Γράμμα ενός αποταμιευτή

Είμαι μια γυναίκα 68 χρονών,εδώ και δύο χρόνια βγήκα στην σύνταξη.Θα μπορούσα να βγώ πολύ πιο νωρίς γιατί έχω 63 χρόνια σκληρής δουλειάς στην πλάτη μου αν και πολλά από αυτά ανασφάλιστη.Δεν παραπονίεμαι όμως,άλλωστε έτσι ήταν εκείνα τα χρόνια,ήταν ζήτημα επιβίωσης,έτσι ήταν για τους περισσότερους της γενιάς μου που δούλευαν στα χωράφια των άλλων για ένα κομμάτι ψωμί στην κυριολεξία.
Η σύνταξή μου ίσα ίσα που μου επιτρέπει να επιβιώνω,αλλά με τις αυξήσεις τελευταιά στα είδη πρώτης ανάγκης αν δεν είχα κάνει οικονομίες σε όλη μου την ζωή προσπαθώντας να ζώ με το ελλάχιστο,θα πεινούσα στην κυριολεξία.
Αυτές τις οικονομίες τις έβαλα σε μία τράπεζα,δεν αγόρασα μετοχές ούτε
funds ούτε άλλες διαολερίες που μου πρότειναν στην τράπεζα παρά μόνο απλά έβαλα τις οικονομίες μου σε έναν τρεχούμενο λογαριασμό!
Αυτες οι οικονομίες μου (που για μένα τουλάχιστον) είναι σημαντικές είναι κατατηθεμένες σε μία μεγάλη τράπεζα μέ εθνικό κύρος(έτσι λένε τουλάχιστον) και πάντα πίστευα ότι εκεί θα είναι ασφαλής.Δεν λένε όλοι άλλωστε ότι η τράπεζα είναι το πιό σίγουρο,αν όχι το ποιό επικερδές μέρος,για να βάλει κάποιος τις οικονομίες του?
Όμως τελευταία οι φωνές για προβλήματα στις τράπεζες πληθαίνουν και έχω αρχίσει να ανησυχώ γιατί καπνός χωρίς φωτιά δεν υπάρχει.Τι λόγο άλλωστε θα είχατε εσείς γκοτζάμ πρωθυπουργός και εσείς άλλο τόσο τρανός Τσάρος της οικονομίας όπως σας λένε να δηλώνετε ότι το Ελληνικό κράτος θα εγγυηθεί τις καταθέσεις του κόσμου στις τράπεζες.|
Κανονικά δεν θα έπρεπε να με αφορά το πρόβλημα γιατί εγώ δεν έκανα τοποθετήσεις ούτε σε ομόλογα,ούτε σε
funds ούτε σε άλλα προϊόντα υψηλού ρίσκου όπως τα λένε.
Όμως δέν είναι έτσι,αν αυτή η μεγάλη τράπεζα με κύρος πάρει τον κατήφορο εξαιτίας λάθος επενδύσεων που ίσως έκανε μαζί της θα πάρει όχι μόνο τις δικές μου οικονομίες αλλά και όλων των άλλων καταθετών.
Αυτό το δράμα,που σίγουρα δεν αφορά μόνο εμένα αλλά και εκατομμύρια άλλους καταθέτες εκτιλύσεται επάνω σε ένα «νησί διασημοτήτων»όπου οι πρωταγωνιστές αμοίβοντε με ποσά κατά πολύ μεγάλυτερα από όσα εγώ έχω αποταμιεύσει μια ολόκληρη ζωή!
Και έρχεστε τώρα εσείς κύριοι και μου λέτε ότι πρέπει να σηκώσω τα μανίκια ακόμα μια φορά!Όμως δεν μπορώ!Είμαι κουρασμένη,εξαντλημένη,στα 68 μου χρόνια δεν μπορώ να σηκώσω τα μανίκια και να αρχίσω πάλι από την αρχή.Με περιμένει λοιπόν μια ζωή κάτω από τις γέφυρες και μάλιστα χωρίς να έχω καμία ευθήνη γι αυτό γιατί πάντα πλήρωνα τους φόρους και τις εισφορές στο ταμείο για σύνταξη και περίθαλψη.Ποτέ μου δεν έκανα κερδοσκοπικές κινήσεις και το φτωχό μου κομπόδεμα το έβαλα στην τράπεζα γιατί όλοι,οικονομολόγοι,πολιτικοί και αναλυτές μου έλεγαν με χαμογελαστές και καλοσιδερωμένες φάτσες ότι είναι το πιό ασφαλές μέρος του κόσμου».

Η έμπνευση μου ήρθε από την μάνα μου και τις ανησυχίες που διατύπωνε τις προάλλες,ουσιαστικά είναι δικά της λόγια.

Μαύρος ήλιος

small_black-sun.jpgΠολτοποιημένη μάζα,αδιάφορη στο μέλλον και αναδιπλωμένη στον ίδιο της τον εαυτό.Αδρανή κομμάτια κοινώνιας χωρίς σκοπό.Σπόροι ατομικότητας που αιωρούντε στο χώρο με αποκλειστικό σκοπό και όνειρο την απόλυτη αστικοποίηση τους.Φιλοδοξίες χωρίς σκοπό  και πρόστυμμα που χωρίζουν και ενώνουν.
Και σαν μην φτάνουν όλα αυτά,έχουμε θεσμικά όργανα και μέσα που αδυνατούν να δραστηριοποιήσουν τις διαδικασίες της κοινωνικής συνοχής στον τόπο μας.
Στο παρελθόν,πολλοί προσπάθησαν να περιγράψουν με χρώματα ευφορίας την κατάσταση,άλλοι τόσοι μυξόκλεγαν προβλεποντας ένα μέλλον παρακμιακό και άλλοι στοιχημάτιζαν στο λεγόμενο «Σιωπηλό
Boom».
Που υπήρξε και εξακολουθεί να ιφίστατε στις μέρες μας χάρη στις στρατηγικές κατανάλωσης ποστ-ευρώ των Ελλήνων.Και παρόλο που σαμποταρίστηκε από τους σκανδαλιστικά χαμηλούς μοισθούς και από το δημόσιο χρεός χαίρει άκρας υγείας.
Έλα όμως πως το «σιωπηρό μπούμ» δεν δημιουργεί ανάπτηξη,δεν δημιουργεί συνοχή,δεν έχει σχέδιο ούτε ελπιδα και δεν βοηθάει την Ελληνική κοινωνία να πετάξει και κρατάει παγιδευμένη στην αδράνεια ενός καταθλιπτικού παρόντος χωρίς μέλλον και σκοτώνει σταδιακά την ζωτικότητα της.
Η «Οικονομία» δεν είναι το παν,αυτό το ξέρει κάθε καλός κοινωνιολόγος που σέβεται τον εαυτό του.Όμως  αυτή την φορά και οι κοινωνιολόγοι αμφιταλαντευονται, «η μικροαστική ευημερία των τελευταιων δεκαετιών δημιούργησε ένα «
monstrum alchemicum».
Το διάχυτο συναίσθημα μιας κλίσης προς τα χειρότερα σε όλους τους τομείς της προσωπικης και της συλλογικής μας ζωής,από την πολιτική ως και την διαχείρηση των σκουπιδιών,δεν εξηγήτε μόνο με κοινωνικούς δείκτες.
Πολλοί λένε πως η κρίση είναι συμβολικής διάταξης και δίχνει την ατομική οπισθοδρόμιση όλων των αξίων που είχαμε ως σημείο αναφοράς που μπορεί να εκτείνετε από το δικαίωμα στην εργασία ως την δημόσια ηθική,αξίες που στο παρελθόν τις ερμηνεύαμε σε συλλογικό επίπεδο τώρα τις κάναμε ο καθένας λάβαρο για προσωπικό ώφελος.
Και όταν καταρέει η συμβολική διάταξη των πραγμάτων και των αξιών ανατέλει ο μαύρος ήλιος της μελαγχολίας.

Εάν υπάρχει αντίδοτο στην μελανχολία,αυτό βρίσκετε στις υπόγειες «ενεργές ομάδες» που μεγαλώνουν προστατευμένες από τον μαύρο ήλιο…εκεί υπάρχει ακόμα ζωή και νόημα.Εκέι μπορεί ακόμα να παραχθεί πολιτική σκεψη.
Όπως έλεγε και κάποιος φιλόσοφος,όταν η πλειοψηφία έχει γίνει μια άμορφη πολτοποιημένη μάζα το μόνο που μας απομένει είναι να γίνου.με μειονότητα.

Πολιτικός οργασμός

Ανοργασμική Νέα Δημοκρατία


Πολλαπλός σοσιαλιστικός οργασμός αλά ΠΑΣΟΚ

Μια και άσφαιρη από το ΛΑΟΣ

Δεν έκατσε στον ένα δεν έκατσε στον άλλο..τι στον διάολο δεν θα κάτσει σε εμένα?

Και ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α έχει μπλέξει τα μπούτια του προσπαθώντας να βάλει το ένα πόδι σε δύο παπούτσια

Και όσο αυτά γίνοντε,εμείς μείναμε με τον… στο χέρι