Μαύρος ήλιος

small_black-sun.jpgΠολτοποιημένη μάζα,αδιάφορη στο μέλλον και αναδιπλωμένη στον ίδιο της τον εαυτό.Αδρανή κομμάτια κοινώνιας χωρίς σκοπό.Σπόροι ατομικότητας που αιωρούντε στο χώρο με αποκλειστικό σκοπό και όνειρο την απόλυτη αστικοποίηση τους.Φιλοδοξίες χωρίς σκοπό  και πρόστυμμα που χωρίζουν και ενώνουν.
Και σαν μην φτάνουν όλα αυτά,έχουμε θεσμικά όργανα και μέσα που αδυνατούν να δραστηριοποιήσουν τις διαδικασίες της κοινωνικής συνοχής στον τόπο μας.
Στο παρελθόν,πολλοί προσπάθησαν να περιγράψουν με χρώματα ευφορίας την κατάσταση,άλλοι τόσοι μυξόκλεγαν προβλεποντας ένα μέλλον παρακμιακό και άλλοι στοιχημάτιζαν στο λεγόμενο «Σιωπηλό
Boom».
Που υπήρξε και εξακολουθεί να ιφίστατε στις μέρες μας χάρη στις στρατηγικές κατανάλωσης ποστ-ευρώ των Ελλήνων.Και παρόλο που σαμποταρίστηκε από τους σκανδαλιστικά χαμηλούς μοισθούς και από το δημόσιο χρεός χαίρει άκρας υγείας.
Έλα όμως πως το «σιωπηρό μπούμ» δεν δημιουργεί ανάπτηξη,δεν δημιουργεί συνοχή,δεν έχει σχέδιο ούτε ελπιδα και δεν βοηθάει την Ελληνική κοινωνία να πετάξει και κρατάει παγιδευμένη στην αδράνεια ενός καταθλιπτικού παρόντος χωρίς μέλλον και σκοτώνει σταδιακά την ζωτικότητα της.
Η «Οικονομία» δεν είναι το παν,αυτό το ξέρει κάθε καλός κοινωνιολόγος που σέβεται τον εαυτό του.Όμως  αυτή την φορά και οι κοινωνιολόγοι αμφιταλαντευονται, «η μικροαστική ευημερία των τελευταιων δεκαετιών δημιούργησε ένα «
monstrum alchemicum».
Το διάχυτο συναίσθημα μιας κλίσης προς τα χειρότερα σε όλους τους τομείς της προσωπικης και της συλλογικής μας ζωής,από την πολιτική ως και την διαχείρηση των σκουπιδιών,δεν εξηγήτε μόνο με κοινωνικούς δείκτες.
Πολλοί λένε πως η κρίση είναι συμβολικής διάταξης και δίχνει την ατομική οπισθοδρόμιση όλων των αξίων που είχαμε ως σημείο αναφοράς που μπορεί να εκτείνετε από το δικαίωμα στην εργασία ως την δημόσια ηθική,αξίες που στο παρελθόν τις ερμηνεύαμε σε συλλογικό επίπεδο τώρα τις κάναμε ο καθένας λάβαρο για προσωπικό ώφελος.
Και όταν καταρέει η συμβολική διάταξη των πραγμάτων και των αξιών ανατέλει ο μαύρος ήλιος της μελαγχολίας.

Εάν υπάρχει αντίδοτο στην μελανχολία,αυτό βρίσκετε στις υπόγειες «ενεργές ομάδες» που μεγαλώνουν προστατευμένες από τον μαύρο ήλιο…εκεί υπάρχει ακόμα ζωή και νόημα.Εκέι μπορεί ακόμα να παραχθεί πολιτική σκεψη.
Όπως έλεγε και κάποιος φιλόσοφος,όταν η πλειοψηφία έχει γίνει μια άμορφη πολτοποιημένη μάζα το μόνο που μας απομένει είναι να γίνου.με μειονότητα.

Advertisements

6 thoughts on “Μαύρος ήλιος

  1. indictos Δεκέμβριος 24, 2007 / 3:09 μμ

    Χρόνια πολλά με υγεία (οκ εκτός θέματος αλλά ήθελα να σου ευχηθώ)

  2. DIONYSOS Δεκέμβριος 24, 2007 / 9:22 μμ

    Πολλές φορές φάνηκε ετερόφωτος και φοβισμένος αυτός ο λαός, πχ εμφύλιος, χούντα, μετανάστευση, και τώρα δεν αντιλέγω έχει λείψει το χαμόγελο από τα χείλη ,το όραμα από το νου, η ιστορική γνώση του πόσο απέχουμε από το Μεσαίωνα, αλλά καλές γιορτές, άμυνα και σχέδιο αυτοί δεν δικαιούνται να νικήσουν. Είναι καλικάνταροι υπονομεύουν το Δένδρο της Ζωής και κάθε μέρα φαίνεται η μουτζούρα πάνω τους. Ας μη μας σημαδέψει κατά το έθιμο……. Καλή χρονιά βρε………….;-)..

  3. gb Δεκέμβριος 26, 2007 / 10:43 πμ

    Χρόνια πολλά
    Πλειοψηφία, Μειοψηφία ή Μειονότητα διακρίνονται για τις κοινές ιδιότητες που έχουν και χαρακτηρίζουν εξίσου τη Μάζα τους και τη σχέση τους με τους κανόνες της Εξουσίας.
    Η Μεοψηφία και η Μειονότητα, νομίζω χαρακτηρίζονται απο τη καταστολή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εξίσου ή και περισότερο απο την Πλειοψηφία.

    Ο αντίπαλος της «πολτοποιημένης μάζας» είναι ο άνθρωπος; Αρα η έκφραση μετατρέπεται στη «Μάζα που πολτοποιεί» τον Ανθρωπο.
    Διότι «μάζα και πολτοποιημένη» είναι ταυτοσημία.

  4. ?!,. Δεκέμβριος 28, 2007 / 2:26 μμ

    Πρόσφατα Άρθρα
    Μαύρος ήλιος
    Όχι ευχαριστώ,δεν θα πάρω..

  5. omadeon Ιανουαρίου 9, 2008 / 10:29 μμ

    Γνώριμο και παλιό το φαινόμενο. Καλή χρόνια παρεμπτιπτόντως…

    Ο μαύρος ήλιος, που αποτελεί και την κυρίαρχη πνευματική, μεταφυσική και ενεργειακή δύναμη στη χώρα αυτή, επηρέασε και το Σεφέρη και τον Καρυωτάκη στο παρελθόν και πολλούς άλλους. Ο Ελύτης μόνο πάλεψε για μία διαφορετική χρήση της ηλιακής ενέργειας αλλά ζούσε στην κοσμάρα του και πολύ λίγοι τον κατάλαβαν.

    Στις μέρες μας ο μαύρος ήλιος αναζωπυρώνεται λόγω υπαρκτών κοινωνικών προβλημάτων, αλλά δεν αποτελεί κάτι καινούργιο.
    Εφόσον η πλειοψηφία αποδέχεται την εξουσία του και την επιρροή του, δύσκολο είναι να… εκλείψει.

    Εκλείπει μόνο για λίγους, μόνο για λίγο, όταν συνειδητοποιήσουν ότι αποτελεί κάτι πλαστό που -όπως κάθε άλλο είδος μαυρίλας- είναι και «από τη φύση του κλεπταποδόχος» (κατά τη ρήση του Ελύτη).

    Δεν είναι όμως κάτι αφηρημένο, είναι αντίθετα υπαρκτός και ταυτόχρονα πλαστός. Τα υπαρκτά δεν είναι απαραίτητα και αληθινά. Υπάρχουν πλαστά υπαρκτά και ανύπαρκτα αληθινά. Τα ανύπαρκτα αληθινά είναι οι δήθεν «μεγάλες αξίες» αυτού του λαού ή έθνους, το δήθεν φως του ήλιου, που δήθεν μας οδηγεί, κ.ο.κ. Τα πλαστά υπαρκτά είναι η δήθεν ενότητά μας, η δήθεν ταυτότητά μας, κ.ο.κ.

    Κάθε παιδί που γεννιέται είναι από εθνική άποψη… εξωγήϊνο, όπου και αν γεννηθεί. Και βλέπει τον πραγματικό ήλιο, πριν τυφλωθεί.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s