8 Μαρτίου..καλά να πάθετε

Είπα να γράψω κάτι ειρωνικό στην αρχή
μετά σκέφτηκα πως είναι σαν να κοιτάζομαι στον καθρέφτη και να καταλαβαίνω πως μισώ τα οικογενειακά χαρακτηριστικά μου.Σαν να μισώ εμένα την ίδια.
Είναι το ίδιο συναίσθημα που μου προκαλέι κάθε χρόνο η γιορτή της γυναίκας.Από την μία είναι όλες αυτές οι γυναίκες που ξεχύνονται στον δρόμο,στα κέντρα διασκέδασης,περπατώντας ανγκαζέ,γελάνε δυνατά θαρείς και προσπαθούν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους.Πολλές τραμπαλάρουν επάνω στα ψηλοτάκουνα παπούτσια τους και ισιώνουν τις φούστες τους με επιμονή,άλλες παίζουν με τα μαλιά τους και όλες κοιτάζουν γύρω τους.
Αυτή είναι η νύχτα τους και μοιάζουν έτοιμες για όλα.Έτσι τις θέλει το συλλογική φαντασίωση αυτή την μέρα.
Κάθε χρόνο η ίδια ιστορία,μαμάδες,γιαγιάδες,γυμνασιοκόριτσα,πωλήτριες,δικηγόροι,μοντέλα ή κομώτριες,όλες αισθάνονται εγκεκριμένες από μία γιορτή ημερολογίου και από τα χαμόγελα κατανόησης των συντρόφων τους να κάνουν ένα διάλλειμα.
Δεν υπάρχουν δείπνα  με τις φίλες,νυχτερινές βόλτες,μπουκέτα λουλουδιών τον υπόλοιπο χρόνο,δεν υπάρχει χρόνος και ίσως η θέληση να αφιερώσουν ένα δωμάτιο στον ίδιο τους τον εαυτό,όμως στις 8 Μαρτίου όλα αλλάζουν,είναι η γιορτή τους!
Και γιατί πράγμα μιλάνε όλες αυτές οι γυναίκες που κάθονται σε ένα τραπέζι αυτή την πρώημη νύχτα της άνοιξης γιορτάζοντας τον εαυτό τους?
Μα για τους άντρες φυσικά.
Για τους άνδρες που τις περιμένουν στα σπίτια τους,γι’αυτούς που θα ήθελαν να γνωρίσουν,γιά τους άλλους που γνώρισαν αλλά τους έχασαν.Και μετά γι’αυτούς που είδαν να γδύνονται την προηγούμενη χρονιά όταν κραύγαζαν την χειραφέτηση τους περνώτας την νύχτα σε κάποιο μαγαζί με στριπ τιζ.Φαίνεται πως τίποτα δεν σε κάνει να αισθάνεσαι ποιό ελεύθερη και ίδια με τους άντρες όσο το να γεμίζεις με χαρτονομήσματα το μικροσκοπικό σλιπάκι ένός παιδαρά που χτυπιέται μπροστά σου!
Από την άλλη πάλι,ίσως μόνο μερικά βήματα από το ρεστοράν που έχει καταληφθεί από κοριτσάκια με σούπερ-μίνι,είναι μερικές δεκάδες γυναίκες θυμωμένες και προσβεβλημένες που σε μία μικρή αίθουσα χωρίς παράθυρα συζητούν για το πόσο ανδροκρατούμενη είναι αυτή η κοινωνία που πνίγει τις φιλοδοξίες τους και τα όνειρα τους.Είναι πιθανά γυναίκες δημοσιογράφοι,συγγραφείς,ανθρωπολόγοι,πολιτικοί,εργάτριες,δικηγόροι,γιατροί,ελλάχιστες είναι οι νέες γυναίκες ανάμεσά τους και όλες μοιάζουν να είναι πικραμένες,σχεδόν εχθρικές,απασχολημένες να κατηγορούν τους πάντες για τα δεινά τους(συνήθως όχι άδικα) ξεχνώτας να τα βάλουν με τις ίδιες τις γυναίκες.
Δεν μπορώ να κάνω τίποτα περισσότερο λοιπόν από το να αρωτιέμαι,πως έγινε και μία μέρα αγώνα μετατράπηκε σε μία αξιοθρήνητη γιορτή?Πως έγινε και ένας ταξικός αγώνας για δικαιώματα και ισότητα μετατράπηκε σε αγώνας ενάντια στους άντρες?

Και τώρα αυτό που θα έγραφα αν δεν με έπιανε το γλυκανάλατο.
ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΑΘΕΤΕ,

θα φώναζα με όλη μου την φωνή.
Εμπιστευθήκατε τις ζωές σας σε μιά ιδέα που ήθελε την επανάσταση και κατά συνέπεια έναν εχθρό.Αυτό μετέτρεψε σε εχθρό αυτό το σερνικό που στην πραγματικότητα επιθυμούσατε μόνο που το επιθυμούσατε διαφορετικό.Και αντί να πέιτε «θα σε ήθελα διαφορετικό»ξεστομήσατε λόγια εχθρικά.Φωνάξατε για να προκαλέσετε.Μιλήσατε για πόλεμογιατί διαλλέξατε πόλεμο.Ο λόγος της ήττα σας βρίσκετε στο μέσο που διαλλέξατε, «τον πόλεμο των φύλων».
Ο Κλάουσεβιτζ έλεγε πως μόνο ένας βλάκας μπαίνει στην μάχη χωρίς να ξέρει τι θέλει και πως να το αποχτήσει.Εσείς επιδιώξατε την σύγκρουση που σαν τέτοια έχει σκόπο να κατατροπώσει τον αντίπαλο.
Όμως θέλατε στ’αλήθεια να κατατροπώσετε το αρσενικό?
Όχι,θέλατε μόνο ένα διαφορετικό αρσενικό!
Ξέρατε τι ακριβώς θέλατε όταν μπηκατε στον πόλεμο?
-Όχι.
Ξέρατε πως να το καταφέρετε?Σκεφτήκατε πως μπορούσατε να παλέψετε χωρίς να κάνει και ο αντίπαλος το ίδιο και ότι ο αγώνας θα έφερνε αλλαγή και νέα πνοή στον τρόπο σκέψης.Όμως στο αρσενικό ο αγώνας ανοίγει την όρεξη για επιπλέον αγώνες.
Ξέρατε λοιπόν πως να το καταφέρετε αυτό που θέλατε?
Όχι.
Επιδειώξατε την σύγκρουση σκεφτόμενες ότι ήταν ένας πιθανός τρόπος ενάντια σε ένα αρσενικό που το σώμα του παράγει τόνους τεστοστερόνης μόνο ακούγωντας την λέξη «σύγκρουση».
Η τεστοστερόνη ωθεί στην σύγρουση,κανένας που τον έχουν προκαλέσει και είναι αρσενικό δεν θα κάνει πίσω στην μάχη.
Έτσι μπήκατε στην μάχη των φύλων,χωρίς να ξέρετε τι θέλετε ούτε και πως να το καταφέρετε.
Η τραγική κατάληξη λοιπόν ήταν αναπόφευκτη.
Παλέψατε και χάσατε,χάσατε τόσο βαθειά μέσα σας που αγαπάτε την ιδέα της ήττας.
Το σώμα ήταν το πεδίο της σύγκρουσης και όπως είναι σε κάθε πόλεμο έχει καταληφθεί,κυριευθεί,αποικιοκρατηθεί.Η ψηχή,το πεδίο που θέλατε να είναι απόρθητο και όπως κάθε πόλεμος θέλει,κατλήφθηκε,κυριεύθηκε,αποικιοκρατήθηκε.Θελήσατε τον πόλεμο ενάντια στην φατρία και το αρσενικό που τον πόλεμο τον έχει επινοήσει και τον έχει ανεξήτηλα γραμμένο στο DNA του από την αρχή του κόσμου ακόμα!Αν είναι δυνατόν!
Κατά την γνώμη σας η παραγωγή τεστοστερόνης είναι εντελώς συμπτωματική?
Πείτε μου ναι να γελάσω…
Τι είδους αποτελέσματα περιμένατε εκτός από μια βίαιη και κυριαρχική απάντηση?
Όχι μόνο χάσατε αλλά έχετε καταληφθεί,είστε αποικία της φαντασίωσης των αρσενικών.
Και να σκεφτεί κανείς ότι έφτανε μόνο να πείτε, «θα σας θέλαμε διαφορετικούς»!όμως όχι,ο αγώνας και η επανάσταση σας φάνταζαν πιό ωραία.Κανένας όμως δεν σας εξήγησε ένα πράγμα που κάθε αρσενικός μαθαίνει στην εφηβία παίζωντας μπουνίδι….,ότι οι αγώνες και οι επαναστάσεις μπορούν και να χαθούν.
Και εσείς χάσατε.

Καλό 8 Μάρτη

Advertisements

2 thoughts on “8 Μαρτίου..καλά να πάθετε

  1. Liakada Μαρτίου 10, 2009 / 4:43 μμ

    Σε κάποια σημεία, συμφωνώ μαζί σου.Δεν είναι μόνο η μέρα αυτή που έχουμε δικαίωμα να αφιερώνουμε ώρες στον εαυτό μας και να βγαίνουμε με τις παρέες μας! Τα μπουκέτα από τριαντάφυλλα στολίζουν όμορφα τα βάζα μας και άλλες μέρες!
    Οσο για τον πόλεμο .. προσωπικά τον μισώ! Τον όποιο πόλεμο!
    Τη φράση » θα σε ή8ελα διαφορετικό » την έχω πει πολλές φορές στη ζωή μου! Δεν την άκουσαν όμως πάντα! Αλλά προτιμώ να συνεχίζω να το παλεύω με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, παρά να ανοίξω πυρ!
    Ποτέ μου δεν κατάλαβα την αντιπαλότητα μερικών ομοφύλων μου με το αντίθετο φύλο! Λες και πρέπει να αποδειχτεί τελικά ότι κάποιος είναι ανωτερος σαν φύλο από τον άλλον! Λες κι ειναι ασχημα να αλληλοσυμπληρώνονται πάνω σε μια βάση ιστομίας!

  2. Liakada Μαρτίου 10, 2009 / 4:52 μμ

    Τώρα μόλις είδα ότι με διαβάζεις με καφέ καιτσιγάρο! 🙂 Σχόλια?
    Δεν έχω δει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s