Merry Fucking Christmans Mr Papandreou,EU,IMF and…

Γιά την μισέρια,την πείνα,την φτώχια που τόσο απλόχερα μας χαρίσατε.

Γιά την διαφθορά που πατάξατε τάχα μου.

Γιά την ατιμωρησία τόσων και τόσων που καταχράστηκαν τους κόπους των εργαζομένων με τα δομημένα ομόλογα των ασφαλιστικών ταμείων.

Γιά την βουλευτική ασυλία και τον νόμο περί ευθήνης υπουργών που ακόμα ισχύει.

Γιά το πόθεν έσχες των πολιτικών που είναι αίσχος.

Γιά τις κουτσουρεμένες συντάξεις των χαμηλοσυνταξιούχων.

Γιά τον εργασιακό μεσαίωνα που σταθερά επιβάλετε.

Γιά τα λαμόγια που ακόμα αλωνίζουν παντού.

Γιά την κοινωνική ευαισθησία που μένει μόνο στα λόγια.

Καλά χριστούγεννα και ελπίζω η γαλοπούλα να σας σταθεί στον λαιμό.

 

To είπα και το ξαναλέω Default

Το είχα δημοσιεύσει τον Ιανουάριο του 2009 και εξακολουθώ να το υποστηρίζω μέχρι και τώρα.
Δημοσιευμένο Ιανουαρίου 19, 2009 Οικονομία Leave a Comment

Όταν λέμε Default,αμέσως το μυαλό μας πάει στις εικόνες από Αργεντινή.
Λίγοι πάντως ξέρουν πως το Default στο δημοσιο χρέος έχει έρθει αρκετές φορές στις Ευρωπαϊκές χώρες,παράδειγμα η Ισπανία και δεν είδαμε φυσικά τις αργεντίνικες εικόνες.
Στην πραγματικότητα ένα Default έχει καταστροφικές συνέπειες μόνο όταν ακολουθούνται οι παράλογες πολιτικές του ΔΝΤ(διεθνές νομισματικό ταμείο).
Χωρίς αυτές το μόνο που δημιουργεί είναι την αδυναμία των κυβερνήσεων να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους και τα κρατικά ομόλογα τα οποία πληρώνουν σε μικρές ποσότητες και σε μάκρος χρόνου.
Άρα ένα Default Ελληνικό που άρχισε να ξεπροβάλει τελευταία δεν θα ήταν τόσο  καταστροφικό όσο εκείνο της Αργεντινής.
Το χειρότερο είναι ότι κάτι τέτοιο θα είναι δώρο στις νέες γενιές και ας δόυμε γιατί.
Το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να μας μπει στο κεφάλι είναι ότι η Ελλάδα με τα σημερινά δεδομένα,δηλαδή με το ύψος των τόκων των δανείων της και του δείκτη(του πραγματικού και όχι τις παπαριές που ξεφούρνιζε ο Αλογομούρης)ανάπτυξης,δεν έχει καμία προοπτική(μα απολύτως καμία και μιλάω σοβαρά)να αποπληρώσει τα δάνεια της.
Ούτε να το μειώσει..καπίτο?
Ίσως και να μπορέσει να να φτάσει και τις παραμέτρους του Μάστριχ..όσο αφορά την ανάπτυξη,αλλά αυτό θα είναι μόνο για λίγα χρόνια γιατί μετά η απαίτηση επενδύσεων θα το κάνει αδύνατοοοο.
Το μεγάλο ψέμα,που το υποστηρίζουν πάντα όλες οι κυβερνήσεις των δεινοσάυρων που διαθέτουμε είναι το καλσικό που λέει «’Οτι με σωστή διαχείρηση μπορούμε να έχουμε το δημόσιο χρέος υπο έλεγχο…
Για ας μου πει κάποιος γιατί εγώ είμαι και χαζή μάλλον και δεν καταλαβαίνω πως είναι δυνατόν ένα πράγμα να μεγαλώνει όταν δεν μπορείς να επενδύσεις επάνω σε αυτό με καινοτομίες σε μεγάλη σκάλα ?
Εγώ έχω την εντύπωση οτι πριν η μετά θα πάει για γρούβες.Τέλος πάντων είναι μια ιδέα παπαρία το ότι μια κυβέρνηση με σωστή διαχείρηση όσο σοφή και αν είναι  μπορεί αν αποπληρώσει τα χρέη ή ακόμα να ελπίζει ότι θα το μειώσει σε Ευρωπαϊκά επίπεδα ή έστω να το μειώσει ελλάχιστα.
Ας πούμε επιτέλους φτάνει σε αυτόν τον μύθο της σωστής διαχείρησης,κανένας δεν μπορεί να πληρώσει ή να ελέγχει το δημόσιο χρέος για μικρό η μεγάλο χρονικό διάστημα ειδικά όταν τα επιτόκια που το επιβαρύνουν σαλτάρουν στα ύψη.
Και ας καταλάβουμε επιτέλους ότι όσο περισσότερες προσπάθειες κάνουμε να πετύχουμε το αδύνατο στο χρόνο τόσο περισsότερο το χρέος καταβροχθίζει κομμάτια της Ελλαδίτσας εμποδίζοντας τις επενδύσεις.

Και αφού βάλουμε καλά στο μυαλό μας ότι δεν είναι δυνατόν να αποπληρώσουμε αλλά ούτε και να μειώσουμε το δημοσιονομικό χρέος(γιατί τα επιτόκια του είναι μεγαλύτερα από την αύξηση του καθαρού προϊόντος) είναι φως φανάρι ότι ένα ντεφολάτκι δεν είναι και τόσο απίθανο αλλά ο¨θτε και τόσο άσχημο.
Αντίθετα είναι η μόνη λύση.Αλλά ο λόγος που δεν το κάνουν είναι ότι οι δηνόσαυροι δεν θα επιτρέψουν ποτέ να πληρώσουν οι παλιότερες γενιές(αυτές που ουσιαστικά δημιούργησαν το μπάχαλο) απο τις τσέπες τους το χρέος αλλά θα την περνάνε στον αφρό και θα τα φορτώσουν στις μελλοντικές γενιές.
Το να δημιουργήσουμε default στο δημοσιονομικό χρέος εδώ στην Ελλάδα δεν θα ήταν και άσχημα εδώ που τα λέμε.
Θα ήταν φυσικά ένα άχημο χτύπημα στην χώρα για 5 με 10 χρόνια αλλά σε 20 χρονάκια θα έχουμε ένα κράτος φρέσκο σαν μωρό,απλευθερωμένο από το δημοσιονομικό χρέος που θα έχει την δυνατότητα ανάπτυξης μιας οικονομίας που δεν θα καταπείνει τόκους της τάξεως 4% του Ακαθάριστου εθνικού προϊόντος ούτε θα έχει τα 7/8 των χρημάτων της χώρας να να κοιμούντε σε μια στοίβα από παλιόχαρτα.
Και κυρίως θα μπορείτε να μιλάτε στα παιδιά σας και στα εγόνια σας με καθαρή συνείδηση(εμένα δεν με νοιάζει,δεν έχω παιδιά και απεναντίας με συμφέρει ότι και στους υπόλοιπους δεινόσαυρους….να φορτώσω την δική μου καλοπέραση στα δικά σας παιδιά)..
Γι’αυτό σκεφτείτε το το Ντεφόλτ…σας συμφέρει.

Takes two to tango baby

tangoΣήμερα το πρωί καθώς βλέπαμε τα news με τον άντρα μου και σχολιάζαμε την επικαιρότητα,η κουβέντα πήγε στα περίφημα stage.
Εγώ,με την συνηθισμένη λογική του Έλληνα επέμενα στο πόσο έχει εκμεταλευτεί το δημόσιο 10 χρόνια τώρα τους καημένους τους σταζίστες με την προοπτική μιας μόνιμης θέσης κάποτε.
Αυτός,με την Αμερικανική αφοπλιστικότητα και πραγματισμό γυρίζει και μου λέει,»Takes two to tango Baby καταλαβαίνω την λογική τoυ να εργαστεί κάποιος κάτω από τέτοιο καθεστώς για άντε το πολύ ένα χρόνο!Δεν καταλαβαίνω όμως την λογική κάποιου που συναιχίζει το ίδιο βιολί για 5 η 8 χρόνια με την ελπίδα ότι ίσως γίνει μόνιμος!Όμως ίσως θα έπρεπε να το ψάξουν διά της νομικής οδού το ζήτημα οι ενδιαφερόμενοι»

Fucked Generation

videogametester

Πρίν κάτι μέρες τα λέγαμε με μερικές φίλες μου,όλες με παιδιά,που ανησυχούσαν για το μέλλον τους.
-Θα μέινω άνεργη σε λίγο,έλεγε η Τέρψη,
-Όμως η κόρη μου πρέπει να συνεχίσει τις σπουδές της..παίζεται το μέλλον της.
Ακουγοντάς τες το μυαλό μου πήγε στον Jay Hansen δημιουργό του www.dieoff.com ,πρωτοπόρου της θεωρίας του peak-oil και άλλων θεωρίων καταστροφής.
Έλεγε λοιπόν αυτός πως,
«Αν έχεις γεννηθεί μετά το 1960 μάλλον θα πεθάνεις βίαια ή από πείνα ή από μεταδοτική ασθένεια.»
Μα σας το είπα ότι ο τύπος έχει εμονή με τις θεωρίες καταστροφής.Οι επόμενες γενιές λοιπόν από τους μπέιμπι μπούμερς ονομάστηκαν generation X,generation Y και η διαφρά της μιάς από την άλλη είναι στις προτιμήσεις κατανάλωσης,η μιά το κινητό τηλέφωνο,η άλλη το iPod.Τη γενιά αυτών που γεννήθηκαν μετά το 2000 οι περισσότεροι σήμερα πια την αποκαλούν Generation F δηλ Fucked Generation.
Στην ουσία είναι η γενιά που ίσα που πρόλαβε να ζήσει μέσα στα λούσα ,την άνεση,την τεχνολογία,την κατανάλωση και την σπατάλη αλλά δεν θα έχει την τύχη να τα απολαύσει για πολύ.
Έχουν δίκαιο λοιπόν οι γονείς αυτών των παιδιών να ανησυχούν γιά το μέλλον τους όπως έκανε η δική μου η γενιά και πριν απότην δική μου αυτή των γονιών μας?
Έχει νόημα να σχεδιάζουν αυτοί οι γονείς πανεπιστημιακές σπουδές,μάστερ στο εξωτερικό,μαθήματα ξένων γλωσσών για σημερινά 13χρονα παιδάκια?
Είμαστε σίγουροι ότι στο μέλλον θα υπάρχουν οι luxury designer,το marketing των αναδυόμενων αγορών,οι finance analystς, οι ειδικοί στα διαγνωστικά μηχανήματα υψηλης τεχνολογίας των νοσοκομείων,είμαστε σίγουροι ότι η αγορά εργασίας σε 10 και 15 χρόνια θα βασίζεται σε μάστερ εξωτερικού,σε γλώσσες και πολυτεχνολογία?
Γιά δέκα ή δεκαπέντε χρόνια!Δεν ξέρω κατά πόσο κάνει καλό στην υγεία μας να κάνουμε όνειρα όπως ,το να αποχαιρετάμε το βλαστάρι μας που φεύγει με το αεροπλάνο για Σιγκαπούρη για να πάρει μέρος σε ένα meeting που αφορά την διείσδηση  στην εκεί αγορά της Γαλλικής lingerie υψηλής ραπτικής.
Ή ακόμα πιό καταθληπτικά όνειρα όπως να φανταζόμαστε τον γιόκα μας με 2 Μάστερ και και τρεις γλώσσες να κάνει ουρά για μιά θέση σε call center……άραγε θα υπάρχουν αυτά σε 15 χρόνια?
Ψίτ,μην βιαστεί κανείς να με κατηγορήσει ότι το νόημα όσων λέω είναι ότι δεν έχουν ανάγκη τις σπουδές τα παιδιά σας.Και προς θεού δεν σας λέω ότι θα πρέπει να γίνουν πεταλωτές αλόγων η αμαξάδες.Η κουλτούρα θα χρειαστεί περισσότερο από ποτέ στο μέλλον…..αν μή τι άλλο,να μην τα δουλεύουν ψιλό γαζί.
Αυτό που ρωτάω,είναι το γιατί μεγαλώνει ολοένα η επιθυμία να προγραμματίζουν σπουδές κατάληλες για μια παγκοσμιοποιημένη κοινωνία δημιουργώντας παράληλα υπερβολικές προδοκίες σε παιδάκια?Ενώ θα ήταν τόσο απλό να τους διδάζουμε λίγο απλό ρεαλισμό!
Πάντως το γεγονός είναι ότι το βιογραφικό του 21ου αιώνα θα είναι πολύ δαφορετικό από το δικό μας.
Καλώς να μας έρθει λοιπόν ο γιόκας γιατρός που θα ξέρει να κάνει μία σωστή διάγνωση χωρίς την βοήθεια 15 σελίδων διαγνωστικών εξετάσεων με ηλεκτρονικά μηχανήματα και που θα ξέρει να ανοίξει και να κλείσει μία κοιλιά χωρίς laser και μικροκάμερες.

Ποτέ την Κυριακή ακόμα και οι πουτάνες..

Ποιός θυμάται την ομώνυμη ταινία  με την αείμνηστη Μελίνα Μερκούρη?
Ε   λοιπόν,μέχρι και η πουτάνα είχε την Κυρακή σαν μέρα ανάπαυσης.
Δέν έχουν  την ίδια τύχη όμως και οι καταναλωτές,οι υπάληλοι εμπορικών καταστημάτων και οι έμποροι φυσικά.Με πρόσχημα την οικονομική κρίση και τις πρόσφατες καταστροφές στο κέντρο της Αθήνας έχεις πέσει σκυλοφαγωμάρα για τον αν θα ανοίξουν τα μαγαζιά την Κυριακή πριν την πρωτοχρονιά η όχι.
Και όλα αυτά χωρίς κανένας να σκέφτεται αν ο Έλληνας έχει λεφτά στην τσέπη του να χαλάσει.Χωρίς κανένας να σκέφτεται αν ο έρμος ο υπάληλος έχει αντοχές και απολβές για να πάει να δουλέψει.
Αθάνατο Ελληνικό τρελοκομείο το μεγαλείο σου!
Προσωπικά ποσώς με ενδιαφέρει αν ανοιξουν η αν μείνουν κλειστά για τα επόμενα πενήντα χρόνια,ήδη με έχει πιάσει αναγούλα να βλεπω τον κόσμο να φοτώνεται ένα κάρο άχρηστες σκατούλες ένεκα Χριστουγέννων και αηδία να τους βλέπω στα σούπερ μάρκετ να άγοράζουν τόσα τρόφιμα θαρείς και θα πέσει ατομική βόμβα την επομένη μέρα και θα τα χρειαστούν!
Και για να πώ την αμαρτία μου,λίγα και λάθος μαγαζιά έκαψαν αυτές τις μέρες που πέρασαν.
Και για την Κυριακή εύχομαι να μην πατήσει ούτε κουνούπι μέσα στα μαγαζιά και μην ακούσω τα συνήθη»μα θα χάσουν οι υπάληλοι την δουλειά τους» γιατί ούτως η άλλως θα την χάσουν όχι όμως και να γείνουν σκλαβοι!

Γράμμα ενός αποταμιευτή

Είμαι μια γυναίκα 68 χρονών,εδώ και δύο χρόνια βγήκα στην σύνταξη.Θα μπορούσα να βγώ πολύ πιο νωρίς γιατί έχω 63 χρόνια σκληρής δουλειάς στην πλάτη μου αν και πολλά από αυτά ανασφάλιστη.Δεν παραπονίεμαι όμως,άλλωστε έτσι ήταν εκείνα τα χρόνια,ήταν ζήτημα επιβίωσης,έτσι ήταν για τους περισσότερους της γενιάς μου που δούλευαν στα χωράφια των άλλων για ένα κομμάτι ψωμί στην κυριολεξία.
Η σύνταξή μου ίσα ίσα που μου επιτρέπει να επιβιώνω,αλλά με τις αυξήσεις τελευταιά στα είδη πρώτης ανάγκης αν δεν είχα κάνει οικονομίες σε όλη μου την ζωή προσπαθώντας να ζώ με το ελλάχιστο,θα πεινούσα στην κυριολεξία.
Αυτές τις οικονομίες τις έβαλα σε μία τράπεζα,δεν αγόρασα μετοχές ούτε
funds ούτε άλλες διαολερίες που μου πρότειναν στην τράπεζα παρά μόνο απλά έβαλα τις οικονομίες μου σε έναν τρεχούμενο λογαριασμό!
Αυτες οι οικονομίες μου (που για μένα τουλάχιστον) είναι σημαντικές είναι κατατηθεμένες σε μία μεγάλη τράπεζα μέ εθνικό κύρος(έτσι λένε τουλάχιστον) και πάντα πίστευα ότι εκεί θα είναι ασφαλής.Δεν λένε όλοι άλλωστε ότι η τράπεζα είναι το πιό σίγουρο,αν όχι το ποιό επικερδές μέρος,για να βάλει κάποιος τις οικονομίες του?
Όμως τελευταία οι φωνές για προβλήματα στις τράπεζες πληθαίνουν και έχω αρχίσει να ανησυχώ γιατί καπνός χωρίς φωτιά δεν υπάρχει.Τι λόγο άλλωστε θα είχατε εσείς γκοτζάμ πρωθυπουργός και εσείς άλλο τόσο τρανός Τσάρος της οικονομίας όπως σας λένε να δηλώνετε ότι το Ελληνικό κράτος θα εγγυηθεί τις καταθέσεις του κόσμου στις τράπεζες.|
Κανονικά δεν θα έπρεπε να με αφορά το πρόβλημα γιατί εγώ δεν έκανα τοποθετήσεις ούτε σε ομόλογα,ούτε σε
funds ούτε σε άλλα προϊόντα υψηλού ρίσκου όπως τα λένε.
Όμως δέν είναι έτσι,αν αυτή η μεγάλη τράπεζα με κύρος πάρει τον κατήφορο εξαιτίας λάθος επενδύσεων που ίσως έκανε μαζί της θα πάρει όχι μόνο τις δικές μου οικονομίες αλλά και όλων των άλλων καταθετών.
Αυτό το δράμα,που σίγουρα δεν αφορά μόνο εμένα αλλά και εκατομμύρια άλλους καταθέτες εκτιλύσεται επάνω σε ένα «νησί διασημοτήτων»όπου οι πρωταγωνιστές αμοίβοντε με ποσά κατά πολύ μεγάλυτερα από όσα εγώ έχω αποταμιεύσει μια ολόκληρη ζωή!
Και έρχεστε τώρα εσείς κύριοι και μου λέτε ότι πρέπει να σηκώσω τα μανίκια ακόμα μια φορά!Όμως δεν μπορώ!Είμαι κουρασμένη,εξαντλημένη,στα 68 μου χρόνια δεν μπορώ να σηκώσω τα μανίκια και να αρχίσω πάλι από την αρχή.Με περιμένει λοιπόν μια ζωή κάτω από τις γέφυρες και μάλιστα χωρίς να έχω καμία ευθήνη γι αυτό γιατί πάντα πλήρωνα τους φόρους και τις εισφορές στο ταμείο για σύνταξη και περίθαλψη.Ποτέ μου δεν έκανα κερδοσκοπικές κινήσεις και το φτωχό μου κομπόδεμα το έβαλα στην τράπεζα γιατί όλοι,οικονομολόγοι,πολιτικοί και αναλυτές μου έλεγαν με χαμογελαστές και καλοσιδερωμένες φάτσες ότι είναι το πιό ασφαλές μέρος του κόσμου».

Η έμπνευση μου ήρθε από την μάνα μου και τις ανησυχίες που διατύπωνε τις προάλλες,ουσιαστικά είναι δικά της λόγια.

Μαύρος ήλιος

small_black-sun.jpgΠολτοποιημένη μάζα,αδιάφορη στο μέλλον και αναδιπλωμένη στον ίδιο της τον εαυτό.Αδρανή κομμάτια κοινώνιας χωρίς σκοπό.Σπόροι ατομικότητας που αιωρούντε στο χώρο με αποκλειστικό σκοπό και όνειρο την απόλυτη αστικοποίηση τους.Φιλοδοξίες χωρίς σκοπό  και πρόστυμμα που χωρίζουν και ενώνουν.
Και σαν μην φτάνουν όλα αυτά,έχουμε θεσμικά όργανα και μέσα που αδυνατούν να δραστηριοποιήσουν τις διαδικασίες της κοινωνικής συνοχής στον τόπο μας.
Στο παρελθόν,πολλοί προσπάθησαν να περιγράψουν με χρώματα ευφορίας την κατάσταση,άλλοι τόσοι μυξόκλεγαν προβλεποντας ένα μέλλον παρακμιακό και άλλοι στοιχημάτιζαν στο λεγόμενο «Σιωπηλό
Boom».
Που υπήρξε και εξακολουθεί να ιφίστατε στις μέρες μας χάρη στις στρατηγικές κατανάλωσης ποστ-ευρώ των Ελλήνων.Και παρόλο που σαμποταρίστηκε από τους σκανδαλιστικά χαμηλούς μοισθούς και από το δημόσιο χρεός χαίρει άκρας υγείας.
Έλα όμως πως το «σιωπηρό μπούμ» δεν δημιουργεί ανάπτηξη,δεν δημιουργεί συνοχή,δεν έχει σχέδιο ούτε ελπιδα και δεν βοηθάει την Ελληνική κοινωνία να πετάξει και κρατάει παγιδευμένη στην αδράνεια ενός καταθλιπτικού παρόντος χωρίς μέλλον και σκοτώνει σταδιακά την ζωτικότητα της.
Η «Οικονομία» δεν είναι το παν,αυτό το ξέρει κάθε καλός κοινωνιολόγος που σέβεται τον εαυτό του.Όμως  αυτή την φορά και οι κοινωνιολόγοι αμφιταλαντευονται, «η μικροαστική ευημερία των τελευταιων δεκαετιών δημιούργησε ένα «
monstrum alchemicum».
Το διάχυτο συναίσθημα μιας κλίσης προς τα χειρότερα σε όλους τους τομείς της προσωπικης και της συλλογικής μας ζωής,από την πολιτική ως και την διαχείρηση των σκουπιδιών,δεν εξηγήτε μόνο με κοινωνικούς δείκτες.
Πολλοί λένε πως η κρίση είναι συμβολικής διάταξης και δίχνει την ατομική οπισθοδρόμιση όλων των αξίων που είχαμε ως σημείο αναφοράς που μπορεί να εκτείνετε από το δικαίωμα στην εργασία ως την δημόσια ηθική,αξίες που στο παρελθόν τις ερμηνεύαμε σε συλλογικό επίπεδο τώρα τις κάναμε ο καθένας λάβαρο για προσωπικό ώφελος.
Και όταν καταρέει η συμβολική διάταξη των πραγμάτων και των αξιών ανατέλει ο μαύρος ήλιος της μελαγχολίας.

Εάν υπάρχει αντίδοτο στην μελανχολία,αυτό βρίσκετε στις υπόγειες «ενεργές ομάδες» που μεγαλώνουν προστατευμένες από τον μαύρο ήλιο…εκεί υπάρχει ακόμα ζωή και νόημα.Εκέι μπορεί ακόμα να παραχθεί πολιτική σκεψη.
Όπως έλεγε και κάποιος φιλόσοφος,όταν η πλειοψηφία έχει γίνει μια άμορφη πολτοποιημένη μάζα το μόνο που μας απομένει είναι να γίνου.με μειονότητα.