Σήμερα στην Αθήνα γράφεται η Ιστορία

Δεν ξέρω αν καταλάβατε καλά αλλά σήμερα στην Αθήνα γράφεται η Ιστορία με Ι κεφαλαίο και παίρνονται αποφάσεις γιά εμάς,γιά τα παιδιά μας,γιά τα εγγόνια μας και ίσως τα δισέγγονά μας.
Τα σημάδια αυτών που λέω?
Κάτω από το φώς του ήλιου αν κοιτάξουμε καλά.
Πρώτο σημάδι:Ένας πολιτικός από το Λουξεμβούργο,ο Jean-Claude Juncker με την ιδιότητα του προέδρου του Eurogrοup βγήκε και είπε:Βλέπω πως στην Αθήνα ο κόσμος επαναστατεί,δεν δέχεται να πληρώσει με τα δάκρυα και το αίμα τα μέτρα λιτότητας.Και δεν δέχονται γιατί ενώ οι πολύ πλούσιοι δεν πληρώνουν μία οι φτωχοί το κάνουν.
Και μετά από αυτά συμπληρώνει,τους καταλαβαίνω αλλά δεν υπάρχει εναλλακτική λύση.
Δεύτερο σημάδι:Ένα διεθνές όργανο όπως ΔΝΤ διά στοματος κάποιου άγνωστου υπαλήλου του σε μία εκτενή ανάλυση γιά την αποτελεσματικότητα των Ευρωπαϊκών πολιτικών λέει ούτε λίγο όυτε πολύ:»Αγαπητοί ηγέτες της Ευρωζώνης,έστω και αν είστε δημοκρατικά εκλεγμένοι,σας παρακαλώ να σταματήσετε αμέσως δημόσιες διαφωνίες και αρχίστε αμέσως δουλειά γιά να επιτευχθεί η ενσωμάτωση.Αν δεν συνεχιστεί η ενσωμάτωση δεν θα επιλυθούν τα προβλήματα της ευρωπαϊκής οικονομίας, και αυτό θα είναι πρόβλημα για όλους.
Τρίτο σημάδι:O Jean-Claude Τρισέ εξερευνά νέους κόσμους και αναρωτάται,α
αν μια χώρα που σώζεται από τη χρεοκοπία με ένα δάνειο δεν τηρεί τις υποσχέσεις που δόθηκαν για να το πάρει, τότε τι πρέπει να γίνει?
Θα ήταν όμως αδιανόητο γιά τον καθένα μας να χώσει την μύτη του στις δουλειές του και να πάρει τα ηνία της κατάστασης στα χέρια μέχρι το τέλος της έκτακτης ανάγκης.
Μόνο μερικούς μήνες πριν από οποιαδήποτε από τις παραπάνω δηλώσεις θα θεωρείτω βλάσφημη.
Πως επιτρέπεται σε έναν αρχηγό ενός άλλου κράτους η ενός υπαλλήλου μη εκλεγμένου να ασχολείται με τις εσωτερικές υποθέσεις ενός κυρίαρχου κράτους!
Και αυτή είναι η έννοια-κελιδί,εθνική κυριαρχία.
Που είναι η κυριαρχία μιάς χώρας σε πτώχευση που αναγκάζεται να αποδεχτεί τους όρους αυτών που την δανείζουν χωρίς να διαπραγματευτεί?
Είναι μιά  δημοκρατία παρωδία στην οποία αναζητάται η συναίνεση του κοινοβουλίου και των ψηφοφόρων/φορολογούμενων μετά την υπογραφή της σύμβασης.
Και αν αυτή η συναίνεση δεν βρεθεί είναι δυνατόν να ανασταλεί η εθνική κυριαρχία και να αντικατασταθεί από ένα είδος υπερεθνικής προστασίας?Αν ναι ,πως,μέχρι πότε και υπό ποιούς όρους?Αν όχι πως μπορούν να διαχειριστούν τι συνέπειες?
Δηλαδή, μπορεί ένα κυρίαρχο κράτος κυριαρχικά να αυτοκτονήσει
Προφανώς δεν έχω τις απαντήσεις, αλλά το βρίσκω συναρπαστικό ότι αυτά τα ζητήματα είναι κοινά γιά πολλά έθνη για πρώτη φορά στην ιστορία των δυτικών δημοκρατιών.Γι’αυτό και λέω ότι γράφεται σήμερα η Ιστορία στην Αθήνα.

Advertisements

Πως να την φέρεις στο ΔΝΤ και να ζήσεις ευτυχισμένος για να το να το διηγείσαι

Κανένας,μα κανένας από αυτούς που μας κυβερνούν δεν θυμάται τι έκανε τι έκανε ο Κίρχνερ όταν έγινε πρόεδρος της κατεστραμένης οικονομικά Αργεντινής?Παπάρια φυσικά,αν θυμόταν δεν είχαμε τέτοια χάλια που έχουμε τώρα αλλά ούτε και τα πολύ χειρότερα που θα έρθουν στο μέλλον!

Να σας το θυμήσω λοιπόν.

Με το καλημέρα στην προεδρία βρέθηκε ανάμεσα στο,να ικανοποιήσει τους δανειστές της Αργεντινής αλλά και να δημιουργήσει ανάπτυξη στην χώρα.

Προσφέρθηκε λοιπόν να εξωφλήσει τα χρέη με μία μεγάλη έκπτωση όμως.Προσφέρθηκε να πληρώσει μόνο 25-30 σέντς γιά κάθε δολάριο που του είχαν δανείσει.Στους κατόχους του χρέους της Αργεντινής δεν άρεσε καθόλου αυτή η προσφορά και απαίτησαν από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να συνεφέρει τον Κίρχνερ.

Ο Κίρχνερ όμως δεν μάσησε και δήλωσε κατηγορηματικά ότι αυτή την προσφορά την έκανε μία και μοναδική φορά.Έτσι αν οι δανειστές της Αργεντινής ήθελαν λεφτά ή δεχόταν το 25-30% ή τα έχαναν όλα.

Είπε στους δανειστές του ότι δεν είχε σκοπό να φορτώσει με σκληρή φορολογία τον λαό που ήδη ήταν φτωχός μόνο και μόνο για να πληρώσει τα χρέη της χώρας.Και τους κάλεσε να κάνουν μιά βόλτα στις συνοικίες του Μπουένος Άϊρες αν ήθελαν να έχουν εμπειρία από πρώτο χέρι γιά πιό πράγμα τους μιλούσε.

Μπροστά στην αποφασιστικότητά του,στο ΔΝΤ δεν απέμεινε παρά να παρακολουθεί άπραγο ενώ η πλειοψηφία των δανειστών δέχτηκαν να εισπράξουν το 25-30% από φόβο μην χάσουν και αυτό.

Ο Κίρχνερ έκανε στα σοβαρά τόσο με το ΔΝΤ όσο και με τους δανειστές.

Στην αρχή του 2004 είπε στο ΔΝΤ ότι ή Αργεντινή δεν θα πλήρωνε μία δόση δανείου της τάξεως των 3,3 δις$ εκτός και αν το ΔΝΤ συμφωνούσε σε ένα καινούργιο δάνειο γιά την Αργεντινή αναλόγου ύψους.Το ΔΝΤ έδωσε τα λεφτά.Τον Δεκέμβριο του 2005 ο Κίρτσνερ πλήρωσε εξ’ολοκλήρου το χρέος της Αργεντινής προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και το πέταξε έξω από την χώρα.

Ο Κίρχνερ ήταν ο πρώτος που απείλησε δημόσια να ψαλιδίσει μονόπλευρα τους δανειστές και να κερδίσει από αυτό.

Η Αργεντινή δεν κατέρευσε.Αντίθετα,άρχισε να έχει ανάπτυξη της τάξεως του 10 %το χρόνο γιά τα επόμενα 4 χρόνια.Ο βασικός λόγος αυτής της ανάπτυξης ήταν τα κεφάλαια που η κυβέρνηση του επένδυσε στην ανάπτυξη αντί να τα στέλνει εκτός της χώρας γιά να αποπληρώσει χρέη.

Αυτή η ιστορική πρωτοβουλία του Κίρτχνερ συνοδεύτηκε από άλλες κινήσεις του που είχαν στόχο την αποδέσμευση της χώρας από τις αλυσίδες τους Νεοφιλελευθερισμού.Την δημιουργία σωσίβιου γιά το Αργεντίνικο Πέσο,τον εσωτερικό έλεγχο των τιμών,φόρους στις εισαγωγές και αύξηση των δημοσίων δαπανών.

Ο Κίρχνερ δεν περιόρισε το πεδίο εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων στη χώρα. Είχε αναλάβει υψηλού προφίλ πρωτοβουλίες με άλλους προοδευτικούς ηγέτες της Λατινικής Αμερικής και κατάφερε την κατάρρευση της Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών της αμερικανικής ηπείρου, που χρηματοδοτούσε η Ουάσιγκτον και τις προσπάθειες για την επίτευξη μεγαλύτερης οικονομικής και πολιτικής συνεργασίας. Εμβληματική κίνηση αυτής της συμμαχίας ήταν η αγορά από τη Βενεζουέλα 2,4 δισ. δολάρια σε ομόλογα της Αργεντινής, η οποία επέτρεψε την Αργεντινή με το ΔΝΤ να καταβάλει το σύνολο του χρέους της χώρας.

Μαζί με τον Ούγκο Τσάβες της Βενεζουέλα, τον Λούλα της Βραζιλίας, της Βολιβίας Έβο Μοράλες και τον Ραφαέλ Κορέα του Ισημερινού,ο Κίρχνερ ήταν ένας από τους αρχηγούς που δημιούργησε η κρίση του Νεοφιλευθερισμού και που είναι αντάξιοι αυτού του τίτλου.

Όμως η ιστορία θα τον θυμάται όχι μόνο σαν έναν σπουδαίο πρόεδρο αλλά και σαν ήρωα της ανεξαρτησίας της Λατινικής Αμερικής.

 

To είπα και το ξαναλέω Default

Το είχα δημοσιεύσει τον Ιανουάριο του 2009 και εξακολουθώ να το υποστηρίζω μέχρι και τώρα.
Δημοσιευμένο Ιανουαρίου 19, 2009 Οικονομία Leave a Comment

Όταν λέμε Default,αμέσως το μυαλό μας πάει στις εικόνες από Αργεντινή.
Λίγοι πάντως ξέρουν πως το Default στο δημοσιο χρέος έχει έρθει αρκετές φορές στις Ευρωπαϊκές χώρες,παράδειγμα η Ισπανία και δεν είδαμε φυσικά τις αργεντίνικες εικόνες.
Στην πραγματικότητα ένα Default έχει καταστροφικές συνέπειες μόνο όταν ακολουθούνται οι παράλογες πολιτικές του ΔΝΤ(διεθνές νομισματικό ταμείο).
Χωρίς αυτές το μόνο που δημιουργεί είναι την αδυναμία των κυβερνήσεων να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους και τα κρατικά ομόλογα τα οποία πληρώνουν σε μικρές ποσότητες και σε μάκρος χρόνου.
Άρα ένα Default Ελληνικό που άρχισε να ξεπροβάλει τελευταία δεν θα ήταν τόσο  καταστροφικό όσο εκείνο της Αργεντινής.
Το χειρότερο είναι ότι κάτι τέτοιο θα είναι δώρο στις νέες γενιές και ας δόυμε γιατί.
Το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να μας μπει στο κεφάλι είναι ότι η Ελλάδα με τα σημερινά δεδομένα,δηλαδή με το ύψος των τόκων των δανείων της και του δείκτη(του πραγματικού και όχι τις παπαριές που ξεφούρνιζε ο Αλογομούρης)ανάπτυξης,δεν έχει καμία προοπτική(μα απολύτως καμία και μιλάω σοβαρά)να αποπληρώσει τα δάνεια της.
Ούτε να το μειώσει..καπίτο?
Ίσως και να μπορέσει να να φτάσει και τις παραμέτρους του Μάστριχ..όσο αφορά την ανάπτυξη,αλλά αυτό θα είναι μόνο για λίγα χρόνια γιατί μετά η απαίτηση επενδύσεων θα το κάνει αδύνατοοοο.
Το μεγάλο ψέμα,που το υποστηρίζουν πάντα όλες οι κυβερνήσεις των δεινοσάυρων που διαθέτουμε είναι το καλσικό που λέει «’Οτι με σωστή διαχείρηση μπορούμε να έχουμε το δημόσιο χρέος υπο έλεγχο…
Για ας μου πει κάποιος γιατί εγώ είμαι και χαζή μάλλον και δεν καταλαβαίνω πως είναι δυνατόν ένα πράγμα να μεγαλώνει όταν δεν μπορείς να επενδύσεις επάνω σε αυτό με καινοτομίες σε μεγάλη σκάλα ?
Εγώ έχω την εντύπωση οτι πριν η μετά θα πάει για γρούβες.Τέλος πάντων είναι μια ιδέα παπαρία το ότι μια κυβέρνηση με σωστή διαχείρηση όσο σοφή και αν είναι  μπορεί αν αποπληρώσει τα χρέη ή ακόμα να ελπίζει ότι θα το μειώσει σε Ευρωπαϊκά επίπεδα ή έστω να το μειώσει ελλάχιστα.
Ας πούμε επιτέλους φτάνει σε αυτόν τον μύθο της σωστής διαχείρησης,κανένας δεν μπορεί να πληρώσει ή να ελέγχει το δημόσιο χρέος για μικρό η μεγάλο χρονικό διάστημα ειδικά όταν τα επιτόκια που το επιβαρύνουν σαλτάρουν στα ύψη.
Και ας καταλάβουμε επιτέλους ότι όσο περισσότερες προσπάθειες κάνουμε να πετύχουμε το αδύνατο στο χρόνο τόσο περισsότερο το χρέος καταβροχθίζει κομμάτια της Ελλαδίτσας εμποδίζοντας τις επενδύσεις.

Και αφού βάλουμε καλά στο μυαλό μας ότι δεν είναι δυνατόν να αποπληρώσουμε αλλά ούτε και να μειώσουμε το δημοσιονομικό χρέος(γιατί τα επιτόκια του είναι μεγαλύτερα από την αύξηση του καθαρού προϊόντος) είναι φως φανάρι ότι ένα ντεφολάτκι δεν είναι και τόσο απίθανο αλλά ο¨θτε και τόσο άσχημο.
Αντίθετα είναι η μόνη λύση.Αλλά ο λόγος που δεν το κάνουν είναι ότι οι δηνόσαυροι δεν θα επιτρέψουν ποτέ να πληρώσουν οι παλιότερες γενιές(αυτές που ουσιαστικά δημιούργησαν το μπάχαλο) απο τις τσέπες τους το χρέος αλλά θα την περνάνε στον αφρό και θα τα φορτώσουν στις μελλοντικές γενιές.
Το να δημιουργήσουμε default στο δημοσιονομικό χρέος εδώ στην Ελλάδα δεν θα ήταν και άσχημα εδώ που τα λέμε.
Θα ήταν φυσικά ένα άχημο χτύπημα στην χώρα για 5 με 10 χρόνια αλλά σε 20 χρονάκια θα έχουμε ένα κράτος φρέσκο σαν μωρό,απλευθερωμένο από το δημοσιονομικό χρέος που θα έχει την δυνατότητα ανάπτυξης μιας οικονομίας που δεν θα καταπείνει τόκους της τάξεως 4% του Ακαθάριστου εθνικού προϊόντος ούτε θα έχει τα 7/8 των χρημάτων της χώρας να να κοιμούντε σε μια στοίβα από παλιόχαρτα.
Και κυρίως θα μπορείτε να μιλάτε στα παιδιά σας και στα εγόνια σας με καθαρή συνείδηση(εμένα δεν με νοιάζει,δεν έχω παιδιά και απεναντίας με συμφέρει ότι και στους υπόλοιπους δεινόσαυρους….να φορτώσω την δική μου καλοπέραση στα δικά σας παιδιά)..
Γι’αυτό σκεφτείτε το το Ντεφόλτ…σας συμφέρει.

Το πείραμα «Η Ελλάς»

Υπάρχει και η άλλη λύση για το ποιός θα πληρώσει την νύφη στο χάλι που βρισκόμαστε αν και δεν τολμά κανείς να την εκφέρει…Να πληρώσουν το χρέος αυτοί που το δημιουργησαν,δηλαδή οι τράπεζες!
Όμως κλασικά,θα την πληρώσουν οι πολίτες και μάλιστα οι φτωχότεροι,ποιός τολμά άλλωστε να βγάλει άχνα για τις τράπεζες…. είδαμε τι τέλος είχε ο συχωρεμένος ο Jorg Haider στην Αυστρία όταν τόλμησε να τα βάλει μαζί τους,το ξαπάστρεψαναν στο πίτς φυτίλι.(In a 27 September 2008 talkshow on ORF television, Haider described the boards of directors of numerous world banks as «mafia«.[17] Haider also advocated the creation of heavier punishments for banking managers and proposed the creation of a special Legal Court against financial crimes, in one of his last interviews to the Austrian Kleine Zeitung daily.[18])
Είναι λογικό λοιπόν να μην δοκιμάσει άλλος να τα βάλει μαζί τους…
Πάντως τα βόδια ο λαός θα πληρώσει σχεδόν συωπηλά.
Η άποψή μου είναι ότι σε αυτήν την φάση είμαστε πειραματόζωα,αν καταφέρουν να ελέγξουν τις μάζες εδώ και να πρεάσουν τα μέτρα περικοπών χωρίς πολλά πολλά,τότε αυτόματα τα ίδια μέτρα θα εφαρμοστούν και στους υπόλοιπους της Ευρωζώνης.
Αν όμως ο κόσμος διαμρτηρηθεί και μπλοκάρει την χώρα,τότε ίσως οι δυνατοί της Ευρώπης διαλλέξουν μία σταδιακή υποτίμηση του Ευρώ που θα κρατήσει ήσυχα τα πλήθη…

Οι γέροι πάνε στην neverland με εισιτήριο ΙΚΑ και λοιπών ταμείων

Εδώ και καιρό ο Λοβέρδος χτυπάει καμπανάκι για τα ασφαλιστικό.
Ένα ζήτημα που έχει χίλιες πλευρές αν κάτσω να το αναλύσω.

Και θα αρχίσω από το γεγονός ότι,αν οι συνταξιούχοι που έχουμε σήμερα καταλήγουν να παίρνουν ψήχουλα τα πράγματα θα είναι ακόμα χειρότερα γι’αυτούς που θα έχουμε στο μέλλον μιάς και οι κεβαρνήσεις μας δεκαετίες τώρα ροκανίζουν τα λεφτά των ταμείων με πελατιακούς σχέσεις ψηφοθηρίας,με ψεύτικες συντάξεις γήρατος και αναπηρίας,με baby συντάξεις,με «χρυσές συντάξεις» και με ατυχείς και ύποπτες επενδύσεις!
Αν και είναι πολύ σοβαρά όλα τα παραπάνω,δεν είναι τα πιό σοβαρά λάθη των κομμάτων που πέρασαν από την εξουσία.
Το σοβαρότερο λάθος όλης αυτής της ……..ας πούμε πολιτικής ελίτ….. που μας κυβερνάει χρόνια τώρα ήταν η παντελής έλειψη διάθεσης ή ικανότητας να κάνει προβλέψεις.
Και για να κάνει κάποιος προβλέψεις στην εποχή μας δεν κοιτάει την κρυστάλινη σφαίρα αλλά χτυπάει την πόρτα της στατιστικής υπηρεσίας.Τώρα θα μου πείτε ότι η στατιστική είναι μία επιστήμη που μπορεί να πέσει έξω καμιά φορά και θα έχετε και δίκαιο,αλλά η δημογραφική στατιστική δεν πέφτει σχεδόν ποτέ έξω και είναι ικανή να δώσει προβλέψεις πολύ κοντά στο εκατό τοις εκατό.
Θα μπορούσαν έτσι στην δεκαετία του 80 να ξέρουν με μαθηματική ακρίβεια ποιά θα ήταν η ηληκιακή σύνθεση του Ελληνικού πληθισμού το 2000 και ότι ο αριθμός των συνταξιούχων και αυτών κοντά στην σύνταξη χάρη στην «αύξηση του μέσου όρου ζωής»,θα ήταν πολύ μεγάλος.

Όμως οι πολιτικοί της εποχής δεν έλαβαν καν υπόψην αυτό το φαινόμενο.Τι να τους ένοιαζε άλλωστε αυτούς τι θα γινόταν μετά από είκοσι και τριάντα χρόνια?Αυτό που τους ένοιαζε ήταν οι ψήφοι..το «εδώ και τώρα».Τι να λάμε τώρα….κάποτε ένας πολιτικός έιπε ότι «οι Δημοκρατίες ζούν στο τώρα και δεν προβλέπουν το μέλλον»,πράγμα που εξ ορισμού είναι ένας καθόλου ευκαταφρόνητος περιορισμός!
Όμως υπάρχει και άλλο… «Στην δημοκρατία δεν μπορούμε ποτέ να εντοπίσουμε και να τιμωρίσουμε τους υπεύθηνους την στιγμή που κάνουν την στραβή..την βρωμοδουλειά….».
Από ποιόν να ζήτησουμε να ρέστα άλλωστε?Από τα φάντασματα του Παπανδρέου και του Καραμανλή?Από το εκτόπλασμα του Σιμήτη?Από τα βλαστάρια των τζακιών?

Α ξέχασα..τώρα που το Πασόκ προγραμματίζει να νομιμοποιήσει τους αλλοδαπούς να κοιμηθούμε ήσυχοι ότι οι εισφορές θα τρέχουν στα ταμεία σαν τα παραφουσκωμένα νερά του Δούναβη….Μα που ζούμε?Στην Wonderland ή στην Neverland τελικά?

Σιγά μην φαλιρίσουμε!»Μπορούμε και μόνοι μας..χεχε

Αυτά περί χρεοκοπίας  του Ελληνικού κράτους μου μυρίζουν κάπως γιατί κατά την γνώμη μου αυτό δεν είναι δυνατόν να συμβεί λόγω των περιστάσεων.
Τι εννοώ?
Έτσι όπως τα καταφέραμε,δεν μας χρειάζεται να δανειστούμε χρήμα για να πληρώσουμε ολόκληρο το δημοσιονομικό χρέος αλλά για να προσφέρουμε περισσότερο στους πιθανούς δανειστές έτσι ώστε να τους κρατάμε δεμένους και να ανανεώνουν τα ομόλογα που θα τους πλασάρουμε ούτως η άλλως.
Και εδώ είναι που θα σκάσει ο γάϊδαρος…..
Η Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα είναι διαθέσιμη να βοηθήσει την κατάσταση μας,το πρόβλημα είναι πως για αντάλλαγμα θα ζητήσει να έχει περισσότερη πέραση στα εσωτερικά μας πράγματα(πράγμα που δεν επιθυμεί η κυβέρνηση Παπανδρέου για την ώρα).
Το πρόβλημα είναι ότι δεν προφέρει χρήμα μόνο η ΕΚΤ αλλά και άλλοι μνηστήρες.

Πχ.Αραβικά investment founds  που ελπίζουν σε μία «φιλική όχθη» στην άλλη πλευρά της Μεσογείου και εντός της ζώνης του Ευρώ.

Είναι και οι Κινέζοι,στους οποίους θα άρεσε να δημιουργήσουν μια ζώνη άμεσης επιρροής εντός της Ε.Ε.

Ακόμα και οι Ρώσοι εδώ που τα λέμε θα μπορούσαν να μας δανείσουν και ένας θεός ξέρει πόσο επιθυμούν να ενισχύσουν την παρουσία τους στην Μεσόγειο και σε ένα κράτος που είναι μέλος του ΝΑΤΟ.
Αυτές οι πολλαπλές προσφορές κατά την γνώμη μου κάνουν την κυβέρνηση Πασοκ να λέει «ευχαριστούμε αλλά θα τα καταφέρουμε και μόνοι μας».Το πρόβλημα όμως είναι ότι αυτή η απάντηση τρομοκρατεί το Λονδίνο,τη Φρανκφούρτη και την Ουάσινκτον γιατί δεν θέλουν έναν μεγάλο δανειστή μέσα στην Ευρώπη.
Γι’αυτό δεν πιστεύω στα σενάρια χρεοκοπίας της Ελλάδας και μάλιστα θα έλεγα ότι τα ζόρια που τραβάμε σε αυτή την φάση είναι μια καλή ευκαιρία να πλασαριστούμε ξανά στην διεθνή σκακιέρα και να προωθήσουμε εθνικά συμφέροντα (όλοι είδαμε την χλιαρή υποδοχή  που έκανε ο Ερντογάν στον Ομπάμα πριν λίγες μέρες και τα όχι που του πέταξε στην μάπα).

Θα αποτύχουμε μόνο αν οι πολιτικοί μας στην παρούσα περίσταση αποδειχθούν εντελώς ηλίθιοι όμως το «ευχαριστώ μπορούμε και μόνοι μας» δηλώνει το αντίθετο.
Μένει μόνο ο αγώνας για το ποιός θα σώσει την πατρίδα.

Η Ευρώπη βούλιαξε στις όχθες του Βόλγα

drac_communist.jpg

Ακόμα μια φορά η Ε.Ε βούλιαξε στην αποτυχία για πολοστή φορά στην
πρόσφατη ιστορία της.Δεν απέτυχαν τα μεγάλα πολιτικά σχέδια ,
ούτε τα υψηλα ιδεώδη της(αυτά έχουν δύση προ πολλού άλλωστε).
Αυτό που συνέβη στις όχθες του Volga είναι ότι η Ευρώπη ξεβράστηκε

στις ξέρες μπανάλ ζητημάτων εμπορικών συναλλαγών που ουσιαστικά θα
έπρεπε να είναι το δυνατό κομμάτι της.
Ακόμα μια φορά θα πρέπει να καταλάβουμε ότι η αποτυχία αυτή είναι
φυσική κατάληξη της μυωπίας που είχε η ένωση την δεκαετία του ενενήντα,
τότε που κυνηγούσε την οικονομική ένταξη εκείνης της Ευρώπης που κάποτε
υπήρξε Ρεαλσοσιαλιστική και Σοβιετική χωρίς καν να ενδιαφερθεί για τις πολιτικές
και τις κοινωνικές διαφορές που θα έκανε εισαγωγή.
Χωρίς καν να σκεφτεί να αλλάξει πρώτα την δομή και μετά τους μηχανισμούς
λειτουργίας της για την νέα κατάσταση.
Έτσι απλά..είναι πιο εύκολο να αποφασίσουν 6 παρά 27.
Οι κύριοι της Ευρώπης της μετακομουνιστικής εποχής υπέθεσαν ότι η τεράστια
οικονομική υπεροχή θα τους βοηθούσε να αποκτήσουν απόλυτο πολιτικό έλενχο
επάνω στα νέα μέλη τους.
Εξ αιτίας αυτής της παράλογης πεποίθησης έχουμε την έξαρση τυφλού εθνικισμού
στις χώρες του τέως ανατολικού μπλόγκ,εθνικισμού που από την αρχή σχεδόν
εμφανίστηκε στις κυβερνήσεις και τις κοινωνίες αυτές.
Σε αυτές τις κοινωνίες λοιπόν η «Παλαιά Ευρώπη» θα πρέπει να συντονιστεί,να
συμπαρασταθεί έστω και αν τα συμφέροντά της είναι εκ διαμέτρου αντίθετα.
Μεαποτέλεσμα από την μια μεριά τα αδιέξοδα και την στασιμότητα και από
την άλλη να δείνει τροφή στους Ευρωσκεπτικιστές.
Ένα παράδειγμα είναι αυτό που έγινε πρόσφατα με την Μόσχα.Το μεγαλύτερο
μέρος της Ευρώπης συμπεριλαμβανομένων και των χωρών του τέως
Ανατολικού μπλόγκ θα είχαν μεγάλο ώφελος από μια υπογραφή συμφώνου με
Ρωσία που να εγγυάται όχι μόνο την ενεργιακή προμήθεια αλλά και την πρόσβαση
στις πηγές,στην αγορά και διάθεση της ακόμα και στο Ρωσικό έδαφος.
Και προσφέροντας σαν αντάλλαγμα μια μεγαλύτερη δυείσδηση των Ρωσικών κεφαλαίων στην Ευρωπαική οικονομία και περισσότερη ελευθερία στην διακίνηση εμπορευμάτων και
ανθρώπων.
Η συμφωνία όμως απέτυχε εξαιτίας ηλιθίων αντιπαλοτήτων υπαγορευμένων από
εθνική περιφάνια και ανούσια επιθυμία να αποδείξουν και να επιδείξουν»Ανεξαρτησία»
από τους τέως κυρίαρχους(ρωσία).
Έστι όλοι πληρώνουμε τον κομπλεξισμό του τέως ανατολικού μπλόγκ,Ευρωπαίοι και Ρώσοι
αν και περισσότερο οι πρώτοι…
Η καημένουλα η Μέκελ!Ήθελε να κλέισει το εξάμηνο προεδρίας με βήματα προς τα εμπρός
προς αυτή την κατεύθυνση.
Το έκλεισε με βήματα προς τα πίσω σε όλα τα μέτωπα.