Ήρωες και ανθρωπάκια

Εθνική επέτειος σήμερα και θυμήθηκα μιά ιστορία όπως την έζησαν στο χωριό μου και όπως μου την διηγήθηκαν η γιαγιά μου και πολλοί άλλοι στο χωριό.
Ήταν το 1940 σε ένα χωριό της Ξάνθης όπου ζούσαν και ζούν αρμονικά χριστιανοί και μουσουλμάνοι.
Όταν οι χωριανοί έμαθαν ότι έρχονται οι Γερμανοί μαζί με τους συμμάχους τους τους Βούλγαρους τρόμαξαν,πολλοί έζεψαν τα κάρα τους πήραν τα παιδιά τους και ότι μπορούσαν να μεταφέρουν και τράβηξαν γιά την Θάσο νομίζοντας πως έτσι θα γλυτωσουν.
Άλλοι όμως,όπως χήρες ,ορφανά,μερικές οικογένειες και μέλη της μειονότητας δεν έφυγαν,άλλωστε δεν έιχαν που να πάνε.
Το χωριό ερήμωσε και έμεινε απροστάτευτο επί μία ευδομάδα,έτσι νόμιζαν τουλάχιστον μερικοί από τα γύρω χωριά των μουσουλμάνων και άρχισαν να πλησιάζουν απειλητικά γιά να κάνουν πλιάτσικο.
Όμως τα πράγματα δεν ήταν έτσι,ο Μπάρμπα Γιουνούζ Αλή,ο Απτίλ και πολλοί άλλοι Τούρκοι συχωριανοί μας καβάλησαν τα άλογά τους πήραν τα τουφέκια τους και φύλαγαν μέρα νύχτα το χωριό αποτρέπωντας τις ορδές των κλεφτών.Επί μία ευδομάδα,τόσο κράτησε η φυγή των δικών μας προς την Θάσο,αυτοί πρστάτεβαν το χωριό και όσους κατοίκους έμειναν σε αυτό.
Όταν γύρισαν αυτοί που έιχαν φύσει βρήκαν τις περιουσίες τους ακέραιες και τα ζώα τους ταϊσμένα.
Οι Γερμανοί ήρθαν,πέρασαν και άφησαν στο πόδι τους τους Βούλγαρους.Τότε λοιπόν,στα χρόνια της Βουλγαρικής κατοχής μερικοί χριστιανοί συχωριανοί μας γυρνούσαν από σπίτι σε σπίτι και μάζευαν αυγά,γάλα,τυρί,χρυσό και ότι άλλο μπορούσαν με την δήθεν δικαιολογία ότι έπρεπε να τα δείνουν στους Βούλγαρους γιατί αλλιώς θα σκότωναν κόσμο στο χωριό.Παπάρια δηλαδή….τα κρατούσαν για λογαριασμό τους και έκαναν τους σπιούνους.Όταν τέλειωσε ο πόλεμος και έφυγαν οι Βούλγαροι,τουφέκισαν μερικά από αυτά τα καθάρματα.
Τα χρόνια πέρασαν…εγώ πήγα σχολείο…έκανα πρελάσεις…καταθέσεις στεφάνων στο μνημείο του αγνώστου στρατιώτη και άκουγα να μνημονεύουν τα ονόματα των σπιούνιων μαζί με αυτά των ηρώων.
Τα σκουλίκια τα είχαν μεταλλάξει σε ήρωες και έτσι παραμένουν τα πράγματα ως σήμερα!
Κανένας δεν μνημονεύει τον Yunnus Ali Bay,τον παπού του Muzafer και τους άλλους που προστάτευσαν το χωριό.

Advertisements

3 thoughts on “Ήρωες και ανθρωπάκια

  1. Ψουξ Οκτώβριος 28, 2010 / 11:21 πμ

    όχι κανείς

    Εσύ το Μνημονεύεις :-)….και είναι σπουδαίο
    όπως είναι σπουδαίο
    πως κάποιος άλλος το έκανε πριν από σένα
    κι΄έτσι μπόρεσες να το μάθεις.

    αυτού του είδους η «Μνήμη» είναι καθοριστική…

    για να μπορούν να ξεχωρίζουν οι «Άνθρωποι»
    απ΄τα μεταλλαγμένα σκουλήκια….

    και η «Ανθρωπιά» απ΄την …αναγνωρισιμότητα…..

    Καλημέρα

    • Μαραμένα Σύκα Οκτώβριος 28, 2010 / 5:48 μμ

      Ευτυχώς που υπήρξαν και οι γιαγιάδες Ψουξ..και μάθαμε λίγη πραγματική ιστορία του μικρόκοσμου μας.

  2. heliotypon Νοέμβριος 15, 2010 / 6:33 πμ

    Η ιστορία γράφεται όχι μόνο από τους νικητές, αλλά και από τους ανιστόρητους. Συνονθύλευμα ανακριβιών και σκοπιμοτήτων. Ακόμη και η πρόσφατη ιστορία, αυτή που εμείς θυμόμαστε, μας σεβίρεται νοθευμένη. Φαντάσου για γεγονότα προ εκατοντάδων και χιλιάδων χρόνων πόσα ψέματα χάβουμε! Και οι ήρωες είναι αυτοί που «διορίζονται» ως τέτοιοι. ‘Οχι κατ’ ανάγκην οι προαγματικοί. Και όλοι αυτοί που μας κυβέρνησαν ως «αντιστασιακοί», εξαργυρώνοντας την ελάχιστη ή ανύπαρκτη συμμετοχή τους στην αντίσταση κατά της χούντας, με θέσεις και δισεκατομμύρια από μίζες και άλλα οφέλη, εχρίσθηκαν ήρωες! Οι πραγματικοί ήρωες παραμένουν άγνωστοι και καταφρονεμένοι! Η ποιότητά τους δεν τους επιτρέπει την προβολή.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s