Default Baby πριν να είναι πολύ αργά..ίσως και να είναι

Το είχα δημοσιεύσει το 2009 και επιμένω ακόμα..

Όταν λέμε Default,αμέσως το μυαλό μας πάει στις εικόνες από Αργεντινή.
Λίγοι πάντως ξέρουν πως το Default στο δημοσιο χρέος έχει έρθει αρκετές φορές στις Ευρωπαϊκές χώρες,παράδειγμα η Ισπανία και δεν είδαμε φυσικά τις αργεντίνικες εικόνες.
Στην πραγματικότητα ένα Default έχει καταστροφικές συνέπειες μόνο όταν ακολουθούνται οι παράλογες πολιτικές του ΔΝΤ(διεθνές νομισματικό ταμείο).
Χωρίς αυτές το μόνο που δημιουργεί είναι την αδυναμία των κυβερνήσεων να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους και τα κρατικά ομόλογα τα οποία πληρώνουν σε μικρές ποσότητες και σε μάκρος χρόνου.
Άρα ένα Default Ελληνικό που άρχισε να ξεπροβάλει τελευταία δεν θα ήταν τόσο  καταστροφικό όσο εκείνο της Αργεντινής.
Το χειρότερο είναι ότι κάτι τέτοιο θα είναι δώρο στις νέες γενιές και ας δόυμε γιατί.
Το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να μας μπει στο κεφάλι είναι ότι η Ελλάδα με τα σημερινά δεδομένα,δηλαδή με το ύψος των τόκων των δανείων της και του δείκτη(του πραγματικού και όχι τις παπαριές που ξεφούρνιζε ο Αλογομούρης)ανάπτυξης,δεν έχει καμία προοπτική(μα απολύτως καμία και μιλάω σοβαρά)να αποπληρώσει τα δάνεια της.
Ούτε να το μειώσει..καπίτο?
Ίσως και να μπορέσει να να φτάσει και τις παραμέτρους του Μάστριχ..όσο αφορά την ανάπτυξη,αλλά αυτό θα είναι μόνο για λίγα χρόνια γιατί μετά η απαίτηση επενδύσεων θα το κάνει αδύνατοοοο.
Το μεγάλο ψέμα,που το υποστηρίζουν πάντα όλες οι κυβερνήσεις των δεινοσάυρων που διαθέτουμε είναι το καλσικό που λέει «’Οτι με σωστή διαχείρηση μπορούμε να έχουμε το δημόσιο χρέος υπο έλεγχο…
Για ας μου πει κάποιος γιατί εγώ είμαι και χαζή μάλλον και δεν καταλαβαίνω πως είναι δυνατόν ένα πράγμα να μεγαλώνει όταν δεν μπορείς να επενδύσεις επάνω σε αυτό με καινοτομίες σε μεγάλη σκάλα ?
Εγώ έχω την εντύπωση οτι πριν η μετά θα πάει για γρούβες.Τέλος πάντων είναι μια ιδέα παπαρία το ότι μια κυβέρνηση με σωστή διαχείρηση όσο σοφή και αν είναι  μπορεί αν αποπληρώσει τα χρέη ή ακόμα να ελπίζει ότι θα το μειώσει σε Ευρωπαϊκά επίπεδα ή έστω να το μειώσει ελλάχιστα.
Ας πούμε επιτέλους φτάνει σε αυτόν τον μύθο της σωστής διαχείρησης,κανένας δεν μπορεί να πληρώσει ή να ελέγχει το δημόσιο χρέος για μικρό η μεγάλο χρονικό διάστημα ειδικά όταν τα επιτόκια που το επιβαρύνουν σαλτάρουν στα ύψη.
Και ας καταλάβουμε επιτέλους ότι όσο περισσότερες προσπάθειες κάνουμε να πετύχουμε το αδύνατο στο χρόνο τόσο περισsότερο το χρέος καταβροχθίζει κομμάτια της Ελλαδίτσας εμποδίζοντας τις επενδύσεις.

Και αφού βάλουμε καλά στο μυαλό μας ότι δεν είναι δυνατόν να αποπληρώσουμε αλλά ούτε και να μειώσουμε το δημοσιονομικό χρέος(γιατί τα επιτόκια του είναι μεγαλύτερα από την αύξηση του καθαρού προϊόντος) είναι φως φανάρι ότι ένα ντεφολάτκι δεν είναι και τόσο απίθανο αλλά ο¨θτε και τόσο άσχημο.
Αντίθετα είναι η μόνη λύση.Αλλά ο λόγος που δεν το κάνουν είναι ότι οι δηνόσαυροι δεν θα επιτρέψουν ποτέ να πληρώσουν οι παλιότερες γενιές(αυτές που ουσιαστικά δημιούργησαν το μπάχαλο) απο τις τσέπες τους το χρέος αλλά θα την περνάνε στον αφρό και θα τα φορτώσουν στις μελλοντικές γενιές.
Το να δημιουργήσουμε default στο δημοσιονομικό χρέος εδώ στην Ελλάδα δεν θα ήταν και άσχημα εδώ που τα λέμε.
Θα ήταν φυσικά ένα άχημο χτύπημα στην χώρα για 5 με 10 χρόνια αλλά σε 20 χρονάκια θα έχουμε ένα κράτος φρέσκο σαν μωρό,απλευθερωμένο από το δημοσιονομικό χρέος που θα έχει την δυνατότητα ανάπτυξης μιας οικονομίας που δεν θα καταπείνει τόκους της τάξεως 4% του Ακαθάριστου εθνικού προϊόντος ούτε θα έχει τα 7/8 των χρημάτων της χώρας να να κοιμούντε σε μια στοίβα από παλιόχαρτα.
Και κυρίως θα μπορείτε να μιλάτε στα παιδιά σας και στα εγόνια σας με καθαρή συνείδηση(εμένα δεν με νοιάζει,δεν έχω παιδιά και απεναντίας με συμφέρει ότι και στους υπόλοιπους δεινόσαυρους….να φορτώσω την δική μου καλοπέραση στα δικά σας παιδιά)..
Γι’αυτό σκεφτείτε το το Ντεφόλτ…σας συμφέρει.

Σήμερα στην Αθήνα γράφεται η Ιστορία

Δεν ξέρω αν καταλάβατε καλά αλλά σήμερα στην Αθήνα γράφεται η Ιστορία με Ι κεφαλαίο και παίρνονται αποφάσεις γιά εμάς,γιά τα παιδιά μας,γιά τα εγγόνια μας και ίσως τα δισέγγονά μας.
Τα σημάδια αυτών που λέω?
Κάτω από το φώς του ήλιου αν κοιτάξουμε καλά.
Πρώτο σημάδι:Ένας πολιτικός από το Λουξεμβούργο,ο Jean-Claude Juncker με την ιδιότητα του προέδρου του Eurogrοup βγήκε και είπε:Βλέπω πως στην Αθήνα ο κόσμος επαναστατεί,δεν δέχεται να πληρώσει με τα δάκρυα και το αίμα τα μέτρα λιτότητας.Και δεν δέχονται γιατί ενώ οι πολύ πλούσιοι δεν πληρώνουν μία οι φτωχοί το κάνουν.
Και μετά από αυτά συμπληρώνει,τους καταλαβαίνω αλλά δεν υπάρχει εναλλακτική λύση.
Δεύτερο σημάδι:Ένα διεθνές όργανο όπως ΔΝΤ διά στοματος κάποιου άγνωστου υπαλήλου του σε μία εκτενή ανάλυση γιά την αποτελεσματικότητα των Ευρωπαϊκών πολιτικών λέει ούτε λίγο όυτε πολύ:»Αγαπητοί ηγέτες της Ευρωζώνης,έστω και αν είστε δημοκρατικά εκλεγμένοι,σας παρακαλώ να σταματήσετε αμέσως δημόσιες διαφωνίες και αρχίστε αμέσως δουλειά γιά να επιτευχθεί η ενσωμάτωση.Αν δεν συνεχιστεί η ενσωμάτωση δεν θα επιλυθούν τα προβλήματα της ευρωπαϊκής οικονομίας, και αυτό θα είναι πρόβλημα για όλους.
Τρίτο σημάδι:O Jean-Claude Τρισέ εξερευνά νέους κόσμους και αναρωτάται,α
αν μια χώρα που σώζεται από τη χρεοκοπία με ένα δάνειο δεν τηρεί τις υποσχέσεις που δόθηκαν για να το πάρει, τότε τι πρέπει να γίνει?
Θα ήταν όμως αδιανόητο γιά τον καθένα μας να χώσει την μύτη του στις δουλειές του και να πάρει τα ηνία της κατάστασης στα χέρια μέχρι το τέλος της έκτακτης ανάγκης.
Μόνο μερικούς μήνες πριν από οποιαδήποτε από τις παραπάνω δηλώσεις θα θεωρείτω βλάσφημη.
Πως επιτρέπεται σε έναν αρχηγό ενός άλλου κράτους η ενός υπαλλήλου μη εκλεγμένου να ασχολείται με τις εσωτερικές υποθέσεις ενός κυρίαρχου κράτους!
Και αυτή είναι η έννοια-κελιδί,εθνική κυριαρχία.
Που είναι η κυριαρχία μιάς χώρας σε πτώχευση που αναγκάζεται να αποδεχτεί τους όρους αυτών που την δανείζουν χωρίς να διαπραγματευτεί?
Είναι μιά  δημοκρατία παρωδία στην οποία αναζητάται η συναίνεση του κοινοβουλίου και των ψηφοφόρων/φορολογούμενων μετά την υπογραφή της σύμβασης.
Και αν αυτή η συναίνεση δεν βρεθεί είναι δυνατόν να ανασταλεί η εθνική κυριαρχία και να αντικατασταθεί από ένα είδος υπερεθνικής προστασίας?Αν ναι ,πως,μέχρι πότε και υπό ποιούς όρους?Αν όχι πως μπορούν να διαχειριστούν τι συνέπειες?
Δηλαδή, μπορεί ένα κυρίαρχο κράτος κυριαρχικά να αυτοκτονήσει
Προφανώς δεν έχω τις απαντήσεις, αλλά το βρίσκω συναρπαστικό ότι αυτά τα ζητήματα είναι κοινά γιά πολλά έθνη για πρώτη φορά στην ιστορία των δυτικών δημοκρατιών.Γι’αυτό και λέω ότι γράφεται σήμερα η Ιστορία στην Αθήνα.

Κύριε πρωθυπουργέ,τι είναι για εσάς ένας άνθρωπός και τι κράτος?

Κύριε πρωθυπουργέ,τι είναι γιά εσάς ένας άνθρωπος?
Γιά μερικούς είναι πιόνια μιάς σκακιέρας.Χρειάζονται μόνο γιά να παίξουν μιά παρτίδα σκάκι και όταν δεν τους χρειάζονται πιά τους πετάνε στην άκρη.
Γιά μένα όμως οι άνθρωποι είναι ιεροί γιατί ο καθένας τους έχει αξία.Ο καθένας έχει την ιστορία του,είναι σαν πολλές πέτρες που όλες μαζί γράφουν την ιστορία.Ακόμα και αυτές,που είναι μικρές και σχεδόν αόρατες χρειάζονται γιά να κρατηθεί μία κατασκευή όρθια.Όμως χρειάζεται να τις δώσουμε μιά ιστορία καθώς και την δυνατότητα να την ζήσουν και να την διηγηθούν.Αν δεν τις δώσουμε αυτή την δυνατότητα τότε χάνουν την ιερότητα τους,παύουν να είναι συμπαγείς,χάνουν την υπόσταση τους και κομματιάζονται και έτσι,αντί η κατασκευή να είναι συμπαγής θρηματίζεται.
Αυτό θα ήταν ένας μεγάλος και αληθινός κίνδυνος!
Δεν νομίζετε?
Κύριε προθυπουργέ,τι είναι για εσάς το Κράτος?
Γιά μερικούς είναι μόνο μια λέξη με Κ κεφαλαίο.Γιά άλλους είναι ένα σύνολο από ισχυρούς που υπογραμίζουν νόμους σε όλους τους άλλους.Γιά άλλους πάλι είναι η βιτρίνα γιά να κάνουν τις βρωδουλειές τους.
Γιά μένα το κράτος θα έπρεπε να είναι ένας παροχέας δικαιωμάτων και σαν στοργικός πατέρας θα έπρεπε να βρίσκει τον τρόπο ώστε όλα τα παιδιά του να έχουν την κληρονομιά που δικαιούνται.
Όμως,είναι αλήθεια πως μερικές φορές συμβαίνει ένα παιδί να είναι πιό λαίμαργο και άπληστο από τα υπόλοιπα με αποτέλεσμα να μην του καίγεται καρφί γιά τα άλλα.Σε αυτή την περίπτωση το κράτος σαν πατέρας θα πρέπει να επέμβει ώστε να φέρει μία κάποια ισοροποία υπερασπιζόμενος τα πιό αδύναμα παιδιά.
Καθώς  φαίνεται όμως εσείς δεν έχετε τέτοιου είδους προβλήματα.

To είπα και το ξαναλέω Default

Το είχα δημοσιεύσει τον Ιανουάριο του 2009 και εξακολουθώ να το υποστηρίζω μέχρι και τώρα.
Δημοσιευμένο Ιανουαρίου 19, 2009 Οικονομία Leave a Comment

Όταν λέμε Default,αμέσως το μυαλό μας πάει στις εικόνες από Αργεντινή.
Λίγοι πάντως ξέρουν πως το Default στο δημοσιο χρέος έχει έρθει αρκετές φορές στις Ευρωπαϊκές χώρες,παράδειγμα η Ισπανία και δεν είδαμε φυσικά τις αργεντίνικες εικόνες.
Στην πραγματικότητα ένα Default έχει καταστροφικές συνέπειες μόνο όταν ακολουθούνται οι παράλογες πολιτικές του ΔΝΤ(διεθνές νομισματικό ταμείο).
Χωρίς αυτές το μόνο που δημιουργεί είναι την αδυναμία των κυβερνήσεων να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους και τα κρατικά ομόλογα τα οποία πληρώνουν σε μικρές ποσότητες και σε μάκρος χρόνου.
Άρα ένα Default Ελληνικό που άρχισε να ξεπροβάλει τελευταία δεν θα ήταν τόσο  καταστροφικό όσο εκείνο της Αργεντινής.
Το χειρότερο είναι ότι κάτι τέτοιο θα είναι δώρο στις νέες γενιές και ας δόυμε γιατί.
Το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να μας μπει στο κεφάλι είναι ότι η Ελλάδα με τα σημερινά δεδομένα,δηλαδή με το ύψος των τόκων των δανείων της και του δείκτη(του πραγματικού και όχι τις παπαριές που ξεφούρνιζε ο Αλογομούρης)ανάπτυξης,δεν έχει καμία προοπτική(μα απολύτως καμία και μιλάω σοβαρά)να αποπληρώσει τα δάνεια της.
Ούτε να το μειώσει..καπίτο?
Ίσως και να μπορέσει να να φτάσει και τις παραμέτρους του Μάστριχ..όσο αφορά την ανάπτυξη,αλλά αυτό θα είναι μόνο για λίγα χρόνια γιατί μετά η απαίτηση επενδύσεων θα το κάνει αδύνατοοοο.
Το μεγάλο ψέμα,που το υποστηρίζουν πάντα όλες οι κυβερνήσεις των δεινοσάυρων που διαθέτουμε είναι το καλσικό που λέει «’Οτι με σωστή διαχείρηση μπορούμε να έχουμε το δημόσιο χρέος υπο έλεγχο…
Για ας μου πει κάποιος γιατί εγώ είμαι και χαζή μάλλον και δεν καταλαβαίνω πως είναι δυνατόν ένα πράγμα να μεγαλώνει όταν δεν μπορείς να επενδύσεις επάνω σε αυτό με καινοτομίες σε μεγάλη σκάλα ?
Εγώ έχω την εντύπωση οτι πριν η μετά θα πάει για γρούβες.Τέλος πάντων είναι μια ιδέα παπαρία το ότι μια κυβέρνηση με σωστή διαχείρηση όσο σοφή και αν είναι  μπορεί αν αποπληρώσει τα χρέη ή ακόμα να ελπίζει ότι θα το μειώσει σε Ευρωπαϊκά επίπεδα ή έστω να το μειώσει ελλάχιστα.
Ας πούμε επιτέλους φτάνει σε αυτόν τον μύθο της σωστής διαχείρησης,κανένας δεν μπορεί να πληρώσει ή να ελέγχει το δημόσιο χρέος για μικρό η μεγάλο χρονικό διάστημα ειδικά όταν τα επιτόκια που το επιβαρύνουν σαλτάρουν στα ύψη.
Και ας καταλάβουμε επιτέλους ότι όσο περισσότερες προσπάθειες κάνουμε να πετύχουμε το αδύνατο στο χρόνο τόσο περισsότερο το χρέος καταβροχθίζει κομμάτια της Ελλαδίτσας εμποδίζοντας τις επενδύσεις.

Και αφού βάλουμε καλά στο μυαλό μας ότι δεν είναι δυνατόν να αποπληρώσουμε αλλά ούτε και να μειώσουμε το δημοσιονομικό χρέος(γιατί τα επιτόκια του είναι μεγαλύτερα από την αύξηση του καθαρού προϊόντος) είναι φως φανάρι ότι ένα ντεφολάτκι δεν είναι και τόσο απίθανο αλλά ο¨θτε και τόσο άσχημο.
Αντίθετα είναι η μόνη λύση.Αλλά ο λόγος που δεν το κάνουν είναι ότι οι δηνόσαυροι δεν θα επιτρέψουν ποτέ να πληρώσουν οι παλιότερες γενιές(αυτές που ουσιαστικά δημιούργησαν το μπάχαλο) απο τις τσέπες τους το χρέος αλλά θα την περνάνε στον αφρό και θα τα φορτώσουν στις μελλοντικές γενιές.
Το να δημιουργήσουμε default στο δημοσιονομικό χρέος εδώ στην Ελλάδα δεν θα ήταν και άσχημα εδώ που τα λέμε.
Θα ήταν φυσικά ένα άχημο χτύπημα στην χώρα για 5 με 10 χρόνια αλλά σε 20 χρονάκια θα έχουμε ένα κράτος φρέσκο σαν μωρό,απλευθερωμένο από το δημοσιονομικό χρέος που θα έχει την δυνατότητα ανάπτυξης μιας οικονομίας που δεν θα καταπείνει τόκους της τάξεως 4% του Ακαθάριστου εθνικού προϊόντος ούτε θα έχει τα 7/8 των χρημάτων της χώρας να να κοιμούντε σε μια στοίβα από παλιόχαρτα.
Και κυρίως θα μπορείτε να μιλάτε στα παιδιά σας και στα εγόνια σας με καθαρή συνείδηση(εμένα δεν με νοιάζει,δεν έχω παιδιά και απεναντίας με συμφέρει ότι και στους υπόλοιπους δεινόσαυρους….να φορτώσω την δική μου καλοπέραση στα δικά σας παιδιά)..
Γι’αυτό σκεφτείτε το το Ντεφόλτ…σας συμφέρει.

Σιγά μην φαλιρίσουμε!»Μπορούμε και μόνοι μας..χεχε

Αυτά περί χρεοκοπίας  του Ελληνικού κράτους μου μυρίζουν κάπως γιατί κατά την γνώμη μου αυτό δεν είναι δυνατόν να συμβεί λόγω των περιστάσεων.
Τι εννοώ?
Έτσι όπως τα καταφέραμε,δεν μας χρειάζεται να δανειστούμε χρήμα για να πληρώσουμε ολόκληρο το δημοσιονομικό χρέος αλλά για να προσφέρουμε περισσότερο στους πιθανούς δανειστές έτσι ώστε να τους κρατάμε δεμένους και να ανανεώνουν τα ομόλογα που θα τους πλασάρουμε ούτως η άλλως.
Και εδώ είναι που θα σκάσει ο γάϊδαρος…..
Η Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα είναι διαθέσιμη να βοηθήσει την κατάσταση μας,το πρόβλημα είναι πως για αντάλλαγμα θα ζητήσει να έχει περισσότερη πέραση στα εσωτερικά μας πράγματα(πράγμα που δεν επιθυμεί η κυβέρνηση Παπανδρέου για την ώρα).
Το πρόβλημα είναι ότι δεν προφέρει χρήμα μόνο η ΕΚΤ αλλά και άλλοι μνηστήρες.

Πχ.Αραβικά investment founds  που ελπίζουν σε μία «φιλική όχθη» στην άλλη πλευρά της Μεσογείου και εντός της ζώνης του Ευρώ.

Είναι και οι Κινέζοι,στους οποίους θα άρεσε να δημιουργήσουν μια ζώνη άμεσης επιρροής εντός της Ε.Ε.

Ακόμα και οι Ρώσοι εδώ που τα λέμε θα μπορούσαν να μας δανείσουν και ένας θεός ξέρει πόσο επιθυμούν να ενισχύσουν την παρουσία τους στην Μεσόγειο και σε ένα κράτος που είναι μέλος του ΝΑΤΟ.
Αυτές οι πολλαπλές προσφορές κατά την γνώμη μου κάνουν την κυβέρνηση Πασοκ να λέει «ευχαριστούμε αλλά θα τα καταφέρουμε και μόνοι μας».Το πρόβλημα όμως είναι ότι αυτή η απάντηση τρομοκρατεί το Λονδίνο,τη Φρανκφούρτη και την Ουάσινκτον γιατί δεν θέλουν έναν μεγάλο δανειστή μέσα στην Ευρώπη.
Γι’αυτό δεν πιστεύω στα σενάρια χρεοκοπίας της Ελλάδας και μάλιστα θα έλεγα ότι τα ζόρια που τραβάμε σε αυτή την φάση είναι μια καλή ευκαιρία να πλασαριστούμε ξανά στην διεθνή σκακιέρα και να προωθήσουμε εθνικά συμφέροντα (όλοι είδαμε την χλιαρή υποδοχή  που έκανε ο Ερντογάν στον Ομπάμα πριν λίγες μέρες και τα όχι που του πέταξε στην μάπα).

Θα αποτύχουμε μόνο αν οι πολιτικοί μας στην παρούσα περίσταση αποδειχθούν εντελώς ηλίθιοι όμως το «ευχαριστώ μπορούμε και μόνοι μας» δηλώνει το αντίθετο.
Μένει μόνο ο αγώνας για το ποιός θα σώσει την πατρίδα.

Ένοιχοι ναι,αλλά όχι και οι μοναδικοί

Είναι της μόδας,ιδιαίτερα δε όταν μιλάμε για bonus των διευθυντικών στελεχών να ρίχνουμε όλες τις ευθύνες στις τράπεζες και στις χρηματοπιστωτικές εταιρίες.Όσο αφορά τις ευθύνες τους,έχει χυθεί μεγάλη ποσότητα μελανιού στο χαρτί.

Θα έλεγα λοιπόν ότι ήρθε η ώρα να εξετάσουμε τις ευθύνες όλων των ηθοποιών που πήραν μέρος σε αυτή την σαπουνόπερα της κρίσης.
Όπως είπα παραπάνω οι ηθοποιοί της κρίσης είναι πολλοί και μάλιστα η πλειοψηφία αυτών θεωρεί ότι είναι μέρος του «κοινού»,ακόμα και «θύμα»,ενώ στην ουσία είναι δημιουργός της κρίσης.
Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να τους αναφέρουμε.
Ο ακαδημαϊκός κόσμος.
Γιά τις πολύτιμες φόρμουλες τους εξυμνήθηκαν μέχρι αηδίας από την οργάνωση των Νόμπελ.

Τώρα εδώ που τα λέμε,εγώ δεν έχω τίποτα κατά της Σουηδίας που παράγει εξαιρετικά πορνοφίλμ και επικούς μύθους.

Αλλά αναρωτιέμαι εάν κάποιος σοφός στον χώρο της οικονομίας τολμούσε να δηλώσει ότι,αυτά τα πράγματα δεν μπορούν να λειτουργήσουν τι θα του απαντούσαν άραγε?

Χμ,θα του απαντούσαν ότι είναι ένας αδαής και ότι σε όλα τα Μάστερ οικονομικών διδάσκεται το αντίθετο και ότι αυτά που διδάσκονται κέρδισαν το βραβείο Νόμπελ!
Έλα όμως που το πρόβλημα του βραβείου Νόμπελ είναι ότι μια εργασία έχει μόνο θετικές κριτικές και συμβουλές.Ο μηχανισμός του peer endorsement έχει μία μικρή ατέλεια,δεν δέχεται κριτικές.Κατά συνέπεια τα Νόμπελ τα δίνουν σε όποιον έχει περισσότερους υποστηρικτές διαθέσιμους να του γράψουν έναν endorsement.Και μιάς και δεν είναι δυνατόν να γράψει κάποιος αρνητικές κριτικές στις εργασίες των υποψηφίων καταλήγει να γίνει κάτι σαν διαγωνισμός για το ποιός θα μαζέψει περισσότερους βαθμούς,δηλ.περισσότερες συστάσεις και θετικές κριτικές.
Έτσι λοιπόν,αν και εκατοντάδες φωνές θα μπορούσαν να αντιδράσουν στο ντελίριο περί οικονομίας την έκαναν τουμπεκί σχεδόν όλοι.
Τώρα λοιπόν θα ήθελα ένα πράγμα,
Όλοι αυτοί οι ακαδημαϊκοί στολισμένοι με Νόμπελ που ζητοκραύγαζαν σε όλες αυτές τις καταστροφικές ιδέες περί οικονομίας να παραιτηθούν από έδρες που κατέχουν.Αλλά τι λέω οι χαζή!Εδώ οι τραπεζίτες πέρνουν bonus ,γιατί λοιπόν και οι ακαδημαϊκοί να μην συνεχίσουν να στολίζουν τους εαυτούς τους με δάφνες και αξιώματα?
Η λογική λέει,πως όλοι αυτοί οι δαφνοστεφανωμένοι οικονομολόγοι είπαν μεγάλες μαλακίες οπότε θα έπρεπε να κατέβουν από τις γαμημένες έδρες τους.Το ζήτημα είναι φυσικά,αν είμαστε ικανοί να το κατορθώσουμε αυτό?

Πρέπει να παραδεχτούμε πάντως πως χωρίς την σφαργίδα ενος ωραίου Νόμπελ το ψευτομαθηματικό ντελίριο του CAMP που μας έφερε σε αυτή την καταστροφή,δεν θα γεννιόταν ποτεεεεεεεεεεε.
Υπάρχει κανείς που να να μπορεί και να θέλει να πετάξει από τις κάθεδρες τους αυτούς τους αλήτες?
Μπααα,κανείς.
.Οι βουλευτές και τα κόμματα.
Είτε σας αρέσει είτε όχι ότι έχει γίνει ήταν απόλυτως νόμιμο.Και δεν ‘ηταν νόμιμο επειδή έτσι έτυχε αλλά επειδή οι κυβερνήσεις που εκλέχθηκαν από τον λαό τον έκαναν νόμιμο.Και συνεχίζει να είναι ακόμη και τώρα νόμιμο γιατί οι ίδιες κυβερνήσεις συνεχίζουν να το συντηρούν νόμιμο.
Και για ξεκαθαρίσουμε κάπως τα πράγματα,καμιά δικτατορία δεν επιτρέπει τον απόλυτο οικονομικό φιλελευθερισμό,ο δικτάτορας θέλει να έχει τον έλεγχο των πραγμάτων.
Αντίθετα,τα μοναδικά κράτη που επέτρεψαν το απόλυτο ξεσάλωμα των τραπεζών και των hedge fund ήταν τα λεγόμενα «δημοκρατικά»,δηλ αυτά που οι βουλευτές είναι εκλεγμένοι από τον λαό.
Είδατε να κατηγορεί κανένας τους πολιτικούς όπως τους τραπεζίτες?
Όχι.
Ακούστε να προτείνει κανένας να τους κόψουν συντάξεις και προνόμια?
Χα,αν είδατε και μου το πείτε να πέσω ξερή.
Κύριοι,νομίζω ότι θα πρέπει να το χωνέψετε ότι το κόμμα της καρδιάς σας είναι γεμάτο από ένοχους που πρέπει να τιμωρηθούν.
Πήγε ποτέ κανένας να χτυπήσει τις πόρτες τους και να τους επιβάλει τιμωρία?
Σιγά τα αίματα.Αν παραδεχτούμε ότι και η πολιτική είναι ένοχη σημαίνει πως και οι πολίτες που ψηφίζουν αυτή την φάρα είναι εν μέρη ένοχοι.Και οι πολίτες γουστάρουν αν το παίζουν αποκλειστικά θύματα..
.Οι καταναλωτές.
Πολλοί θέλησαν να αγοράσουν σπίτια παρότι δεν είχαν μια σταθερή δουλειά.Ακόμα περισσότεροι φόρτωσαν τις πιστωτικές τους μέχρι τα μπούνια και ας μην είχαν τρόπο να τις ξεπληρώσουν.Μερικοί σκέφτηκαν ότι η αγορά έκανε ανοδική εκτίμηση του σπιτιού τους και ότι αυτό από μόνο του είναι ένα εισόδημα που μπορεί να καταναλωθεί σε φόρμα άλλων δανείων.Όλα αυτά τα άτομα ζούσαν χρόνια τώρα έναν τρόπο ζωής πολύ ανώτερο από τις δυνατότητες τους γνωρίζωντας πολύ καλά ποιές ήταν οι δυνατότητες τους.
Όλοι αυτοί είναι συνένοχοι στην καταστροφή.Θέλησαν να αγοράσουν αυτοκίνητο με πίστωση,σπίτι με πίστωση,διακοπές με πίστωση,ακριβά ρούχα με πίστωση,πιστωτικές με πίστωση και γενικά ότι σκατά του γυάλιζαν τα αγόραζαν με πίστωση.
Υπάρχει ενοχή σε αυτό,ο καθένας από μας ξέρει πολύ καλά ποιές είναι οι δυνατότητες του και τι ύψους είναι τα εισοδήματα του.
Οι περισσότεροι σήμερα λένε ότι δεν ήξεραν!Αν είναι δυνατόν!
Δεν ήξεραν ότι δεν γίνετε να έχεις 25.000 ευρώ το χρόνο και ότι ξοδεύεις 200.000?
Όχι,δεν αυτό δεν το δέχομαι,ούτε και πιστεύω ότι ότι έκαναν το έκαναν από καλή πίστη.Απλά ήταν και έζησαν σαν γουρούνια συνειδητά και σήμερα κρύβονται πίσω από την έκφραση του «καημένου πολίτη»μη χέσω
Οι καταναλωτές επενδυτές
Η κρίση που περνάμε χαρακτηρίζετε από μία κούρσα χωρίς προηγούμενο  στα πιό εξελιγμένα χρηματοπιστωτικά προϊόντα.Οι επενδυτές στα χρηματιστήρια είναι εκατομμύρια,εκατομμύρια ιποκριτές που σήμερα το παίζουν εξαπατημένοι ενώ έτρεχαν στις τράπεζες και υπέγραφαν οτιδήποτε μύριζε χρήμα στην γουρουνίσια μύτη τους.
Ακούω να λένε,»μα εγώ δεν ήξερα».Τα ίδια Παντελάκη μου με τους υπόλοιπους.
Και σκέφτομαι τώρα εγώ,
-αν δεν ήξερες γιατί στ’ανάθεμα μπήκες σε ένα παιχνίδι  που δεν καταλάβαινες?
Πολλοί απαντούν «μα η τράπεζα δεν μου είπε τίποτα για το ρίσκο».
-Καλά,κάτι θα σου έδωσε να υπογράψεις όμως,διάβασες τι στην ευχή υπεγραφες?κατάλαβες τι έλεγε?
Πολλοι θα απντούσαν Όχι.
Και λεω,
-Αυτό και μόνο είναι αιτία να μην υπογράψεις βλάκα.
Ε λοιπόν η απλή αλήθεια είναι ότι εκατομμύρια επενδυτές μπήκαν στις τράπεζες και ζήτησαν να κάνουν  τις πιό συμφέρουσες επενδύσεις γνωρίζοντας πως οι πιό συμφέρουσες έχουν και το μεγαλύτερο ρίσκο.
Όμως έπεσαν σαν χοντρά γουρούνια επάνω στον χυλό.
Χέιι..τα γουρούνια τα σφάζουν το Δεκέμβρη,δεν το ξέρετε αυτό?
Ορίστε ποιοί είναι συνυπεύθηνοι με τους τραπεζίτες για την κρίση.

Τα αόρατα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Wall Street

hitman

Κρίση?
Μία λύση απλή και εύκολη είναι το κάθε κράτος να σπάσει τον τσαμπουκά των χρηματιστών ξεκαθαρίζοντας τους πως ανήκουν ιεραρχικά σε κατώτερη κάστα από ότι το κράτος και αν το θεωρήσει απαραίτητο…να καταφύγει και στην έσχατη λύση…
Φυσικά μια τέτοια ακραία λύση σκανδαλίζει τις ευαίσθητες ψυχές που νομίζουν ότι ζούν στην χώρα των θαυμάτων αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.
Ας δούμε τώρα τί έκαναν έκαναν στην πράξη αυτοί οι κύριοι χρηματιστές.
Στον κόσμο είμαστε 7 δις άνθρωποι.Και κλασικά έχουμε τα προβλήματά μας όπως το αυτοκίνητο μας,τις διακοπές μας,το ενοίκιο αλλά υπάρχει και κόσμος που ζεί στο χείλος του γκερμού.
Στο χείλος του γκερμού σημαίνει ότι τα εισοδήματα τους έχουν πάρει  την κατρακύλα χρόνο με τον χρόνο σε τέτοιο βαθμό που στο τέλος πεθαίνουν από πείνα.Και δεν εννοώ φυσικά ότι τρώνε λιγότερο η κάνουν δίαιτα,εννοώ ότι θα τρώνε τόσο λίγο που δεν θα μπορούν να συντηρίσουν τις ζωτικές τους λειτουργίες.
Εννοώ,θάνατο από πείνα μάγκες.

Ποιός είναι ο αριθμός αυτών των ανθρώπων?Άλλοι λένε μερικές δεκάδες εκατομμύρια,άλλοι για μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια.Όπως και να χει παραμένουν εκατομμύρια.Καλό θα ήταν λοιπόν να βάλουμε αυτόν τον αριθμό στο κεφάλι μας γιατί έχει μία ιδιέταιρη ικανότητα,σε ζαλίζει στην κυριολεξία.
Κάποιος,κάπου,κάποτε, έλεγε πως ο καθένας μπορεί να φανταστεί έναν νεκρό.Ακόμα λιγότεροι μπορούν να φανταστούν χίλιους νεκρούς.Όμως κανένας δεν μπορεί να φανταστεί 1 εκατομμύριο νεκρούς.
Άραγε πόσο μεγάλη μπορεί να είναι μία στοίβα από ένα εκατομμύριο νεκρούς?Ποιός μπορεί να το φανταστεί?Ελάχιστοι υποθέτω και μόνο όποιος το έχει δει μπορεί να το φανταστεί.
Ορίστε λοιπόν,αυτή είναι η εντύπωση που προκαλέι η λέξη «εκατομμύρια νεκροί»,ξεφεύγει παντελώς από την φαντασία μας.
Αυτή η κρίση λοιπόν έγινε αιτία να ξεπεραστεί η λεπτή γραμμή που χωρίζει τον θάνατο από πείνα με την απλή επιβίωση για εκατομμύρια ανθρώπους.Άλλοι λένε για 100 εκατ. και άλλοι για 10 η 20 εκατ.,αυτό όμως δεν έχει σημασία,το θέμα είναι ότι εκατομμύρια άθρωποι θα πεθά νουν από αργή και βασανιστική πείνα.
Σε σχέση με αυτό που πρόκειτε να συμβεί,ο Στάλιν,ο Χίτλερ,ο Πολπότ,αναλόγως ποιός είναι ο μπαμπούλας για τον καθένα,ωχριούν μπροστά του.
Με αυτή την κρίση,οι κύριοι χρηματιστές,οι «μαγοι του πλανήτη»,άνθρωποι πληρωμένοι με εκατομμύρια δολάρια για να δημιουργούν «αξίες»,μετέτρεψαν τον πλανήτη σε ένα αόρατο στρατόπεδο συγκέντρωσης για εκατομμύρια ανθρώπους.
Αν έχουν δίκιο αυτοι που εκτιμούν ότι οι νεκροί από πείνα θα φτάσουν τα 100 εκτ. εξ’αιτίας της κρίσης,τότε οι συνέπειες αυτής έχουν κάνει σκόνη όλους,τον Στάλιν,τον Χίτλερ και τον Πολπότ μαζί!
Φυσικά δεν υπαρχουν συρματόπλεγμα,ούτε φούρνοι,ούτε καπνοδόχοι.Παραμένει όμως το γεγονός ότι από την Wall Street ξεκίνησε ένα τέρας που θα προκαλέσει γενοκτονία εκατομμυρίων ανθρώπων από πείνα.
Οι άνθρωποι που θα πεθάνουν δεν θα έχουν νούμερα στο μπράτσο.Δεν θα είναι κάποιας συγκεκριμένης ράτσας εκτός και αν το γεγονός το να είναι κάποιος φτωχός αποτελεί κάποια ξεχωριστή ράτσα από μόνο του.
Και όλοι ξέρουν πως για πολύ λιγότερο από αυτό έχουμε στήσει έκτακτα δικαστήρια.Ότι κρεμάσαμε γεράκια του Ναζισμού.Ότι σκοτώθηκαν χιλιάδες πράκτορες της Σεκιουριτάτε.Ότι εκτελέσαν τους Τσαουσέσκου και κρέμασαν τον Μουσολίνι στις αντλίες ενός βενζινάδικου.
Έλα όμως που αυτοί οι κύριοι που προκάλεσαν την καταστροφή της οικονομίας παραμένουν ατιμώριτοι μόνο και μόνο γιατί δεν φοράνε στολή και δεν χαιρετάνε με περιέργους τρόπους τους θεωρούν  άτυχους καπαιτανέους που έπιασε το καράβι τους
ξέρα..Τους θεωρούν άτομα που για τιμωρία μπορούν να τους κόψουν  το πολύ κάποιο bonus!
Αν σκεφτούμε ότι η Lehman Brothers άφησε μια τρύπα 650 δις.$.και ότι  μαζί με τις άλλες δύο εταιρίες που «σώθηκαν» άφησαν τρύπα που άνετα ξεπερνάει το ακαθάριστο εθνικό προϊόν μιας μέτριας χώρας,τότε δεν μας μένει παρά να αποδεχτούμε ότι ύπάρχουν πρόεδροι εταιριών που μπορούν να καταντήσουν ένα κράτος σε Μπιάφρα!
Μπορούν να μας φέρουν τόση φτώχια που να αναγκάζουμε τις κόρες μας να γίνουν πουτάνες,μπορούν να μας φέρουν τόση φτώχια που να πεθαίνουμε από την πείνα,να ζούμε στοιβαγμένοι μέσα στα νεκροταφεία όπως στην Αίγυπτο,να μεγαλώνουμε γενιές μέσα σε υπόγειες γαλαρίες όπως στην Ρουμανία.
Μπορεί να συμβεί.Η Αργεντινή παράδειγμα ήταν μια χώρα πλούσια που ακολουθώντας τις οδηγίες του ΔΝΤ κατάφερε να εξάγει μόνο πουτάνες και μιζέρια.
Εσείς τι πιστεύεται?Πώς μπορεί να θωρακίσει την χώρα μια κυβέρνηση?Πώς μπορεί να αντισταθεί σε μια δύναμη τόσο τεράστια?

Πώς μπορεί να αντισταθεί σε όλες τις εταιρίες του rating ,(που είναι σχεδόν όλες ,κατά τύχη άραγε?είναι Αγγλοσαξωνικές)έτσι και αποφασίσουν να φάνε για κολατσιό την Ελλάδα και να την μετατρέψουν σε μια καλή χώρα για σεξουαλικό τουρισμό μόνο?
Πώς μπορούμε να αντισταθούμε έτσι και αφού μας ξεγυμνώσουν εντελώς στο καπάκι μας κατεβάσουν και το rating?
(Το έχουμε πάθει ήδη αυτό και αναμένουμε τα αποτελέσματα)
Αν επαληθευτώ θα καταλήξουμε στην πείνα.
Αυτό και αν είναι δύναμή!Αρκεί μια απόφαση.Μια σύσκεψη.Και το rating της χώρας μας κατρακυλάει στο πάτο.Το rating είναι δύναμη,δυναμίτης.
Τώρα το ζήτημα είναι τι μπορούμε να κάνουμε απέναντι σε μια τέτοια δύναμη?Με ποιό τρόπο μια χώρα χωρίς πολλά μέσα μπορεί να προστατέψει τον εαυτό της?
Χμ,μην βιαστεί κανένας να μου κολήσει ετικέτες παρακαλώ γιατί αυτό που θα πω το έχουν σκεφτεί πολλοί άλλοι πριν από μένα.
Κάποτε,στο παγωμένο Λονδίνο,βρέθηκε κρεμμασμένος κάτω από ένα γεφύρι ο πρόεδρος της τράπεζας Ambrosiano(συμφερόντων του Βατικανού) ,Calvi ο οποίος άφησε μια τρύπα 27 εκτ $ στην τράπεζα.
Ο Μικέλε Σιντόνα,μέλλος της παρακρατικής Μασονικής οργάνωσης P2 και μεδιασυνδέσεις με την Μάφια και πολιτικές προστασίες,πέθανε στην φυλακή δηλητηριασμένος από ένα καφέ.
O Gardini,πρόεδρος της Montedison(κάτι είχε παίξει με τον δικό μας Κοσκωτά για όποιον θυμάται),αυτοκτόνησε πρώτα και μετά άφησε το πιστόλι στο τραπεζάκι.
Και γενικά περίεργοι θάνατοι κάτω από περίεργες συνθήκες.Αυτή είναι μια πρακτική πολύ συνηθισμένη στην οποία χρειάζονται δολοφόνοι και εργαστήρια .
Είναι ο μοναδικός τρόπος άμυνας που έχει ένα σχετικά μικρό και αδύναμο κράτος απέναντι σε μια τόσο μεγάλη δύναμη.Ένα παράδειγμα (δεν λέω προς μύμηση)είναι το Βατικανό.Κράτος μικρό που δεν έχει στρατό αλλά έχει παπάδες με α……Όταν χρειάξεται βάζει στο παιχνίδι τους επαγγελματίες και…μπαμμ ο Κάλβι αυτοκτονείιι..
Αν το καλοσκεφτούμε δνε υπάρχει κανείς που να μπορεί να πει με ασφάλεια ότι μπορεί να ξεφεύγει για πάντα από τους χίτμαν.Εδώ σκοτώθηκαν τόσοι και τόσοι,ο Κένεντι,ο Λίνκολν,πρυτοβόλησαν τον Ρίγκαν που γλύτωσε παρά τρίχα.Έβαλαν Πολώνιο στην σούπα,δηλητηρίασαν τον τον μελλοντικό πρόεδρο της Ουκρανίας.Με λίγη υπομονή μπορεί να σκοτώσουν οποιονδήποτε απλά είναι ζήτημα χρόνου και μόνο.
Εδώ ο ίδιος ο Στάλιν τα βρήκε μπαστούνια με τον Τίτο που το απείλησε ότι θα  του στείλει πεσκέσι τους δολοφόνους του με αποτέλεσμα να ζει μόνος και περιορισμένος μέσα στο Κρεμλίνο.
Σίγουρα μια τέτοια τακτική είναι απάνθρωπη,δεν λέω.
Αλλά έχει αναρωτηθεί κανένας πόσο απάνθρωπο είναι για μια οικογένεια των αγροτικών περιοχών της Κίνας ή της Αφρικής ή και της ανατολικής Ευρώπης να μην έχει τίποτα να φάει για τον λόγο ότι κάποιος μαλάκας 8.000 χιλίόμετρα μακριά αποφάσισε να παίξει μια παρτίδα πόκερ?
Κάτι τέτοιο δεν θα πρέπει να συμβεί,το κράτος έχει υποχρέωση να προστατέψει τους πολίτες του από ένα τέτοιο μίζερο τέλος,τον θάνατο από πείνα.Έχει υποχρέωση να εγγυηθεί την αξιοπρέπεια και την επιβίωση στους πολίτες του.Και στην τελική αν είναι να πεθάνουν εκατομμύρια με αυτό τον τρόπο δεν είναι και τίποτα να στείλουν και μερικούς Κίλερ!Το να κερδίσεις έναν πόλεμο χρησιμοποιώντας έναν Κίλερ μόνο δεν είναι και άσχημη ιδέα εδώ που τα λέμε.Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα δεν λέμε?
Αυτοί οι «κύριοι» που στις ΗΠΑ διαχειρίζονται πηγές πλούτου για εκατομμύρια κόσμου με τόσο καταστροφικές συνέπειες θα πρέπει να πληρώσουν αν κανένας δεν έχει σκοπό να το κάνει αυτό στην χώρα αυτή.Πραμένουν ελεύθεροι να καταστρέφουν τις οικονομίες μισού κόσμου.
Με κάποιο τρόπο όμως,κάποιος πρέπει να τους τιμωρήσει.Αν δεν το κάνει η κυβέρνηση των ΗΠΑ,τότε δεν έχει παρά να περιμένει κανείς να πάρουν ένα τρένο,ένα αεροπλάνο,να πιούνε έναν καφέ,να περάσουν κάτω από κανένα γεφύρι.
Και ας το βάλουμε καλά στο κεφάλι μας ότι αυτοί οι κύριοι είναι υπεύθηνοι για τα δεινά μας και για τους μελλοντικούς θανάτους εκατομμυρίων ανθρώπων από πείνα.
Είναι απάνθρωπο,το ξέρω αλλά τι άλλο μπορεί να κάνει μια μικρή και αδύναμη χώρα με τέτοιους ανθρώπους?Ποιός από εσάς θυμάται την Αλβανία  που καταστράφηκε γιατί έκανε το λάθος να ανοίξει το χρηματιστήριο της σε αυτούς τους καρχαρίες?Την κατάπιαν σε μια μπουκιά με αποτέλεσμα να ξεχυθούν χιλιάδες γυναίκες στα πεζοδρόμια της χώρας μας.
Τι μπορεί να κάνει ένα κράτος αδύναμο απέναντι σε τέτοια θηρία?
Μα να τους ξεκάνει απλά και αθόρυβα και θα κοστίσει και λιγότερο.Γιατί από την άλλη μεριά είναι εξ’ίσου απάνθρωπο να στείλουμε την 16χρονη κόρη μας στα μπουρδέλα του κόσμου για να έχουμε να φάμε.
Γι’αυτό,προσωπικά πιστεύω πως είναι σωστό,λογικό και υποχρέωση των κυβερνήσεων να τιμωρήσουν αυστηρά τους υπεύθηνους αυτή της κολοσιαίας απάτης.
Να θυμάστε..100 εκατομμύρια νεκροί από πείνα…
Και για να σας θυμησω και κάτι από τα παλιά για διαβάστε και αυτό το άρθρο του 2006 από τους New York Times