Πριν 2000 χρόνια ένας άλλος Αφρικανός σαν τον Ομπάμα

mumiaabujamal1 «Πρίν από 2000 χρόνια ένας άλλος Αφρικανός ανέβηκε στον θρόνο της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.Κυβέρνησε για 18 χρόνια και έκανε πολένους για λογαριασμό της Ρώμης.
Το όνομά του ήταν Σεττίμιο Σεβέρος και είχε γεννηθεί στην περιοχή της σημερινής Λυβίης στην βόρειο Αφρική.Και ενώ η βασιλεία του έφερνε πλούτη και θέσεις αξιοζήλευτες στην οικογένεια του και στον τόπο καταγωγής του,ο ίδιος δεν μπόρεσε να αλλάξει την Ρώμη τόσο που η Ρώμη άλλαξε τον ίδιο.
Η δύναμή και η ικανότητα του εξάπλωσαν την αυτοκρατορία της Ρώμης όμως δεν κατάφεραν να την αλλάξουν.
Ο γιός του,ο Καρακάλας που έγινε αυτοκράτορας μετά από αυτόν,έχει μείνει στην ιστορία για το γεγονός ότι έδωσε το στάτους του του Ρωμαίου πολίτη στους ελεύθερους ανθρώπους που κατοικούσαν στις επαρχίες.Αλλά έμεινε επίσης στην μνήμη της ιστορίας και για την σκληρότητα του.
Αυτό που η Ρώμη μας διδάσκει είναι ότι για κάθε αυτοκρατορία που γεννιέται,μια δημοκρατία πρέπει να πεθάνει.
Αυτές είναι οι σκέψεις του Μουμία Αμπού Τζαμάλ με την ευκαιρία της περιβόητης ορκωμοσίας του Μπάρακ Ομπάμα.
Άραγε,τώρα που έρχετε η αλλαγή τι μορφή θα έχει»?

Γιατί μου χτυπάνε την πόρτα?

2551654882.jpgΔημοσιεύθηκε σε μια τοπική εφημερίδα του Σολτ λέικ Σιτι και είναι γράμμα ενός Ιρανού μετανάστη στην Ούτα των ΗΠΑ.
Τους βλέπω κάθε μέρα.Μου χαμογελούν.Με κοιτάνε στα κατάμαυρα μου μάτια λες και βλέπουν μια όμορφη νύχτα γεμέτη αστέρια!Δεν ξέρουν ποιός είμαι,ούτε εγώ ξέρω ποιοί είναι αυτοί.Πιθανότατα είμαστε τόσο διαφορετικοί που ούτε καν θέλουν να μιλάμε γι’αυτό.Ακούω κάποιον να τους αποκαλεί Μορμόνους όμως δεν εείμαι σίγουρος γιατί…σε μένα μοιάζουν να είναι όπως όλοι οι άνθρωποι.
Προχθές,δύο από αυτούς ‘ηρθαν στην πόρτα μου λέγοντας που είχαν να μου παραδώσουν ένα μύνημα.Ήταν έκπληξη για μένα γιατί είμαι μόνος σ’αυτή την χώρα,ποιός να ήθελε άραγε να μου στείλει μύνημα τόσο πολύ που έστειλε δύο νεαρούς με γαλάζια μάτια να μου το παραδώσουν!Έτσι λοιπόν τους έβαλα μέσα και αρχίσαμε να μιλάμε.
ΟΙ δύο μου είπαν πως μέχρι τώρα σκεφτόμουν με λάθος τρόπο και ότι οι αξίες που είχα ως τώρα ήταν λάθος και πως υπάρχει μόνο ένας δρόμος προς το αληθινό φως.Ο δρόμος που αυτοί οι ίδιοι ακολουθούσαν.Μιλήσαμε και άλλο και όσο μιλούσαν δεν παρέλειπαν να μου θυμίζουν πόσο λάθος πιστεύω είχα!
Εκείνο το ίδιο βράδυ άρχισα να σκέφτομε πως θα ήθελα να είχα ακόμα μια ευκαιρία να ξαναδώ τους δύο αυτούς νέους για να τους κάνω ερωτήσεις όπως,
Γιατί πάνε από πόρτα σε πόρτα προσπαθώντας να πείσουν τον καθένα να σκέφτεται με τον τρόπο που σκέφτονται αυτοί?
Ο κόσμος θα ήταν καλύτερος αν όλοι ήταν Μορμόνοι και όλοι είχαν τις ίδιες απαντήσεις στις ερωτήσεις τους?
Γιατί μιλάνε συνεχώς για διαφορετικότητα αφού οι ίδιοι δεν πιστεύουν σ’αυτή?
Μου φαίνεται ότι στην Ούτα κανένας δεν πιστεύει στην διαφορετικότητα.Δεν δέχονται όυτε σέβονται τον τρόπο σκέψης των άλλων,ειδάλλως δεν θα πήγαιναν από πόρτα σε πόρτα για να πεισουν τους άλλους.Αλλά αντίθετα θα πήγαιναν στην γύρα να χτυπάνε πόρτες της καρδιάς των ανθρώπων εξηγώντας στους ανθρώπους ότι δεν υπάρχει σωστό η λάθος στον τρόπο που ο καθένας μας δίνει νόημα σ’αυτόν τον πολύπλοκο κόσμο γιατί ο καθένας μας είναι μοναδικός μέσα και έξω.
Μου χαμογελάνε πάντα όταν τους βλέπω και πάντα με κοιτάνε στα μάτια χωρίς να παίζει βλέφαρο.Μόνο που τώρα εγώ χέρω ποιός είμαι και θέλω να τους βοηθήσω να καταλάβουν ποιός είμαι εγώ.
Payam Ishani Afousi
Salt Lake City

Παρενέργεια

No one knows what its like
To be the bad man
To be the sad man
Behind blue eyes

No one knows what its like
To be hated
To be fated
To telling only lies

But my dreams
They arent as empty
As my conscience seems to be

I have hours, only lonely
My love is vengeance
Thats never free

No one knows what its like
To feel these feelings
Like I do
And I blame you

No one bites back as hard
On their anger
None of my pain and woe
Can show through

But my dreams
They arent as empty
As my conscience seems to be

I have hours, only lonely
My love is vengeance
Thats never free

When my fist clenches, crack it open
Before I use it and lose my cool
When I smile, tell me some bad news
Before I laugh and act like a fool

If I swallow anything evil
Put your finger down my throat
If I shiver, please give me a blanket
Keep me warm, let me wear your coat

No one knows what its like
To be the bad man
To be the sad man
Behind blue eyes
Για τον Στέργιο,όταν το zyprexa δεν κάνει την δουλειά του.