H βρώμικη πλευρά του εικονικού κόσμου.

Που πάνε τα κομπιούτερ όταν  πεθαίνουν?
Τα αποσύρει ο παραγωγός τους?
Ναι,όπου οι κανόνες λειτουργούν,εννοείτε ότι τα αποσύρει ο παραγωγός.
Και τι γίνετε αφού αποσυρθούν?
Θα ανακυκλωθούν,θα καταλήξουν σε ειδικά ντεπόσιτα για τοξικά απόβλητα  ή σε κανονική χωματερή?
Σε γενικές γραμμές είναι σπάνιο να βρούμε ακριβείς απαντήσεις σ’αυτά τα ερωτηματικά.Ούτε και έχουν χαλάσει τον ύπνο κανενός,εννοείται,όλα αυτά.
Και όμως,η κατάληξη των ηλεκτρονικών υπολογιστών είναι ένα σοβαρότατο πρόβλημα αν σκεφτούμε ότι στην Ευρώπη και την Αμερική καταλήγουν στα σκουπίδια ΗΥ μετά από δύο χρόνια περίπου λειτουργίας.Αν βάλουμε στον λογαριασμό και τα
gadgets το πρόβλημα γίνετε βραχνάς.
Στον κόσμο παράγοντε κάθε χρόνο 20 με 50 τόνοι ηλεκτρονικών αποβλήτων.Μια μικρή ποσότητα εξ αυτών φτάνει στην Ινδία για να κατεργασία(γιατί οι ΗΥ δεν είναι φτειαγμένοι για να ανακυκλώνονται).Έτσι λοιπόν,δημιουργούντε ολόκληρες συνοικίες μικρών εργαστηρίων στις περιφέριες των μεγαλουπόλεων όπου επεξεργαζονται  τους παλιούς Η.Υ. σαν αυτό,
indian-worker.jpg
Όσο για την Hitech επεξεργασία?Ξεχάστε την..
25 χιλιάδες έργάτες,μόνο στην περιοχή του Ν.Δελχί,απασχολούντε σε αυτά τα λεγόμενα εργαστήρια όπου κατεργάζονται 10 με 20 χιλιάδες τόνοι
e-σκουπιδιών κάθε χρόνο.
Το να αποσυναρμολιγήσουν τα υλικά ενος πέρσοναλ υπολογιστή σημαίνει ότι θα μπορέσουν να βγάλουν κομάτια και υλικά μιας κάποιας αξίας.Όπως τον χρυσό και την πλατίνα από τα μικροτσίπ,τον χαλκό από τα ηλικτρικά καλώδια,τον μόλυβδο.Στην ουσία τα υλικά του υπολογιστή διαχωρίζονται στο χέρι και στην συνέχεια τα βουτάνε σε υγρά οξέων ώστε να διαχωρίσουν τα μέταλλα αξίας.Πολλές φορές τα πλαστικά σκεπάσματα και περιτυλήγματα καίγοντε ώστε να φανεί εύκολα ο χαλκός που είναι μέσα
.Όταν λοιπόν τα πολύτιμα υλικά συλλέγοντε από μέσα,τα άχρηστα υλικά μεν(γεμάτα μόλυβδο δε)πέρνουν τον δρόμο της συμβατικής χωματερής(όπου βρεθεί ακάλυπτος χώρος) και σε μικρό διάστημα ρυάκια με νερό γεμάτο από μόλυβδο και βάριο αρχίζει να τρέχει στην γύρω περιοχή μολύνοντας ποτάμια και υδροφόρους ορίζοντες.
toxic_liquids.jpg
Τα όξέα τα πετάνε στους δρόμους,δίπλα στα εργαστήρια,όπου κυκλοφορύν άνθρωποι και ζώα.
Άραγε δεν το καταλαβαίνουν αυτοι οι εργάτες ότι αυτά που πιάνουν είναι δηλητήρια?
Φυσικά και το ξέρουν,μολονότι κανένας δεν μπήκε στον κόπο να τους το εξηγήσει!Θεωρούν ότι είναι καλύτερο το δηλητήριο από την φτώχια!
Down to earth magazine

Advertisements

2 thoughts on “H βρώμικη πλευρά του εικονικού κόσμου.

  1. g. manoussakis Οκτώβριος 12, 2007 / 6:09 πμ

    Πολύ ενδιαφέρουσα εγραφή.

    Δεν είχα ιδέα για την ανακύκλωση των υπολογιστών. Τον δικό μου πάντως τον έχω 6 χρόνια (με κάποιες αναβαθμίσεις)!

  2. parisbrouzos Οκτώβριος 13, 2007 / 4:21 μμ

    Τα δύο χρόνια που γράφεις δεν νομίζω να ισχύει. Και στην Ευρώπη μη νομίζεις ότι είναι εύκολο για τη μεγάλη μάζα των καταναλωτών να αλλάζουν υπολογιστή κάθε δύο χρόνια. Για οικιακή και σε πολλές περιπτώσεις για επαγγελμτική χρήση χρήση θα έλεγα όχι νωρίτερα από 5 χρόνια. Στη δουλειά μου έχω εναν εδώ και τέσσερα χρόνια και ο οποίος ήταν εν ενεργεία άλλα δύο πριν τον πάρω εγώ. Μόνο πλούσιοι και μεγάλες εταιρίες είναι σε θέση να αλλάζουν συχνότερα ηλεκτρονικό εξοπλισμό.

    Βέβαια το πρόβλημα με την εξουδετέρωση τέτοιων υλικών είναι υπαρκτό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s