Default Baby πριν να είναι πολύ αργά..ίσως και να είναι

Το είχα δημοσιεύσει το 2009 και επιμένω ακόμα..

Όταν λέμε Default,αμέσως το μυαλό μας πάει στις εικόνες από Αργεντινή.
Λίγοι πάντως ξέρουν πως το Default στο δημοσιο χρέος έχει έρθει αρκετές φορές στις Ευρωπαϊκές χώρες,παράδειγμα η Ισπανία και δεν είδαμε φυσικά τις αργεντίνικες εικόνες.
Στην πραγματικότητα ένα Default έχει καταστροφικές συνέπειες μόνο όταν ακολουθούνται οι παράλογες πολιτικές του ΔΝΤ(διεθνές νομισματικό ταμείο).
Χωρίς αυτές το μόνο που δημιουργεί είναι την αδυναμία των κυβερνήσεων να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους και τα κρατικά ομόλογα τα οποία πληρώνουν σε μικρές ποσότητες και σε μάκρος χρόνου.
Άρα ένα Default Ελληνικό που άρχισε να ξεπροβάλει τελευταία δεν θα ήταν τόσο  καταστροφικό όσο εκείνο της Αργεντινής.
Το χειρότερο είναι ότι κάτι τέτοιο θα είναι δώρο στις νέες γενιές και ας δόυμε γιατί.
Το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να μας μπει στο κεφάλι είναι ότι η Ελλάδα με τα σημερινά δεδομένα,δηλαδή με το ύψος των τόκων των δανείων της και του δείκτη(του πραγματικού και όχι τις παπαριές που ξεφούρνιζε ο Αλογομούρης)ανάπτυξης,δεν έχει καμία προοπτική(μα απολύτως καμία και μιλάω σοβαρά)να αποπληρώσει τα δάνεια της.
Ούτε να το μειώσει..καπίτο?
Ίσως και να μπορέσει να να φτάσει και τις παραμέτρους του Μάστριχ..όσο αφορά την ανάπτυξη,αλλά αυτό θα είναι μόνο για λίγα χρόνια γιατί μετά η απαίτηση επενδύσεων θα το κάνει αδύνατοοοο.
Το μεγάλο ψέμα,που το υποστηρίζουν πάντα όλες οι κυβερνήσεις των δεινοσάυρων που διαθέτουμε είναι το καλσικό που λέει «’Οτι με σωστή διαχείρηση μπορούμε να έχουμε το δημόσιο χρέος υπο έλεγχο…
Για ας μου πει κάποιος γιατί εγώ είμαι και χαζή μάλλον και δεν καταλαβαίνω πως είναι δυνατόν ένα πράγμα να μεγαλώνει όταν δεν μπορείς να επενδύσεις επάνω σε αυτό με καινοτομίες σε μεγάλη σκάλα ?
Εγώ έχω την εντύπωση οτι πριν η μετά θα πάει για γρούβες.Τέλος πάντων είναι μια ιδέα παπαρία το ότι μια κυβέρνηση με σωστή διαχείρηση όσο σοφή και αν είναι  μπορεί αν αποπληρώσει τα χρέη ή ακόμα να ελπίζει ότι θα το μειώσει σε Ευρωπαϊκά επίπεδα ή έστω να το μειώσει ελλάχιστα.
Ας πούμε επιτέλους φτάνει σε αυτόν τον μύθο της σωστής διαχείρησης,κανένας δεν μπορεί να πληρώσει ή να ελέγχει το δημόσιο χρέος για μικρό η μεγάλο χρονικό διάστημα ειδικά όταν τα επιτόκια που το επιβαρύνουν σαλτάρουν στα ύψη.
Και ας καταλάβουμε επιτέλους ότι όσο περισσότερες προσπάθειες κάνουμε να πετύχουμε το αδύνατο στο χρόνο τόσο περισsότερο το χρέος καταβροχθίζει κομμάτια της Ελλαδίτσας εμποδίζοντας τις επενδύσεις.

Και αφού βάλουμε καλά στο μυαλό μας ότι δεν είναι δυνατόν να αποπληρώσουμε αλλά ούτε και να μειώσουμε το δημοσιονομικό χρέος(γιατί τα επιτόκια του είναι μεγαλύτερα από την αύξηση του καθαρού προϊόντος) είναι φως φανάρι ότι ένα ντεφολάτκι δεν είναι και τόσο απίθανο αλλά ο¨θτε και τόσο άσχημο.
Αντίθετα είναι η μόνη λύση.Αλλά ο λόγος που δεν το κάνουν είναι ότι οι δηνόσαυροι δεν θα επιτρέψουν ποτέ να πληρώσουν οι παλιότερες γενιές(αυτές που ουσιαστικά δημιούργησαν το μπάχαλο) απο τις τσέπες τους το χρέος αλλά θα την περνάνε στον αφρό και θα τα φορτώσουν στις μελλοντικές γενιές.
Το να δημιουργήσουμε default στο δημοσιονομικό χρέος εδώ στην Ελλάδα δεν θα ήταν και άσχημα εδώ που τα λέμε.
Θα ήταν φυσικά ένα άχημο χτύπημα στην χώρα για 5 με 10 χρόνια αλλά σε 20 χρονάκια θα έχουμε ένα κράτος φρέσκο σαν μωρό,απλευθερωμένο από το δημοσιονομικό χρέος που θα έχει την δυνατότητα ανάπτυξης μιας οικονομίας που δεν θα καταπείνει τόκους της τάξεως 4% του Ακαθάριστου εθνικού προϊόντος ούτε θα έχει τα 7/8 των χρημάτων της χώρας να να κοιμούντε σε μια στοίβα από παλιόχαρτα.
Και κυρίως θα μπορείτε να μιλάτε στα παιδιά σας και στα εγόνια σας με καθαρή συνείδηση(εμένα δεν με νοιάζει,δεν έχω παιδιά και απεναντίας με συμφέρει ότι και στους υπόλοιπους δεινόσαυρους….να φορτώσω την δική μου καλοπέραση στα δικά σας παιδιά)..
Γι’αυτό σκεφτείτε το το Ντεφόλτ…σας συμφέρει.

Πέθανε ο Σιόπα!ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΝΑΣ ΛΙΓΟΤΕΡΟ

Πέθανε ο Tommaso Padoa Schioppa,ο σύμβουλος οικονομικών του Γιώργου Παπανδρέου και έτρεξαν να βάλουν μαύρες πλερέζες οι Πασόκοι.

Ε όχι λοιπόν,εγώ δεν θα πω «θεός να τον συχωρέσει» …το μόνο που θα πω είναι,

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΝΑΣ ΛΙΓΟΤΕΡΟ.

Και το λέω αυτό γιατί γνωρίζω πολύ καλά την Ιταλική πολιτική όπως και όλη την πορεία του Σιόπα.Και κόβω και το κεφάλι μου ότι δεν τον διάλλεξε ο Παπανδρέου για σύμβουλο αλλά του τον επέβαλαν.Απλά η International finance πιατσάρισε έναν από τους καλύτερους άνδρες της στην Ελλάδα και αυτό το ήξεραν τόσο το ΠΑΣΟΚ,τα υπόλοιπα κόμματα και οι δημοσιογράφοι.

Και όταν τελειώσουν οι επικήδειοι του,ελπίζω κάποιος να αρχίσει να φωτίζει την σκοτεινή του πλευρα αυτού του αντιπροσώπου της λεγόμενης αριστεράς chic.

Μένει να δούμε ποιόν έβαλαν ή θα βάλουν στην θέση του.

 

Πως να την φέρεις στο ΔΝΤ και να ζήσεις ευτυχισμένος για να το να το διηγείσαι

Κανένας,μα κανένας από αυτούς που μας κυβερνούν δεν θυμάται τι έκανε τι έκανε ο Κίρχνερ όταν έγινε πρόεδρος της κατεστραμένης οικονομικά Αργεντινής?Παπάρια φυσικά,αν θυμόταν δεν είχαμε τέτοια χάλια που έχουμε τώρα αλλά ούτε και τα πολύ χειρότερα που θα έρθουν στο μέλλον!

Να σας το θυμήσω λοιπόν.

Με το καλημέρα στην προεδρία βρέθηκε ανάμεσα στο,να ικανοποιήσει τους δανειστές της Αργεντινής αλλά και να δημιουργήσει ανάπτυξη στην χώρα.

Προσφέρθηκε λοιπόν να εξωφλήσει τα χρέη με μία μεγάλη έκπτωση όμως.Προσφέρθηκε να πληρώσει μόνο 25-30 σέντς γιά κάθε δολάριο που του είχαν δανείσει.Στους κατόχους του χρέους της Αργεντινής δεν άρεσε καθόλου αυτή η προσφορά και απαίτησαν από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να συνεφέρει τον Κίρχνερ.

Ο Κίρχνερ όμως δεν μάσησε και δήλωσε κατηγορηματικά ότι αυτή την προσφορά την έκανε μία και μοναδική φορά.Έτσι αν οι δανειστές της Αργεντινής ήθελαν λεφτά ή δεχόταν το 25-30% ή τα έχαναν όλα.

Είπε στους δανειστές του ότι δεν είχε σκοπό να φορτώσει με σκληρή φορολογία τον λαό που ήδη ήταν φτωχός μόνο και μόνο για να πληρώσει τα χρέη της χώρας.Και τους κάλεσε να κάνουν μιά βόλτα στις συνοικίες του Μπουένος Άϊρες αν ήθελαν να έχουν εμπειρία από πρώτο χέρι γιά πιό πράγμα τους μιλούσε.

Μπροστά στην αποφασιστικότητά του,στο ΔΝΤ δεν απέμεινε παρά να παρακολουθεί άπραγο ενώ η πλειοψηφία των δανειστών δέχτηκαν να εισπράξουν το 25-30% από φόβο μην χάσουν και αυτό.

Ο Κίρχνερ έκανε στα σοβαρά τόσο με το ΔΝΤ όσο και με τους δανειστές.

Στην αρχή του 2004 είπε στο ΔΝΤ ότι ή Αργεντινή δεν θα πλήρωνε μία δόση δανείου της τάξεως των 3,3 δις$ εκτός και αν το ΔΝΤ συμφωνούσε σε ένα καινούργιο δάνειο γιά την Αργεντινή αναλόγου ύψους.Το ΔΝΤ έδωσε τα λεφτά.Τον Δεκέμβριο του 2005 ο Κίρτσνερ πλήρωσε εξ’ολοκλήρου το χρέος της Αργεντινής προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και το πέταξε έξω από την χώρα.

Ο Κίρχνερ ήταν ο πρώτος που απείλησε δημόσια να ψαλιδίσει μονόπλευρα τους δανειστές και να κερδίσει από αυτό.

Η Αργεντινή δεν κατέρευσε.Αντίθετα,άρχισε να έχει ανάπτυξη της τάξεως του 10 %το χρόνο γιά τα επόμενα 4 χρόνια.Ο βασικός λόγος αυτής της ανάπτυξης ήταν τα κεφάλαια που η κυβέρνηση του επένδυσε στην ανάπτυξη αντί να τα στέλνει εκτός της χώρας γιά να αποπληρώσει χρέη.

Αυτή η ιστορική πρωτοβουλία του Κίρτχνερ συνοδεύτηκε από άλλες κινήσεις του που είχαν στόχο την αποδέσμευση της χώρας από τις αλυσίδες τους Νεοφιλελευθερισμού.Την δημιουργία σωσίβιου γιά το Αργεντίνικο Πέσο,τον εσωτερικό έλεγχο των τιμών,φόρους στις εισαγωγές και αύξηση των δημοσίων δαπανών.

Ο Κίρχνερ δεν περιόρισε το πεδίο εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων στη χώρα. Είχε αναλάβει υψηλού προφίλ πρωτοβουλίες με άλλους προοδευτικούς ηγέτες της Λατινικής Αμερικής και κατάφερε την κατάρρευση της Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών της αμερικανικής ηπείρου, που χρηματοδοτούσε η Ουάσιγκτον και τις προσπάθειες για την επίτευξη μεγαλύτερης οικονομικής και πολιτικής συνεργασίας. Εμβληματική κίνηση αυτής της συμμαχίας ήταν η αγορά από τη Βενεζουέλα 2,4 δισ. δολάρια σε ομόλογα της Αργεντινής, η οποία επέτρεψε την Αργεντινή με το ΔΝΤ να καταβάλει το σύνολο του χρέους της χώρας.

Μαζί με τον Ούγκο Τσάβες της Βενεζουέλα, τον Λούλα της Βραζιλίας, της Βολιβίας Έβο Μοράλες και τον Ραφαέλ Κορέα του Ισημερινού,ο Κίρχνερ ήταν ένας από τους αρχηγούς που δημιούργησε η κρίση του Νεοφιλευθερισμού και που είναι αντάξιοι αυτού του τίτλου.

Όμως η ιστορία θα τον θυμάται όχι μόνο σαν έναν σπουδαίο πρόεδρο αλλά και σαν ήρωα της ανεξαρτησίας της Λατινικής Αμερικής.

 

Το πείραμα «Η Ελλάς»

Υπάρχει και η άλλη λύση για το ποιός θα πληρώσει την νύφη στο χάλι που βρισκόμαστε αν και δεν τολμά κανείς να την εκφέρει…Να πληρώσουν το χρέος αυτοί που το δημιουργησαν,δηλαδή οι τράπεζες!
Όμως κλασικά,θα την πληρώσουν οι πολίτες και μάλιστα οι φτωχότεροι,ποιός τολμά άλλωστε να βγάλει άχνα για τις τράπεζες…. είδαμε τι τέλος είχε ο συχωρεμένος ο Jorg Haider στην Αυστρία όταν τόλμησε να τα βάλει μαζί τους,το ξαπάστρεψαναν στο πίτς φυτίλι.(In a 27 September 2008 talkshow on ORF television, Haider described the boards of directors of numerous world banks as «mafia«.[17] Haider also advocated the creation of heavier punishments for banking managers and proposed the creation of a special Legal Court against financial crimes, in one of his last interviews to the Austrian Kleine Zeitung daily.[18])
Είναι λογικό λοιπόν να μην δοκιμάσει άλλος να τα βάλει μαζί τους…
Πάντως τα βόδια ο λαός θα πληρώσει σχεδόν συωπηλά.
Η άποψή μου είναι ότι σε αυτήν την φάση είμαστε πειραματόζωα,αν καταφέρουν να ελέγξουν τις μάζες εδώ και να πρεάσουν τα μέτρα περικοπών χωρίς πολλά πολλά,τότε αυτόματα τα ίδια μέτρα θα εφαρμοστούν και στους υπόλοιπους της Ευρωζώνης.
Αν όμως ο κόσμος διαμρτηρηθεί και μπλοκάρει την χώρα,τότε ίσως οι δυνατοί της Ευρώπης διαλλέξουν μία σταδιακή υποτίμηση του Ευρώ που θα κρατήσει ήσυχα τα πλήθη…

Μετανάστες,ανθρωπιστές και κους κους ιδεολογία.

Πάντα σκεφτόμουν πως με τον έναν τρόπο ή τον άλλο οι συνέπειες κάθε πράξης είναι αναπόφευκτες και ότι μία προσέγγιση λίγο πολύ θεωρητική δεν αλλάζει την ουσία των πραγμάτων που θα συμβούν.
Σκέφτηκα αρκετά όσο αφορά την μετανάστευση και όλες τις τελευταίες εξαγγελείες του ΠΑΣΟΚ και θα προσπαθήσω να αναλύσω θεωρητικά το θέμα.
Ας πάρουμε σαν παράδειγμα έναν μετανάστη.Ας πούμε πως προέρχεται από ένα πάρα πολύ φτωχό κράτος και είναι διαθέσιμος να κάνει οποιαδήποτε δουλειά όσο ταπεινή και κακοπληρωμένη και να είναι.

Η πρώτη ερώτηση που θα πρέπει να θέσουμε σε αυτή την περίπτωση είναι:Γιά πόσο καιρό αυτός ο άνθρωπος θα είναι διαθέσιμος να την κάνει?
Θέλω να πω,αν πάρουμε έναν εικοσάχρονο και τον βάλουμε μέσα στα χωράφια να ιδρώνει όλη μέρα για ένα κομμάτι ψωμί μάλλον θα τα καταφέρει καλά για τα πρώτα χρόνια να αντέξει τις συνθήκες και έστω και αν ζει σε απάνθρωπες σύνθήκες θα καταφέρει να στείλει και κάτι τις στην πατρίδα του.

Άλλωστε όταν είναι κάποιος νέος μπορεί να καταφέρει τα πιό απίθανα πράγματα.Όμως με το πέρασμα του χρόνου όπως είναι φυσικό,ο νέος μας θα αρχίσει να έχει επιθυμίες για μιά καλύτερη ζωή,για ένα σπίτι,για μιά οικογένεια,για καλύτερη δουλειά,γιά πραγματική ζωή στην τελική.
Ηθική της παραπάνω ιστοριούλας?
Ο μετανάστης δεν είναι σταθερά,ούτε αντικείμενο που το χρησιμοποιούμε μέχρι να σπάσει.Όπως κάθε άνθρωπος έτσι και αυτός έχει μιά ιστορία που τον οδηγεί να αναζητήσει ΖΩΗ.
Στην αρχή ίσως,η διαφορά ανάμεσα σε μία γενοκτονία στην πατρίδα του και μιά τρώγλη με έναν μίζερο μισθό στην Ελλάδα,κάνει ανεκτή την ζωή.Όμως όσο περνάει ο καιρός η ανάμνηση της γενοκτονίας ξεφτίζει και οι επιθυμίες,τα όνειρα και η ανάγκη για ζωή βγαίνει μπροστά.

Έτσι λοιπόν,όλες οι ακράιες καταστάσεις φτώχιας που παράγει η παράνομη μετανάστευση είναι προεξωφλημένο ότι θα εκραγούν κάποια στιγμή και αυτό δεν θα γίνει επειδή θα κυριαρχήσουν επαναστατικές ιδεολογίες…

Θα γίνει γιατί θα κυριαρχήσουν δύο ουτοπιστικές αερολογίες.
1.Η ιδεολογία της φιλανθρωπίας.Αυτή η ιδεολογία έχει την λογική του «σημασία έχει να τους δεχτούμε.Μακάρι για τις πρώτες δεκαπέντε μέρες,ή γιά το τραπέζι των Χριστουγέννων με τους φτωχούς.Και μετά το υπόλοιπο της υποδοχής περιορίζετε σε ανόητες ομιλίες και χειροκροτήματα των φιλάνθρωπων και καλοσυνάτων Ελλήνων.
Ο ιδεολόγος φιλάνθρωπος,θέλει τον μετανάστη να έρθει και να μπει στον φαύλο κύκλο της ελεημοσύνης και της αγαθοεργίας όπου το 15% των εσόδων πάει στους μετανάστες και το υπόλοιπο 75% παραμένει στον φιλάνθρωπο.

Η ιδεολογία της φιλανθρωπίας δεν είναι τίποτα περισσότερο,από ένα business του τύπου «όποιος μοιράζει κάτι έχει πάντα το καλύτερο κομμάτι»,είναι δηλαδή μία μηχανή που γεννάει χρήμα.

Και δεν μπορεί..όλοι σας θα έχετε προσέξει πως τα λεφτά για ελεημοσύνη δεν φτάνουν ποτέ.

Ενώ θα ήταν πολύ απλό να επικεντρωθεί η προσπάθεια σε λίγα άτομα που να βοηθηθούν πραγματικά και να ενσωματωθούν στην χώρα.Έλα όμως που ο σκοπός αυτής της ιδεολογίας δεν είναι αυτός…αλλά το να κρατάει όσο το δυνατόν περισσότερα άτομα στην κόψη του ξυραφιού και στο μετέχμιο ανάμεσα στην πείνα και την ζωή ώστε να συντηρείται η σχέση ανάγκης και κατ επέκταση η σχέση δύναμης

Η άλλη ιδεολογία είναι:

2.η ιδεολογία κουσκούς-πάρτι.Γι΄αυτούς τους ιδεολόγους ο μετανάστης χαρακτηρίζετε από την φολκλοριστική του αισθητική εκεντρικότητα.Γιά αυτούς τους ιδεολόγους ο μετανάστης είναι ένας συμπαθητικός τρόπος να θυμούνται ότι υπάρχουν άπειρα μέρη στον πλανήτη όπου ο κόσμος πεινά και όπου εμείς μπορούμε να πάμε φθηνές διακοπές.
Σύμφωνα με αυτή την ιδεολογία το να ανοίξουμε την χώρα στους μετανάστες αυτόματα εισάγουμε και τον μουλτικούλτουραλ πολύχρωμο πολιτισμό του νυχτερινού μπίτς πάρτυ του τελευταίου τους ταξιδιού σε χώρες εξωτικές.Και ασφαλώς,κατά αυτή την ιδεολογία πρέπει με οποιοδήποτε κόστος να ανοίξουμε τις πόρτες της χώρας.Το τι θα γίνουν αυτοί οι άνθρωποι μετά δεν τους ενδιαφέρει και πολύ.

Ο λαθρομετανάστης εξ ορισμού είναι αντικείμενο εκμετάλευσης και θύμα παντός τύπου ιδεολογίας σε αυτόν τον κόσμο,τον καθόλου αγγελικά πλασμένο.
Και κλασικά όλοι παραβλέπουν ότι υπάρχει μαθηματική σχέση ανάμεσα στα resource ενός τόπου και του αριθμού των ανθρώπων που τις διεκδικούν..είτε είναι αυτοί αλλοδαποί,είτε ημεδαποί.

Σιγά μην φαλιρίσουμε!»Μπορούμε και μόνοι μας..χεχε

Αυτά περί χρεοκοπίας  του Ελληνικού κράτους μου μυρίζουν κάπως γιατί κατά την γνώμη μου αυτό δεν είναι δυνατόν να συμβεί λόγω των περιστάσεων.
Τι εννοώ?
Έτσι όπως τα καταφέραμε,δεν μας χρειάζεται να δανειστούμε χρήμα για να πληρώσουμε ολόκληρο το δημοσιονομικό χρέος αλλά για να προσφέρουμε περισσότερο στους πιθανούς δανειστές έτσι ώστε να τους κρατάμε δεμένους και να ανανεώνουν τα ομόλογα που θα τους πλασάρουμε ούτως η άλλως.
Και εδώ είναι που θα σκάσει ο γάϊδαρος…..
Η Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα είναι διαθέσιμη να βοηθήσει την κατάσταση μας,το πρόβλημα είναι πως για αντάλλαγμα θα ζητήσει να έχει περισσότερη πέραση στα εσωτερικά μας πράγματα(πράγμα που δεν επιθυμεί η κυβέρνηση Παπανδρέου για την ώρα).
Το πρόβλημα είναι ότι δεν προφέρει χρήμα μόνο η ΕΚΤ αλλά και άλλοι μνηστήρες.

Πχ.Αραβικά investment founds  που ελπίζουν σε μία «φιλική όχθη» στην άλλη πλευρά της Μεσογείου και εντός της ζώνης του Ευρώ.

Είναι και οι Κινέζοι,στους οποίους θα άρεσε να δημιουργήσουν μια ζώνη άμεσης επιρροής εντός της Ε.Ε.

Ακόμα και οι Ρώσοι εδώ που τα λέμε θα μπορούσαν να μας δανείσουν και ένας θεός ξέρει πόσο επιθυμούν να ενισχύσουν την παρουσία τους στην Μεσόγειο και σε ένα κράτος που είναι μέλος του ΝΑΤΟ.
Αυτές οι πολλαπλές προσφορές κατά την γνώμη μου κάνουν την κυβέρνηση Πασοκ να λέει «ευχαριστούμε αλλά θα τα καταφέρουμε και μόνοι μας».Το πρόβλημα όμως είναι ότι αυτή η απάντηση τρομοκρατεί το Λονδίνο,τη Φρανκφούρτη και την Ουάσινκτον γιατί δεν θέλουν έναν μεγάλο δανειστή μέσα στην Ευρώπη.
Γι’αυτό δεν πιστεύω στα σενάρια χρεοκοπίας της Ελλάδας και μάλιστα θα έλεγα ότι τα ζόρια που τραβάμε σε αυτή την φάση είναι μια καλή ευκαιρία να πλασαριστούμε ξανά στην διεθνή σκακιέρα και να προωθήσουμε εθνικά συμφέροντα (όλοι είδαμε την χλιαρή υποδοχή  που έκανε ο Ερντογάν στον Ομπάμα πριν λίγες μέρες και τα όχι που του πέταξε στην μάπα).

Θα αποτύχουμε μόνο αν οι πολιτικοί μας στην παρούσα περίσταση αποδειχθούν εντελώς ηλίθιοι όμως το «ευχαριστώ μπορούμε και μόνοι μας» δηλώνει το αντίθετο.
Μένει μόνο ο αγώνας για το ποιός θα σώσει την πατρίδα.

Ένοιχοι ναι,αλλά όχι και οι μοναδικοί

Είναι της μόδας,ιδιαίτερα δε όταν μιλάμε για bonus των διευθυντικών στελεχών να ρίχνουμε όλες τις ευθύνες στις τράπεζες και στις χρηματοπιστωτικές εταιρίες.Όσο αφορά τις ευθύνες τους,έχει χυθεί μεγάλη ποσότητα μελανιού στο χαρτί.

Θα έλεγα λοιπόν ότι ήρθε η ώρα να εξετάσουμε τις ευθύνες όλων των ηθοποιών που πήραν μέρος σε αυτή την σαπουνόπερα της κρίσης.
Όπως είπα παραπάνω οι ηθοποιοί της κρίσης είναι πολλοί και μάλιστα η πλειοψηφία αυτών θεωρεί ότι είναι μέρος του «κοινού»,ακόμα και «θύμα»,ενώ στην ουσία είναι δημιουργός της κρίσης.
Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να τους αναφέρουμε.
Ο ακαδημαϊκός κόσμος.
Γιά τις πολύτιμες φόρμουλες τους εξυμνήθηκαν μέχρι αηδίας από την οργάνωση των Νόμπελ.

Τώρα εδώ που τα λέμε,εγώ δεν έχω τίποτα κατά της Σουηδίας που παράγει εξαιρετικά πορνοφίλμ και επικούς μύθους.

Αλλά αναρωτιέμαι εάν κάποιος σοφός στον χώρο της οικονομίας τολμούσε να δηλώσει ότι,αυτά τα πράγματα δεν μπορούν να λειτουργήσουν τι θα του απαντούσαν άραγε?

Χμ,θα του απαντούσαν ότι είναι ένας αδαής και ότι σε όλα τα Μάστερ οικονομικών διδάσκεται το αντίθετο και ότι αυτά που διδάσκονται κέρδισαν το βραβείο Νόμπελ!
Έλα όμως που το πρόβλημα του βραβείου Νόμπελ είναι ότι μια εργασία έχει μόνο θετικές κριτικές και συμβουλές.Ο μηχανισμός του peer endorsement έχει μία μικρή ατέλεια,δεν δέχεται κριτικές.Κατά συνέπεια τα Νόμπελ τα δίνουν σε όποιον έχει περισσότερους υποστηρικτές διαθέσιμους να του γράψουν έναν endorsement.Και μιάς και δεν είναι δυνατόν να γράψει κάποιος αρνητικές κριτικές στις εργασίες των υποψηφίων καταλήγει να γίνει κάτι σαν διαγωνισμός για το ποιός θα μαζέψει περισσότερους βαθμούς,δηλ.περισσότερες συστάσεις και θετικές κριτικές.
Έτσι λοιπόν,αν και εκατοντάδες φωνές θα μπορούσαν να αντιδράσουν στο ντελίριο περί οικονομίας την έκαναν τουμπεκί σχεδόν όλοι.
Τώρα λοιπόν θα ήθελα ένα πράγμα,
Όλοι αυτοί οι ακαδημαϊκοί στολισμένοι με Νόμπελ που ζητοκραύγαζαν σε όλες αυτές τις καταστροφικές ιδέες περί οικονομίας να παραιτηθούν από έδρες που κατέχουν.Αλλά τι λέω οι χαζή!Εδώ οι τραπεζίτες πέρνουν bonus ,γιατί λοιπόν και οι ακαδημαϊκοί να μην συνεχίσουν να στολίζουν τους εαυτούς τους με δάφνες και αξιώματα?
Η λογική λέει,πως όλοι αυτοί οι δαφνοστεφανωμένοι οικονομολόγοι είπαν μεγάλες μαλακίες οπότε θα έπρεπε να κατέβουν από τις γαμημένες έδρες τους.Το ζήτημα είναι φυσικά,αν είμαστε ικανοί να το κατορθώσουμε αυτό?

Πρέπει να παραδεχτούμε πάντως πως χωρίς την σφαργίδα ενος ωραίου Νόμπελ το ψευτομαθηματικό ντελίριο του CAMP που μας έφερε σε αυτή την καταστροφή,δεν θα γεννιόταν ποτεεεεεεεεεεε.
Υπάρχει κανείς που να να μπορεί και να θέλει να πετάξει από τις κάθεδρες τους αυτούς τους αλήτες?
Μπααα,κανείς.
.Οι βουλευτές και τα κόμματα.
Είτε σας αρέσει είτε όχι ότι έχει γίνει ήταν απόλυτως νόμιμο.Και δεν ‘ηταν νόμιμο επειδή έτσι έτυχε αλλά επειδή οι κυβερνήσεις που εκλέχθηκαν από τον λαό τον έκαναν νόμιμο.Και συνεχίζει να είναι ακόμη και τώρα νόμιμο γιατί οι ίδιες κυβερνήσεις συνεχίζουν να το συντηρούν νόμιμο.
Και για ξεκαθαρίσουμε κάπως τα πράγματα,καμιά δικτατορία δεν επιτρέπει τον απόλυτο οικονομικό φιλελευθερισμό,ο δικτάτορας θέλει να έχει τον έλεγχο των πραγμάτων.
Αντίθετα,τα μοναδικά κράτη που επέτρεψαν το απόλυτο ξεσάλωμα των τραπεζών και των hedge fund ήταν τα λεγόμενα «δημοκρατικά»,δηλ αυτά που οι βουλευτές είναι εκλεγμένοι από τον λαό.
Είδατε να κατηγορεί κανένας τους πολιτικούς όπως τους τραπεζίτες?
Όχι.
Ακούστε να προτείνει κανένας να τους κόψουν συντάξεις και προνόμια?
Χα,αν είδατε και μου το πείτε να πέσω ξερή.
Κύριοι,νομίζω ότι θα πρέπει να το χωνέψετε ότι το κόμμα της καρδιάς σας είναι γεμάτο από ένοχους που πρέπει να τιμωρηθούν.
Πήγε ποτέ κανένας να χτυπήσει τις πόρτες τους και να τους επιβάλει τιμωρία?
Σιγά τα αίματα.Αν παραδεχτούμε ότι και η πολιτική είναι ένοχη σημαίνει πως και οι πολίτες που ψηφίζουν αυτή την φάρα είναι εν μέρη ένοχοι.Και οι πολίτες γουστάρουν αν το παίζουν αποκλειστικά θύματα..
.Οι καταναλωτές.
Πολλοί θέλησαν να αγοράσουν σπίτια παρότι δεν είχαν μια σταθερή δουλειά.Ακόμα περισσότεροι φόρτωσαν τις πιστωτικές τους μέχρι τα μπούνια και ας μην είχαν τρόπο να τις ξεπληρώσουν.Μερικοί σκέφτηκαν ότι η αγορά έκανε ανοδική εκτίμηση του σπιτιού τους και ότι αυτό από μόνο του είναι ένα εισόδημα που μπορεί να καταναλωθεί σε φόρμα άλλων δανείων.Όλα αυτά τα άτομα ζούσαν χρόνια τώρα έναν τρόπο ζωής πολύ ανώτερο από τις δυνατότητες τους γνωρίζωντας πολύ καλά ποιές ήταν οι δυνατότητες τους.
Όλοι αυτοί είναι συνένοχοι στην καταστροφή.Θέλησαν να αγοράσουν αυτοκίνητο με πίστωση,σπίτι με πίστωση,διακοπές με πίστωση,ακριβά ρούχα με πίστωση,πιστωτικές με πίστωση και γενικά ότι σκατά του γυάλιζαν τα αγόραζαν με πίστωση.
Υπάρχει ενοχή σε αυτό,ο καθένας από μας ξέρει πολύ καλά ποιές είναι οι δυνατότητες του και τι ύψους είναι τα εισοδήματα του.
Οι περισσότεροι σήμερα λένε ότι δεν ήξεραν!Αν είναι δυνατόν!
Δεν ήξεραν ότι δεν γίνετε να έχεις 25.000 ευρώ το χρόνο και ότι ξοδεύεις 200.000?
Όχι,δεν αυτό δεν το δέχομαι,ούτε και πιστεύω ότι ότι έκαναν το έκαναν από καλή πίστη.Απλά ήταν και έζησαν σαν γουρούνια συνειδητά και σήμερα κρύβονται πίσω από την έκφραση του «καημένου πολίτη»μη χέσω
Οι καταναλωτές επενδυτές
Η κρίση που περνάμε χαρακτηρίζετε από μία κούρσα χωρίς προηγούμενο  στα πιό εξελιγμένα χρηματοπιστωτικά προϊόντα.Οι επενδυτές στα χρηματιστήρια είναι εκατομμύρια,εκατομμύρια ιποκριτές που σήμερα το παίζουν εξαπατημένοι ενώ έτρεχαν στις τράπεζες και υπέγραφαν οτιδήποτε μύριζε χρήμα στην γουρουνίσια μύτη τους.
Ακούω να λένε,»μα εγώ δεν ήξερα».Τα ίδια Παντελάκη μου με τους υπόλοιπους.
Και σκέφτομαι τώρα εγώ,
-αν δεν ήξερες γιατί στ’ανάθεμα μπήκες σε ένα παιχνίδι  που δεν καταλάβαινες?
Πολλοί απαντούν «μα η τράπεζα δεν μου είπε τίποτα για το ρίσκο».
-Καλά,κάτι θα σου έδωσε να υπογράψεις όμως,διάβασες τι στην ευχή υπεγραφες?κατάλαβες τι έλεγε?
Πολλοι θα απντούσαν Όχι.
Και λεω,
-Αυτό και μόνο είναι αιτία να μην υπογράψεις βλάκα.
Ε λοιπόν η απλή αλήθεια είναι ότι εκατομμύρια επενδυτές μπήκαν στις τράπεζες και ζήτησαν να κάνουν  τις πιό συμφέρουσες επενδύσεις γνωρίζοντας πως οι πιό συμφέρουσες έχουν και το μεγαλύτερο ρίσκο.
Όμως έπεσαν σαν χοντρά γουρούνια επάνω στον χυλό.
Χέιι..τα γουρούνια τα σφάζουν το Δεκέμβρη,δεν το ξέρετε αυτό?
Ορίστε ποιοί είναι συνυπεύθηνοι με τους τραπεζίτες για την κρίση.