Μια κρίση…στο κενό

ist2_279137_money_mind.jpgΟ παγκόσμιος καπιταλισμός περνάει ζόρια τελευταία,το είπε άλλωστε και ο μάγος της φυλής Άλαν Γκρίνσπαν ότι ο κόσμος όλος είναι για να τον κλαίνε οι ρέγγες.Χαμός παντού,εκτός φυσικά από εδώ στην Ελλάδα.Πέρα βρέχει,μας απασχολεί το ασφαλιστικό(το βιοποριστικό μας περιμένει στην επόμενη γωνια φυσικά).
Πολύ παλιά,πάνε καμιά ενενηνταριά χρονάκια η Ρόζα Λούξεμπουργκ έκανε μια υπέροχη ανάλυση για την τότε ας την πούμε..παγκοσμιοποίηση,για το άνοιγμα των αγορών,για την προμήθεια πρώτων υλών από τις τότε βιομηχανικά αναπτυγμένες χώρες και την δημιουργία αγορών εκτόνωσης ώστε να μπορεί να αποροφηθεί η υπερπαργωγή τους.
Τα τελευταία χρόνια η κατάσταση έχει αλλάξει,οι ανερχόμενες χώρες έχουν γίνει,εκτός από ένας τεράστιος πόλος ζήτησης αγαθών και ένας τεράστιος παροχέας προιόντων στις ανεπτυγμένες χώρες.
Σε αυτό το σημείο η αντίθεση της υπερπαραγωγής προιόντων έχει δημιουργηθεί ήδη…με μια σοβαρή επιδείνωση φυσικά,τον καιρό που ήταν εύρωστη η ΕΣΣΔ το προλεταριάτο του δυτικού κόσμου απολάμβανε(την έκρηξη του κοινωνικού κράτους) μια σειρά από προνόμια λόγω του ψυχρού πολέμου.
Από τότε όμως που εξαφανίστηκε η ΕΣΣΔ,το κοινωνικό κράτος άρχισε σιγά σιγά να συρικνώνεται ώσπου σχεδόν εξαφανίστηκε σχεδόν σε μερικές χώρες(όπως η Η.Π.Α)και υπάρχει μόνο με την μορφή παροχών ανεργίας.
Η τωρινή κρίση γεννήθηκε από τον θρίαμβο της παγκοσμιοποίησης και του φιλελευθερισμού και δεν είναι τυχαίο ότι μια από τις πρώτες χώρες που χτύπησε είναι η Η.Π.Α.
Παράληλα ξέσπασε και η κρίση της χρηματιστηριακής κεφαλαιοποίησης που ουσιαστικά με τα
συνταξιοδοτικά κεφάλαια θα έπρεπε να εγγυηθεί το μέλλον σε εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων.
Τα τελευταία 10 χρόνια αυτού του είδους η οικονομία,χωρίς κανέναν έλενγχο(ποιός θυμάται τα δικά μας δομιμένα ομόλογα?) είχε γνωρίσει άνθηση και τα κεφάλαια που κινεί είναι εκατοντάδες φορές περισσότερα από το ακαθάριστο παγκόσμιο προϊόν.Έχει ουσιαστικά άφεση (φορολογικών αμαρτιών) και με έναν διαβολικό μηχανισμό της επιτρέπεται με πενταροδεκάρες να κινεί δισεκατομμύρια!
Φυσικά,όταν τα πράγματα πάνε καλά τα κάνει να πάνε ακόμα καλύτερα,ενώ όταν κάτι στραβώσει η πραγματική οικονομία είναι αυτή που υποφέρει.Οι μηχανισμοί ελένχου..που υπάρχουν θεωριτικά(κεντρικές τράπεζες)ευνόησαν την κερδοσκοπεία που έτρεχε όλο αυτό το διάστημα σαν το νερό στο αυλάκι.
Και το αποτελέσματα είναι κάτω από τα μάτια όλων!
Με λίγα λόγια όταν μιλάμε για κεφαλαιοποίηση και χρηματιστήρια είναι σαν να μιλάμε λίγο πολύ για πραγματική οικονομία,για την ζωή των ανθρώπων που εξαναγκάζονται να δεχτούν τα αστρονομικά επιτόκια δανισμού,χωρίς φυσικά να βάλουμε στο καλάθι τις συνέπειες που θα έχει στις γενιές των μελλοντικών συνταξιούχων.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά,έχουμε και την κυβέρνηση να πέρνει μέτρα υπόθετο που είναι για γέλια.Αλλά τι να πει κανένας..στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα(στου κλέφτη μην βαράτε,είναι ενισχημένη).Όμως όλα είναι μάταια αν από την κρίση αυτή δεν ωριμάσει μια μεταρρυθμιστική ιδέα,αυτός ο κόσμος έτσι όπως είναι..είναι καταδικασμένος να πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο αν δεν βάλουν σε πρώτο πλάνο τις βασικές ανάγκες των πολλών και δεν θεσπίστεί ένας έλενχος της παραγωγής και κατανομής του πλούτου.

Advertisements

Μία μία,όλες θα πάρετε

Σε όλο αυτό το μπάχαλο που έγινε με τον γραμματέα,την υπάληλο,τους δημοσιογράφους και τις τσόντες που έκαναν βόλτες απο στούντιο σε στούντιο και από εφημερίδα σε εφημερίδα για να βρούν τον σωστό αποδέκτη(που τελικά βρέθηκε,ήταν του Μαξίμου),ηθικό δίδαγμα δεν βρέθηκε όπως ήταν φυσικό άλλωστε.
Όμως μιά και ξέρουμε πως δουλεύει το σύστημα σε αυτή την χώρα και ένεκα της περιβόητης γιορτής των γυναικών προ ολίγων ημερών το μόνο που θα αποκομίσουμε από την όλη ιστορία θα είναι το παρακάτω.

Μια γυναίκα που θαυμάζω

Η Augusta Lagostena Bassi,για όλους Τίνα η δικηγόρος των γυναικών έφυγε στα 82 της χρόνια,λίγες μέρες πριν το κλείσιμο ενός αιώνα από την καθιέρωση της ημέρας των γυναικών.
Μια συγκροτημένη και θαραλέα γυναίκα,η πρώτη που εισήγαγε την λέξη «βιασμός»μέσα στα συντηριτικά Ιταλικά δικαστήρια την δεκαετία του 70.

Η πρώτη δικηγόρος που με με στεγνούς και ωμούς όρους διηγήθηκε και επιτέθηκε στην ντροπή της κοινωνίας μας που λέγετε «βιασμός»,δείνοντας έτσι δύναμη και ελπίδα στις γυναίκες που τον είχαν υποστεί να συνεχίσουν να ελπίζουν στην δικαιοσύνη.
Υπήρξε αυτή που το 1979 έφερε στην τηλεόραση μια δίκη για βιασμό,τον πρώτο με ανοιχτές πόρτες στο κοινό στην ιστορία της Ιταλίας.
Στην παθιασμένη αγορευσή της ισχυρίστηκε «εάν η γυναίκα μετατρέπεται σε κατηγορούμενη το μόνο που καταφέρνουμε είναι να μην γίνοντε ποτέ καταγγελίες για βιασμό.Κατά την γνώμη μου, είναι ταπεινωτικό για μια γυναίκα που έχει υποστεί βιασμό,να έρχετε μπροστά στο δικαστήριο για να αποδείξει ότι δεν ειναι πουτάνα…μιά γυναίκα έχει το δικαίωμα να είναι ότι αυτή θέλει χωρίς να χρειάζεται υπερασπιστές.Εγώ δεν είμαι αυτή την στιγμή η υπεράσπιση αυτής της γυναίκας αλλά ο κατήγορος ενός διεστραμένουν τρόπου διεκπεραίωσης των δικών για βιασμό».
Υπήρξε μια από τους δημιουργούς του Telefono rosa


Όσοι καταλαβαίνουν Ιταλικά μπορουν να θαυμάσουν την Λαγκοστένα και να βάλουν το δάχτυλο να ξεράσουν με τις αγορεύσεις γεμάτες μισογυνία και ειρωνεία των υπερασπιστών των δραστών του εγκλήματος.