Fucked Generation

videogametester

Πρίν κάτι μέρες τα λέγαμε με μερικές φίλες μου,όλες με παιδιά,που ανησυχούσαν για το μέλλον τους.
-Θα μέινω άνεργη σε λίγο,έλεγε η Τέρψη,
-Όμως η κόρη μου πρέπει να συνεχίσει τις σπουδές της..παίζεται το μέλλον της.
Ακουγοντάς τες το μυαλό μου πήγε στον Jay Hansen δημιουργό του www.dieoff.com ,πρωτοπόρου της θεωρίας του peak-oil και άλλων θεωρίων καταστροφής.
Έλεγε λοιπόν αυτός πως,
«Αν έχεις γεννηθεί μετά το 1960 μάλλον θα πεθάνεις βίαια ή από πείνα ή από μεταδοτική ασθένεια.»
Μα σας το είπα ότι ο τύπος έχει εμονή με τις θεωρίες καταστροφής.Οι επόμενες γενιές λοιπόν από τους μπέιμπι μπούμερς ονομάστηκαν generation X,generation Y και η διαφρά της μιάς από την άλλη είναι στις προτιμήσεις κατανάλωσης,η μιά το κινητό τηλέφωνο,η άλλη το iPod.Τη γενιά αυτών που γεννήθηκαν μετά το 2000 οι περισσότεροι σήμερα πια την αποκαλούν Generation F δηλ Fucked Generation.
Στην ουσία είναι η γενιά που ίσα που πρόλαβε να ζήσει μέσα στα λούσα ,την άνεση,την τεχνολογία,την κατανάλωση και την σπατάλη αλλά δεν θα έχει την τύχη να τα απολαύσει για πολύ.
Έχουν δίκαιο λοιπόν οι γονείς αυτών των παιδιών να ανησυχούν γιά το μέλλον τους όπως έκανε η δική μου η γενιά και πριν απότην δική μου αυτή των γονιών μας?
Έχει νόημα να σχεδιάζουν αυτοί οι γονείς πανεπιστημιακές σπουδές,μάστερ στο εξωτερικό,μαθήματα ξένων γλωσσών για σημερινά 13χρονα παιδάκια?
Είμαστε σίγουροι ότι στο μέλλον θα υπάρχουν οι luxury designer,το marketing των αναδυόμενων αγορών,οι finance analystς, οι ειδικοί στα διαγνωστικά μηχανήματα υψηλης τεχνολογίας των νοσοκομείων,είμαστε σίγουροι ότι η αγορά εργασίας σε 10 και 15 χρόνια θα βασίζεται σε μάστερ εξωτερικού,σε γλώσσες και πολυτεχνολογία?
Γιά δέκα ή δεκαπέντε χρόνια!Δεν ξέρω κατά πόσο κάνει καλό στην υγεία μας να κάνουμε όνειρα όπως ,το να αποχαιρετάμε το βλαστάρι μας που φεύγει με το αεροπλάνο για Σιγκαπούρη για να πάρει μέρος σε ένα meeting που αφορά την διείσδηση  στην εκεί αγορά της Γαλλικής lingerie υψηλής ραπτικής.
Ή ακόμα πιό καταθληπτικά όνειρα όπως να φανταζόμαστε τον γιόκα μας με 2 Μάστερ και και τρεις γλώσσες να κάνει ουρά για μιά θέση σε call center……άραγε θα υπάρχουν αυτά σε 15 χρόνια?
Ψίτ,μην βιαστεί κανείς να με κατηγορήσει ότι το νόημα όσων λέω είναι ότι δεν έχουν ανάγκη τις σπουδές τα παιδιά σας.Και προς θεού δεν σας λέω ότι θα πρέπει να γίνουν πεταλωτές αλόγων η αμαξάδες.Η κουλτούρα θα χρειαστεί περισσότερο από ποτέ στο μέλλον…..αν μή τι άλλο,να μην τα δουλεύουν ψιλό γαζί.
Αυτό που ρωτάω,είναι το γιατί μεγαλώνει ολοένα η επιθυμία να προγραμματίζουν σπουδές κατάληλες για μια παγκοσμιοποιημένη κοινωνία δημιουργώντας παράληλα υπερβολικές προδοκίες σε παιδάκια?Ενώ θα ήταν τόσο απλό να τους διδάζουμε λίγο απλό ρεαλισμό!
Πάντως το γεγονός είναι ότι το βιογραφικό του 21ου αιώνα θα είναι πολύ δαφορετικό από το δικό μας.
Καλώς να μας έρθει λοιπόν ο γιόκας γιατρός που θα ξέρει να κάνει μία σωστή διάγνωση χωρίς την βοήθεια 15 σελίδων διαγνωστικών εξετάσεων με ηλεκτρονικά μηχανήματα και που θα ξέρει να ανοίξει και να κλείσει μία κοιλιά χωρίς laser και μικροκάμερες.

Advertisements

5 thoughts on “Fucked Generation

  1. backtomono Φεβρουαρίου 27, 2009 / 12:16 μμ

    Between The Raindrops : Η γενιά μου είναι καταδικασμένη για έναν απλούστατο λόγο. Δεν έχει να ονειρευτεί για τίποτα. Μας τα έκλεψαν τα όνειρα μαζί με τα λεφτά των φορολογουμένων. Όταν , λοιπόν , ένας 20ρης ξυπνά και κοιμάται με την ιδέα ενός συγκεκριμένου μοντέλου ζωής-υψηλού επιπέδου κατανάλωσης (αφού ο πλούσιος από το φτωχό πλέον διαφέρουν μόνο και μόνο από την καταναλωτική τους συμπεριφορά , δεν είναι όπως παλιότερα) , δηλαδή οραματίζεται τη σταδιοδρομία του ως super καταναλωτής , η μοναδική του έγνοια είναι τα μέσα που θα το πετύχει. Και ο σκοπός , πια , αγιάζει τα μέσα , όπως η αμερικανοποίηση των τελευταίων 20 χρόνων μας έχει κάνει να πιστεύουμε σε μαζικό επίπεδο.

    Μιλάμε για μια γενιά , λοιπόν , που της παρουσιάζεται σαν «ταξίδι» ένα είδος κυνηγιού επιβίωσης , το οποίο , όμως , δε φτάνει ποτέ σε πέρας , γιατί κάποια «μεγάλα κεφάλια» δεν έχουν συμφέρον από αυτό.

    Και όλα αυτά γιατί η έννοια του πολίτη μέχρι τα μέσα των 90’s μετατράπηκε σε καταναλωτική μονάδα. Ποια να είναι η αντίδραση ενός νέου? Η μία είναι η υποταγή σε αυτήν την κατάσταση. Και η άλλη δεν είναι απλά και μόνο η απόρριψή της. Ούτε η φυγή από τα πράγματα. Ο αντίποδας σε μια κοινωνία που τα πάντα είναι εμπορευματοποιημένα και οι μηχανισμοί παντού είναι τόσο απάνθρωποι είναι ο άκρατος μηδενισμός. Δεν είναι τυχαίο το trend των EMO , το οποίο είναι καθαρά και μόνο καταναλωτικό προ’ι’όν , δίχως ίχνος ιδεολογίας (όπως πχ. το punk , το goth κτλ.) , ούτε η νοοτροπία του «σπάστα όλα , αφού δεν αλλάζει κάτι» , όπως είδαμε και με τα γεγονότα του Δεκεμβρίου.

    Είναι η γενιά της παράνοιας που δεν έχει χώρο να ανασάνει πολιτικά , επαγγελματικά , καλλιτεχνικά , κοινωνικά , γιατί οι προηγούμενες γενιές φρόντισαν όσο περισσότερο μπορούσαν να μην αφήσουν τίποτα όρθιο. Το πράγμα «μπάφιασε» , κοινώς. Το μόνο που τους απέμεινε είναι τα συναισθήματα κορεσμού για μια κοινωνία που φαίνεται να τους τα δίνει όλα , αλλά στην ουσία τους κορο’ι’δεύει , ζητώντας τους τα πάντα σε αντάλλαγμα.

    Δεν ήταν έτσι παλιότερα.

  2. ο δείμος του πολίτη Μαρτίου 3, 2009 / 12:15 μμ

    Το πρόβλημα έγγυται κυρίως στο πώς θέλουμε να δούμε τη ζωή μας και στην καταναλωτική μανία που μας διακρίνει. Πιστεύω ότι ένας μεσοαστός μπορέι με σχετική εγκράτεια να ανταπεξέλθει και αυτό τον κόλαφο του συστήματος.

  3. airgood@gmail.com Μαρτίου 5, 2009 / 9:44 πμ

    Aν υπάρχει ένα καταστροφικό σενάριο
    πιθανόν να υπάρχει και ένα
    αναγεννητικό ή αισιόδοξο.
    Οι εποχές δείχνουν αναλογίες μετάβασης απο
    τον άνθρωπο του Νεάντερταλ στον Homo Sapiens
    μάλλον αυτή η γενιά αρχίζει να λυτρώνεται
    απο τον Μεσαιωνικού τύπου οικογενειακό προγραμματισμό
    που φανταστικά με προκατάληψη διαιωνίζεται
    F.U.C.K.

  4. Dionysos Μαρτίου 6, 2009 / 9:22 μμ

    Η τελευταία παράγραφος θάταν τα λόγια του Ιπποκράτη αν ξακριζε στην εποχή μας με μια μηχανή του χρόνου.
    Ειλικρινά έχει λείψει το όνειρο από τους νέους. Το δικό τους άσε τις ονειρόξεις των γονιών που οδηγούν ενίοτε σε παράνοιες.!….
    Ακόμα και το όνειρο του 60 για γκαρσόνια και μαγείρους της ΕΕ μόνο σε κάτι καθυστερημένα Λασήθια ακόμα καλλιεργείται. Αποδόμησαν την υπαιθρο, βρυκολάκιασαν τις πόλεις, επικοινωνούμε με κραυγές στις εξέδρες και αγκαλιαζόμαστε σε βίαια τροχαία ατυχήματα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s