όμως πως το «σιωπηρό μπούμ» δεν δημιουργεί ανάπτηξη,δεν δημιουργεί συνοχή,δεν έχει σχέδιο ούτε ελπιδα και δεν βοηθάει την Ελληνική κοινωνία να πετάξει και κρατάει παγιδευμένη στην αδράνεια ενός καταθλιπτικού παρόντος χωρίς μέλλον και σκοτώνει σταδιακά την ζωτικότητα της.
Η «Οικονομία» δεν είναι το παν,αυτό το ξέρει κάθε καλός κοινωνιολόγος που σέβεται τον εαυτό του.Όμως  αυτή την φορά και οι κοινωνιολόγοι αμφιταλαντευονται, «η μικροαστική ευημερία των τελευταιων δεκαετιών δημιούργησε ένα «
monstrum alchemicum».
Το διάχυτο συναίσθημα μιας κλίσης προς τα χειρότερα σε όλους τους τομείς της προσωπικης και της συλλογικής μας ζωής,από την πολιτική ως και την διαχείρηση των σκουπιδιών,δεν εξηγήτε μόνο με κοινωνικούς δείκτες.
Πολλοί λένε πως η κρίση είναι συμβολικής διάταξης και δίχνει την ατομική οπισθοδρόμιση όλων των αξίων που είχαμε ως σημείο αναφοράς που μπορεί να εκτείνετε από το δικαίωμα στην εργασία ως την δημόσια ηθική,αξίες που στο παρελθόν τις ερμηνεύαμε σε συλλογικό επίπεδο τώρα τις κάναμε ο καθένας λάβαρο για προσωπικό ώφελος.
Και όταν καταρέει η συμβολική διάταξη των πραγμάτων και των αξιών ανατέλει ο μαύρος ήλιος της μελαγχολίας.

Εάν υπάρχει αντίδοτο στην μελανχολία,αυτό βρίσκετε στις υπόγειες «ενεργές ομάδες» που μεγαλώνουν προστατευμένες από τον μαύρο ήλιο…εκεί υπάρχει ακόμα ζωή και νόημα.Εκέι μπορεί ακόμα να παραχθεί πολιτική σκεψη.
Όπως έλεγε και κάποιος φιλόσοφος,όταν η πλειοψηφία έχει γίνει μια άμορφη πολτοποιημένη μάζα το μόνο που μας απομένει είναι να γίνου.με μειονότητα.

Όχι ευχαριστώ,δεν θα πάρω..

Είδα ότι η Blogosfera κινητοποιείτε για το γνωστό μποϊκοταζ στις αυξήσεις των τιμολογίων της Δ.Ε.Η.και συμφωνώ απόλυτα με τον Ανέστη στο θέμα αυτό.
Όχι,δεν θα πάρω..ευχαριστώ!Και όχι για τους ίδιους λόγους με τον Ανέστη αλλά γιατι πιστεύω πως οι συμβολικές διαμαρτυρίες είναι απλα μια λύση βολέματος που δεν προσφέρει κανένα απολύτως διέξοδο στα πολύ υπαρκτά και ρεαλιστικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε.
Ξεχάσαμε κι’όλας την μαυροφορεμένη διαμαρτυρία στο Σύνταγμα και την Θεσσαλονίκη για τα καμένα δάση της πελοπονήσσού?
Ναι ναι,μιλάω για εκείνο το φολκλοριστικό φαινόμενο της μιας μέρας που λίγο πολύ μίλησαν όλα τα ΜΜΕ!Έγινε κάτι μετά από αυτή?Φυσικά τίποτα απολύτως εκτός από το να πνιγούν στα νερά οι πληγήσες περιοχές ενώ για αναδάσωση κανείς δεν κάνει λόγο.
Προσωπικά,δεν ξέρω καμία διαμαρτυρία και αλλαγή που να ξεκίνησε από τα λαϊκα στρώματα χωρίς να ανοίξει μύτη,με μόνο όπλο μαύρες πλερέζες και διακόπτες που κλείνουν για 15 λεπτα!

Αν αυτός ειναι άνθρωπος…

Πάνε 60 χρόνια από τοτε που ο Primo Levi έγραψε το «Se questo e un huomo»και η ανθρώπνη θηρωδία ακόμα να δαμαστεί.Πορδές στον άνεμο λοιπόν ολά αυτά τα ηλίθια και άδεια λόγια που εκφωνούν διάφοροι φορείς και οργανώσεις την παγκόσμια ημέρα των προσφύγων,της γυναίκας,της ημέρας κατά των βασανιστηρίων και άλλων ευφάνταστων επετείων.
noumero.jpgΠάνε 60 χρόνια που είδαμε τελευταία φορά τα νούμερα μαρκαρισμένα στα κορμιά των ανθρώπων σήμερα τα βλεπουμε γραμμένα με μαρκαδόρο στα κορμιά των μεταναστών που για κακή τους τύχη πέφτουν στα χέρια των ελληνικών αρχών.
Ντρέπομαι